Παρασκευή, 21-11-2025.

",

 14:38'.
Ξύπνησα στις εφτάμιση.
Έστειλα cancel my membership στο feldenkrais.
Μου απάντησαν.
Πήγα στον Άγιο Γεράσιμο και με κοινώνησε ο παπά Νίκος.
Λίγο νωρίτερα είχα σκεφτεί για το "κοντοπούτανο" και είχα νιώσει οξύ πόνο στο στήθος δεξιά, εκεί που έχω νιώσει και άλλοτε, και είχα βγει για τσιγάρο για να συνέλθω.
Έφυγα και γύριζα σπίτι μαζί με τη μάνα μου.
Ανέβηκα και πήρα γαρίδες και κοτόπουλο.
Έφτιαξα γαρίδες κοκκινιστές με μακαρόνια.
Έφαγα λίγο.
Τελείωσα την προσευχή και τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.
Πήγα για καφέ στην αλβανίδα που μάλλον τη λένε Λέλα...
Ξέχασε τα ρέστα μου αλλά φεύγοντας της έκανα κομπλιμάν για το μαγαζί και την παρουσία της.
Γύρισα για μια πιρουνιά ακόμα μακαρόνια.
Αντάλλαξα με Δαρό για τύψεις και μετάνοια και δύναμη και πίστη και ειρήνη και λίγες αηδίες δικές του.
Άκουσα τον ικετήριο στον Ιησού Χριστό και τώρα την παράκληση στην Αγία Τριάδα.

20:35'.
Έφαγα κι άλλο και ξάπλωσα.
Ανέβηκα για σκραμπλ.
Σιδέρωσα πουκάμισο.
Κάθησα λίγο στο σκοτάδι με τον άλλον να ακούγεται από δίπλα να καθαρίζει αμάξια με ηλεκτρική σκούπα.
Σκεφτόμουν ότι ο Θεός ξέρει τί μου δίνει. Το έγραψα στον Δαρό για τα δικά του.
Δεν θ' άντεχα καμία με τα σκατά της. Ούτε άλλο κάτι.
Και η άλλη έλεγε για τον "provider", που ψάχνει, τί πίπες!
Ή το "τί είναι στο μυαλό του άντρα", με τα λευκά σημεία στο πρόσωπο του Φρόυντ να φτιάχνουν μια γυμνή γυναίκα, σε αφίσα της Αϊνάλ...

20:57'.
Ο Μπάμπης, ο τρελός τσιγγάνος τροβαδούρος, που πάλι μαλώνει με την καρέκλα, το απολαμβάνει, είναι στον κόσμο του, εσύ πού είσαι;
Κι εγώ το απολαμβάνω, είμαι στον κόσμο μου!
Κρίμα που οι άλλοι είναι ο κόσμος και στον κόσμο. Έχει ο Θεός! Θα περιμένω.
Είμαι καλά, είμαστε καλά, δεν δουλεύω, οι λογαριασμοί πληρώνονται.
Ο Θεός ξέρει τί δίνει.

21:33'.
Τον κακομοίρη!
Εμάς τους κακομοίρηδες!
Γράφει ο κόσμος στ' αρχίδια, δεν ενδιαφέρεται, βολεύεται κάπου... Δεν νιώθει κακομοίρης.
Να μην νομίζω ότι μπορώ να φροντίσω καμία.
Ή κανέναν. Λάθη του παρελθόντος, ευτυχώς αντέχω, δεν αιμορραγώ. Δόξα τω Θεώ!
Έχω τον κανόνα μου, και σήμερα, και τις συνήθειες μου εξόδου, πάλι καλά! Δεν έγινε κάτι.
Ο Δαρό είπε για την πολιτική. Είπα κι εγώ, δεν είναι σοβαρό πράγμα, ούτε καν διαχείριση, χειραγώγηση είναι. Όπως και τ' αθλητικά. Όπως και τ' αυτοκίνητα. Τί να τα μιλάμε αυτά;
Μάλιστα.
Μένει κάτι;
Το Πιστεύω και το Πάτερ ημών στην εκκλησία; Αυτή είναι η κοινωνία; Οι γριές;
Χα, χα! Γελάω!
Πλάκα μεγάλη έχει!

22:02'.
Κι αυτές εδώ κι αυτοί μπορεί να μην έχουν λάβει ακόμα την κλήση τους. Κάλλιο αργά παρά ποτέ. Εγώ να φύγω νωρίς. Δεν τους χρειάζομαι όταν θα σταφιδιάσουμε όλοι. Δεν θέλω κι άλλη ασχήμια. Αρκεί. Δόξα τω Θεώ!

22:18'.
Δεν έχουν λάβει ακόμα την κλήση τους...
Συμπόνοια χρειάζονται όλοι! Τί πονεμένοι πού είναι! Τους κακόμοιρους!
Ευχαριστώ, Θεέ μου, για τα δικά μου! Αλλά δεν με παίρνεις ακόμα, έ; Για να βλέπω και να ακούω. Για τί; Δεν τα ξέρεις όλα, εγώ θα σου τα πω; Έχω να φέρω κάτι; Για μένα να κρατάω κάτι;
Για να φιλευτώ; Καφέ και ζάχαρη ας πούμε; Τέτοια; Ή ό,τι σκέφτομαι τώρα; Θα χρειαστεί κάποιος υποστήριξη στην Κρίση; Θα αναλάβω ρόλο; Δεν είσαι πάνω απ' όλα αυτά; Δεν μας ξέρεις ήδη; Δεν είναι όλα; Δεν Είναι; Ζούμε;
Δεν το πιστεύω! Βλέπουμε σε αργό flash back τις ζωές μας για να συν-κριθούμε καλύτερα.
Αυτό γίνεται.
Πώς με κρίνω; Ευλογημένο από τον Θεό και καταραμένο από τους ανθρώπους. Μια χαρά!
Δόξα τω Θεώ!

23:06'.
Είναι όλοι χαζοί...
Πήγε έντεκα. Δόξα τω Θεώ! Να φάω τη μαλακία μακαρονάδα και να κοιμηθώ. Να βάλω αλάτι, πιπέρι, ρίγανη. Μπορεί να βοηθήσει.
Θα προσευχηθώ γι' αυτούς και θα φύγω.

23:29'.
Γύρισα, έφαγα, βάζω Απόδειπνο.
Κι αυτή με τη σχισμή της στο στήθος στο ντεκολτέ και οι άλλες οι χοντρομπούτες με τα σορτσάκια κάποιον μπορεί να πείσουν...