Δευτέρα, 24-11-2025.

 20:20'.
Ξύπνησα στις εφτά αλλά σηκώθηκα αργότερα αφού έφαγα ψωμοτύρι το πρωί.
Δεν πήγα εκκλησία.
Σκεφτόμουν τα χτεσινοβραδινά και μ' έβρισκα χαζό.
Ανέβασα το χτεσινό ψηφιακό ημερολόγιο στο blogspot.
Άρχισα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου και σκέφτηκα να κάνω βίντεο.
Έβαλα και είδα το "Κλείνοντας τα 55", το περσινό επετειακό βίντεο για τα γενέθλια μου.
Θυμήθηκα λοιπόν πως, ναι, είμαι ακτιβιστής κατά του στίγματος στην ψυχική νόσο, και ήθελα ένα τέτοιο σχετικό βίντεο.
Άρχισα προσευχή και στις διακοπές σκεφτόμουν τί θα έλεγα.
Έκανα μετά το δημόσιο βίντεο "Δευτέρα, 24-11-2025 (3)."
Είχε φτάσει μεσημέρι.
Ανέβηκα στης μάνας μου. Είπαμε πάλι περί της νηστείας της. Της έδειξα τα δύο βίντεο μου με το count down.
Κατέβηκα κι έφαγα μελιτζανοσαλάτα και λίγο κοτόπουλο και κολοκύθια.
Ξάπλωσα, ξαναέφαγα και ψωμοτύρι και σηκώθηκα στις εξίμιση το απόγευμα.
Μετάνιωνα κάπως το βίντεο που ανέβασα, όλο αξιώματα και συνεπαγωγές ήταν. Δεν το ένιωθα αυτό όταν το έκανα, αλλά μετά πονάγε το κεφάλι μου και πήρα depon. Στη γειτονιά, όταν το έκανα, είχε σειρήνες από κάποιο διερχόμενο όχημα. Το παρατήρησα γιατί ήταν σα να μπήκε συναγερμός στον κόσμο μου με το που το έκανα.
Έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου και είδα σχόλιο στο βίντεο μου του Χρήστου.
Δόξα τω Θεώ!

20:49'.
Ψώνισα ψωμί για τη μάνα μου κι ήρθα στον "τράγο". Απόψε, Δευτέρα, θα έχει αργότερα την παρέα της Δευτέρας, εδώ πίσω μου στο μπαρ.
Μάλιστα.

22:56'.
Έβαλα τα δεδομένα στο τηλέφωνο και, με σύνδεση πια, ανταλλαξα ελπιδοφόρα μηνύματα με Δαρό. Έστειλε ηχητικό μήνυμα η ΚαΧα, που σήμερα είχε ιστορία στο προφίλ της ένα κείμενο που έλεγε τα αντίθετα απ' αυτά που έλεγα εγώ στο βίντεο μου. Απάντησα σε ωραίο και παρήγορο σχόλιο του Άκη. Ανταλλάξαμε αναπτερωτικά μηνύματα και με ΤΚ σχετικά με το feldenkrais, το βίντεο μου και την απόλαυση του παρόντος.
Δόξα τω Θεώ!
Σκέφτομαι να πιω αλκοόλ και να φάω, αλλά δεν έχω αποφασίσει: εδώ έξω ή στο σπίτι μου;

23:15'.
Δόξα τω Θεώ είδα ότι έχει αγρυπνία απόψε στην ενορία μου, την Αγία Αικατερίνη. Λέω να πάω...

00:16'.
Με το που έφτασα στην Αγία Αικατερίνη είδα φώς στο υπόγειο, στην τουαλέτα, και ήθελα να πάω. Έβγαινε λοιπόν η όμορφη κυρία που έχω δει και στον Άγιο Φανούριο και για την οποία είχα ανεβάσει ένα κείμενο στη σελίδα της συνομιλίας του στο viber. Το κείμενο μου το είχα διαγράψει μια βδομάδα μετά και είχα γράψει στη θέση του το "ο Θεός να βοηθάει την εκκλησία μας στο κατηχητικό έργο της και στην κοινωνική της συνδιαλλαγή εντός κι εκτός ναού". Αυτό το ίδιο από τότε το πρόσθεσα και στην προσευχή μου με τις μετάνοιες.
Κοινώνησε η όμορφη κυρία, όπως κι εγώ, από τον παπά Γαβριήλ. Δεν τόλμησα να της μιλήσω μετά. Κρίμα! Μου φαίνεται περίμενε να πει το "Δι' ευχών" ο παπά Γαβριήλ αλλά αυτός το ξέχασε. Εγώ έφυγα, δεν άκουσα τίποτα, αλλά βουίζαν τ' αυτιά μου... Κάποτε θα δοθεί η ευκαιρία να της μιλήσω. Μπορεί στην άλλη ζωή να δοξολογούμε μαζί τον Θεό.
Γύρισα και δεν έφαγα, δεν ήπια.
Χόρτασα με τα αντίδωρα, το στάρι και τη θεία κοινωνία.
Πήρα χάπι και ξάπλωσα και ακούγονται τριξίματα στο σπίτι.

00:43'.
Σηκώθηκα να δω τί τρίζει κι έφαγα μελιτζανοσαλάτα και ψωμοτύρι. Δεν βρήκα από πού ακούγονται τα τριξίματα.
Είναι κανείς που θέλει να μου μιλήσει;
Ναι, Εγώ!
Τόσο μεγάλος είσαι; Με έψιλον κεφαλαίο; Τί είναι;
Ξέρεις τί Είναι.
Τί έχεις να μου πεις;

Κοιμήθηκα μετά.