Τρίτη, 28-04-2026.

17:38'.
Σηκώθηκα πάλι μέσα στη νύχτα, στις τέσσερις τα ξημερώματα.
Έφαγα φράουλες και πορτοκάλι.
Ανέβασα το χτεσινό ψηφιακό ημερολόγιο.
Είδα το χτεσινό ιδιωτικό βίντεό μου.

Θυμήθηκα τις τρεις τελευταίες σχέσεις μου με μια παρατήρηση σε μία ομοιότητά τους, λες κι η ζωή κι ο κόσμος θέλουν κάτι να μου πουν.
Άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Άναψα και κεράκια ρεσώ, ένα λέγοντας "Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον ημάς!" κι ένα λέγοντας "Μνήσθητι Κύριε τας ψυχάς των κεκοιμημένων δούλων Σου!".

Σκέφτηκα την αλληλουχία των γεγονότων της τελευταίας βδομάδας.
Σκέφτηκα την εξέλιξη δυο νέων γνωριμιών που έκανα πρόσφατα.
Ανακεφαλαίωσα στον μυαλό μου τί είχα να πω στην εξομολόγησή μου σήμερα το πρωί.

Διάβασα από την Καινή Διαθήκη και μάλιστα ένα χωρίο από επιστολή του Αποστόλου Παύλου, που θα αναφέρω αργότερα.
Σκέφτηκα να ρωτήσω γι' αυτό τον παπά Γαβριήλ στην εξομολόγηση.
Άρχισα την προσευχή με τις μετάνοιες.

Πήγα στην Αγία Αικατερίνη και, αφού περίμενα με προσευχή, μ' εξομολόγησε ο παπά Γαβριήλ.
Είπαμε αρκετά που ρώταγε για τα κληρονομικά του πατέρα μου, τις αδελφές μου, τ' ανήψια μου, τη μάνα μου, τη Στεμνίτσα.
Ίσα που ακούστηκαν όσα ήθελα να του πω για τα δικά μου.
Κι είχα σκεφτεί κι άλλα για να πω σχετικά.

Έκανε σα να μην ήθελε ν' ακούσει.
Και δεν είχε να πει κάτι διαφορετικό όταν του απαντούσα.
Τελικά, ενώ του έλεγα κρίσιμα πράγματα ακόμα, με σιώπησε κάπως, περνώντας το επιτραχήλιο του στο κεφάλι μου για να μου διαβάσει τη συγχωρητική ευχή.

Σκέφτηκα μετά πως καλύτερη εξομολόγηση, σχετικά με ό,τι του έλεγα, δεν μπορούσε να γίνει.
Καλύτερα έτσι.
Ό,τι θέλει ο Θεός!
Είχα προσευχηθεί με το "Βασιλεύ ουράνιε..." και φαίνεται μας φώτισε το Πνεύμα το Άγιο να μην ανταλλάξουμε αηδίες.

Το περίεργο που έγινε μετά ήταν ότι γυρνώντας στο σπίτι άρχισαν να μου κυκλοφορούν σκέψεις, σχετικές με τα κληρονομικά του πατέρα μου, που δεν είχα υποψιαστεί.
Λες κι ανοίχτηκαν τα μάτια μου.
Προσευχήθηκα να μας φωτίσει ο Θεός όλους μας.

Ανέβηκα στης μάνας μου. Είδα αν έχει φαγητό και ψωμί για να φάει.
Έστειλα ένα email στον μηχανικό που έκανε τις εργασίες για τα κληρονομικά του πατέρα μου.
Σκέφτηκα κι άλλα σχετικά και με αυτούς που συνέβαλαν στα συμβόλαια που έγιναν τελικά.
Αναρωτήθηκα αν αληθεύουν όσα σκέφτηκα και "Γιατί έτσι;".

Δεν ξέρω γιατί έτσι. Ίσως επειδή είμαι αυτός που είμαι.
Θα μας πει ο Θεός όταν έρθει η ώρα.
Θα πάω για απαντήσεις.
Μπορεί να είναι έτσι τότε που δεν θα χρειαστούν οι απαντήσεις.
Μπορεί όλα τα δικά μας εδώ να μη μετράνε μπροστά στη δόξα Του.
Δόξα τω Θεώ!
Ας είμαστε καλά! Δόξα τω Θεώ!

Έφαγα ένα ζαμπονάκι κονσέρβα και φράουλες και τρία σοκολατάκια.
Ξάπλωσα για μεσημέρι.
Σκέφτηκα να πάω να ψωνίσω για να μη φάω κι άλλη κονσέρβα το βράδυ.
Θα δούμε τελικά.
Κάτι υπάρχει για να φάω: βολβοί παντζαριών, μαρούλι, αυγά.

20:09'.
Έκανα τη συνέχεια της προσευχής και τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.
Αντάλλαξα μηνύματα με τον μηχανικό.
Ανέβηκα στης μάνας μου. Έτρωγε κι έβλεπε τηλεόραση που εγώ δεν άντεξα.
Βγήκα τώρα στον "τράγο" για καφέ.

