Κυριακή, 23-11-2025.

 20:21'. 

Σε αυτό το θέατρο ξύπνησα στις έξι. Άρχισα τελικά τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου και σταμάτησα γιατί φαντάστηκα διάφορα... 

Άρχισα μετά από ώρα προσευχή και πήγα στον Άγιο Φανούριο και με κοινώνησε ο παπά Νίκος. Πήγα ύστερα στην Αγία Αικατερίνη και βρήκα τη μάνα μου, όταν σχόλασε. Πήγαμε για καφέ στο αλβανικό καφενείο. 

Πήγα και χαιρέτησα τον Αχ.Α. που τον είδα να έρχεται για τη χορωδία τους. Κάνει πολλά, μου είπε, δεν σταματάει καθόλου, κι όλο κάτι κάνει, είναι η παθολογία του τέτοια... Τον σκεφτόμουν μετά. Ίσως κι έτσι ανακαλύπτει κανείς τον εαυτό. Δεν ξέρω. 

Γύρισα στις δώδεκα και έψησα κοτόπουλο με πατάτες και κολοκύθια. Έψησα και μελιτζάνες και πιπεριές για μελιτζανοσαλάτα. Συνέχισα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου. Έφαγα λίγο, ίσα που δοκίμασα απ' ό,τι είχα φτιάξει. Ξάπλωσα στον καναπέ και ύστερα στο κρεβάτι. Κοιμήθηκα. Έβλεπα Αμερικανούς ένα ζευγάρι με έγχρωμο και ομοσπονδιακή προπονήτρια. Και αδέλφια τους. Και μια αεροπορική εταιρεία για ταξίδια στην Αφρική. 

Σηκώθηκα και απάντησα σε Δαρό και ΚαΧα, που στείλαν τα δικά τους. Έλεγα την ευχή του Ιησού και θυμήθηκα το 2017 και τη νοσηλεία στον Ευαγγελισμό. Ένιωσα πολύ μικρός και λίγος. Έκλαψα για τα σχετικά κι επειδή δεν άκουγα τίποτα, μέχρι που ακούστηκε η Παναγιά. Συνέχισα την προσευχή με τις μετάνοιες. Ανέβηκα για σκραμπλ και δοκίμασα το ψάρι της μάνας μου. 

Βγήκα στον "τράγο". Εδώ ο πολύς και κουφός που διαβάζει τα χείλη και λέει όλο τα ίδια στις παρέες, τώρα λέει για το χασίς που έπινε και για την Καλιφόρνια. Εμένα μου λέει ν' αφήσω τον καφέ, να πιούμε μπύρα, να γίνουμε πίτα. Δεν τρέχει τίποτα. Όλα θα ήταν καλά αν δεν καθόταν έτσι φαρδύς, πλατύς, να κλείνει το δρόμο μου για την τουαλέτα. Τέλος πάντων. 

Έχει ακόμα λίγο κόσμο. Έχει κρύο σχετικά. Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον ημάς όλους και τώρα και πάντα!  

20:54'. 

Σκέφτομαι να τελειώσω τον καφέ κάποια στιγμή και να πάω να χωθώ κάτω από το πάπλωμα, στην ανυπαρξία. Ίσως μ' επηρέασε και ο Δαρό με τα δικά του. Ίσως είναι το κρύο.  Ίσως είναι που δεν έχω πλάτη στο σκαμπό και νιώθω άβολα εδώ. Δεν ξέρω. 

Έστειλα στην ΤΚ, μπας και ακουστεί τίποτα λιγότερο παθολογικό. Της έστειλα γιατί την είδα ενεργή στο messenger, αλλά τώρα δεν είναι. Μάλιστα. Συνεχίζω την ευχή.  

21:32'. 

Ανταλλάξαμε με την ΤΚ. Είπα μάλλον περισσότερα από όσα έπρεπε, τα μπορώ;  Θα κάνω προσευχή να μην. Μην γίνει τίποτα. Καλύτερα θα είναι. Το σκεφτόμουν το πρωί. Ίσως με είχε επηρεάσει και η ΚαΧα με ό,τι είχε πει σχετικά με την ΤΚ, όταν κάλεσε τελευταία.  

21:45'. 

Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος ας πάνε καλά αυτά που έστειλα, μόνο σαν ιδέες να τις φανταζόμαστε, κι όχι σαν προτάσεις δράσης χειροπιαστής... Άλλαξα θέση, άλλαξε θέση και ο πολύς με τις μπύρες, δόξα τω Θεώ!  Να συνεχίσω την προσευχή, μόνο αυτό αξίζει τελικά. Στην ΤΚ κατέληξα: "Έ, έχει ειπωθεί, ο έρωτας είναι υπέρτατη εξουσία... Αν έρθει, ας έρθει." Αμήν, είπε. Δόξα τω Θεώ, ξέφυγα λίγο από την παθολογία των άλλων. Αμάν πια! Κύριε ελέησον!  

00:42'. 

Έχω έρθει στο "σκίτσο" για μπύρα, όταν ήρθε η "απαλλαγή" μου νωρίτερα στον "τράγο". Πάλι καλά που ήρθα! Έπιασα κουβέντα με την ΦωΣτε αδελφή του ΧαρΣτε για εμπορία τέχνης Αφρικανών και Κουβανών. Είχε πάει ταξίδια εκεί. Με σπουδές στα ναυτιλιακά είναι πολύ ελπιδοφόρο να θέλεις να προωθήσεις ελλιπώς παρουσιαζόμενη τέχνη. Της το ευχήθηκα. Μου έδωσε ένα όραμα ελπίδας και χάρηκα που τη γνώρισα. Δόξα τω Θεώ για την κοινωνία!  

01:04'. 

Γύρισα. Έφαγα μια μπουκιά φαΐ. Πήρα χάπι. Θα βάλω Απόδειπνο.