20:31'.
Βρήκα το παρακάτω:
"Ο Άγιος Πορφύριος δίδασκε ότι η ψυχή έχει μια συγκεκριμένη ποσότητα «ενέργειας» (δύναμης). Αν σπαταλάς αυτή τη δύναμη προσπαθώντας να ξεριζώσεις τα αγκάθια (πάθη: θυμό, ζήλια, εγωισμό) με τη βία, τότε όλη σου η προσοχή παραμένει στα αγκάθια. Έτσι, το κακό αποκτά υπόσταση μέσα σου επειδή ασχολείσαι μαζί του.
Τα Λουλούδια: Είναι οι αρετές, η αγάπη, η δοξολογία και η χαρά της εν Χριστώ ζωής.
Το Πότισμα: Είναι η προσευχή, η συμμετοχή στα Μυστήρια και η μελέτη του Ευαγγελίου.
Η Φυσική Ξήρανση: Όταν η ψυχή γεμίζει από το «άρωμα» του Χριστού, τα αγκάθια δεν βρίσκουν πλέον χώρο ή τροφή (ενδιαφέρον) για να επιβιώσουν. Μαραίνονται επειδή απλώς τα αγνοείς, στρέφοντας το βλέμμα σου στο Φως.

Στην ορθόδοξη πνευματικότητα, η «προπονητική» της ψυχής δεν βασίζεται στις δικές μας δυνάμεις, αλλά στη συνεργασία μας με τη Θεία Χάρη.

 Μην αναλύεις διαρκώς τα ελαττώματά σου. Όσο τα κοιτάς, σε τρομάζουν. Κοίταξε τον Χριστό. Αντί να λες «δεν θέλω να θυμώνω», πες «θέλω να αγαπώ».

 Βρες τι είναι αυτό που φέρνει ειρήνη στην ψυχή σου. Μια καλή πράξη, μια πνευματική ανάγνωση; Αυτά είναι τα «λουλούδια» σου. Δώσε τους προτεραιότητα το πρωί, πριν τα «αγκάθια» της καθημερινότητας σε αγγίξουν.

Ο Άγιος έλεγε: «Δεν διώχνουμε το σκοτάδι από ένα δωμάτιο χτυπώντας το με τα χέρια. Ανοίγουμε το παράθυρο να μπει ο ήλιος». Μην παλεύεις με τους λογισμούς σου· άνοιξε το παράθυρο της ψυχής σου στον Θεό.

Ας μην απογοητεύεσαι από τα αγκάθια που βλέπεις μέσα σου. Όλοι έχουμε κήπους που παραμελήθηκαν. Όμως, ο Θεός δεν είναι ένας κριτής που σε μαλώνει για τα αγριόχορτα· είναι ο γεωργός που περιμένει να Του δώσεις την άδεια να ποτίσει τα λουλούδια σου.
Μην ξοδεύεις την ενέργειά σου σε τύψεις που σε παραλύουν. Ξόδεψέ την σε μια μικρή κίνηση αγάπης, σε ένα «δόξα τω Θεώ». Η πνευματική ζωή είναι απλή, είναι όμορφη, είναι γεμάτη φως. Όσο περισσότερο «χορταίνει» η ψυχή σου από την παρουσία του Χριστού, τόσο λιγότερο θα την ελκύουν τα πάθη. Η αγάπη του Θεού είναι η δύναμη που θα ξεράνει κάθε αγκάθι, αρκεί εσύ να κοιτάζεις  τον Κύριο μας.
Προσευχή
Με  ταπεινότητα στην καρδιά ας προσευχηθουμε στον Κύριο. 
«Κύριε Ιησού Χριστέ, ο Γλυκασμός των ψυχών μας, Εσύ που είσαι ο Κήπος της Ζωής, έλα μέσα στην έρημο της καρδιάς μου. Μην κοιτάξεις τα αγκάθια μου, τις αδυναμίες και τα λάθη μου, αλλά δώσε το νερό της Χάριτός Σου στα μικρά άνθη που προσπαθούν να φυτρώσουν μέσα μου. Δίδαξέ με να Σε αγαπώ τόσο, ώστε να μην υπάρχει χώρος για το κακό. Αξίωσέ με να ζω μέσα στο φως Σου, και άσε τα πάθη μου να σβήσουν κάτω από τη δική Σου αγάπη. Αμήν. 

Η  μετάνοια και η προσευχή οδηγούν στην χαρά του Κυρίου."
Το έστειλα το παραπάνω στην ΤΚ, τον Δαρό, την ΣμΜ, τον ΓΡοϊ, την ΚαΧα και στ' ανήψια μου.

21:27'.
Έχει χαζές παρέες εδώ γύρω και για να μη γεμίζουν τ' αυτιά μου με πολτό ακούω εκκλησιαστικά ραδιόφωνα με τ' ακουστικά.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Αντάλλαξα με την ΤΚ, την ΚαΧα και τον Δαρό.

23:40'.
Δόξα τω Θεώ, γύρισα στο σπίτι.
Έφαγα παντζάρια και λίγο από τ' αυγό, γιατί μου φάνηκε χαλασμένο από τη γεύση. Ήπια ένα κουτάκι μπύρα Άλφα.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης για να πάει καλά το βράδυ.
Ξάπλωσα.
Θα βάλω το Απόδειπνο.

Έστειλαν μηνύματα τ' ανήψια.
Το χωρίο που διάβαζα το πρωί είναι προς Κολοσσαείς κεφ. β', 21-23.
Θα το ξαναδιαβάσω αύριο, μπορεί να μου φανεί διαφορετικό.