Τετάρτη, 22-04-2026.

05:31'.
Είχα κοιμηθεί στης μάνας μου.
Κοιμάται σε κρεβάτι που έχει βάλει στο σαλόνι, δεν ξέρω γιατί.
Με πήρε ο ύπνος μετά το Απόδειπνο στον καναπέ της χτες βράδυ ως τις 02:30' τα ξημερώματα που σηκώθηκε η μάνα μου για τουαλέτα και δεν μου μίλησε.

Σηκώθηκε, έκανε δυο βήματα και λύγισαν τα πόδια της και κάθησε κάτω οπότε μου φώναξε και ξύπνησα, έβλεπα όνειρο.
Από τις 02:30' λοιπόν ξαγρύπνησα κι έβαλα κι άκουσα την ακολουθία του μεσονυχτικού, τον ικετήριο κανόνα στον Ιησού Χριστό, και τώρα την παράκληση στην Αγία Τριάδα.

Κάθομαι ή στην κουζίνα, χωρίς να κοιτάω γύρω γιατί δεν μου αρέσει η διακόσμηση εδώ, ή στο σκοτεινό μπαλκόνι, όπου χαζεύω τα μακρινά και κοντινά φώτα της πόλης που φαίνονται.
Έφαγα μισή πάστα που υπάρχει στο ψυγείο και είπα και στη μάνα μου αν θέλει άλλη μία που υπάρχει επίσης.
Ζήτησε ζάχαρη με το κουταλάκι.

05:45'.
Πίνω καφέ και καπνίζω στο μπαλκόνι.
Δεν σκέφτομαι πολύ για το μέλλον ούτε το κοντινό ούτε το μακρινό, αλλά έκανα κάποιες σκέψεις.
Δεν με ενοχλεί που κάθομαι με τη μάνα μου για να την στηρίζω να φτάσει στην τουαλέτα όταν χρειάζεται.
Νόμιζα στο παρελθόν πως δεν θα άντεχα να μένω μαζί της.
Ήθελα να είμαι στο χώρο μου.
Είμαι από χτες το απόγευμα εδώ στο σπίτι της κι ακόμα δεν ενοχλούμαι.

08:15'.
Με πήρε ο ύπνος άλλες δυο ώρες.
Με ξύπνησε πάλι η μάνα μου που είχε σηκωθεί για τουαλέτα.
Ό,τι και να πιεί, depon, για το κεφάλι της, ή almora, ηλεκτρολύτες, τα βγάζει αμέσως.
Και χτες βράδυ έβγαλε τον λίγο φιδέ που έφαγε.
Σκέφτηκα να της πάρω κοτόπουλο να πιει το ζωμό. 
Δεν ξέρω αν το στομάχι της μπορεί να τον κρατήσει.

09:21'.
Κατέβηκα στο σπίτι μου για λίγα λεπτά.
Έγραψα στο ημερολόγιό μου σε χαρτί και άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Ξανανέβηκα στης μάνας μου.
Έχω αρχίσει τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.

Έφαγα ένα μήλο και παγωτό.
Όταν σκέφτηκα πως σήμερα είναι Τετάρτη, και το παγωτό δεν χρειαζόταν, ήταν πια αργά.
Δεν πειράζει γιατί σήμερα μάλλον θα φάω από τις χυλοπίτες, που είχε φτιάξει η μάνα μου, και ήταν αυγοκομμένες.
Με πονάει η πλάτη μου.

10:23'.
Αντάλλαξα με την ΚαΧα, τον Δαρό και την ΤΚ.
Ενδιαφέρθηκαν για τη μάνα μου.
Όταν δεν έχεις την αγάπη από εκεί που την περιμένεις, την έχεις απ' αλλού, έλεγε χτες βράδυ στο ραδιόφωνο στην Πειραϊκή εκκλησία.

14:38'.
Ευτυχώς βρήκα χρόνο να πάω ένα πρόσφορο και νάμα στην Αγία Αικατερίνη για την αυριανή λειτουργία.
Πήγα και στο super market για πράγματα που χρειαζόμασταν.
Έφτιαξα μπούτι κοτόπουλου με πατάτες βραστά για τη μάνα μου.

Ήρθε η αδερφή μου για λίγο, η άλλη κάλεσε.
Βρήκα ευκαιρία να πλύνω ρούχα μου στο χέρι και να τ' απλώσω.
Έφαγα από τις χυλοπίτες.
Διάβασα από την Καινή Διαθήκη.
Έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου και άρχισα την προσευχή με τις μετάνοιες.
Η μάνα μου κάθησε για λίγο καθιστή κι έφαγε.

Ξαπλώσαμε τώρα για ξεκούραση.
Έχω υπερένταση  από την προσοχή για τη μάνα μου και που την στηρίζω όταν σηκώνεται.
Αλλά πονούσε η πλάτη μου και τώρα προσπαθώ να χαλαρώσω.
Αντάλλαξα και με την ΣμΜ που ρώταγε για την ΕΚ κι εμένα, πού με γνώρισε, πώς εξελίχθηκε η κατάσταση, από τί πάσχει, πώς με βρήκε μετά από χρόνια, αν τη γλίτωσα.

16:16'.
Έμεινα πολύ λίγο ξαπλωμένος, λες και μ' έδιωχνε το κρεβάτι.
Ήταν το κρεβάτι που είχε μείνει κατάκοιτος ο πατέρας μου τον τελευταίο μήνα της ζωής του και πέθανε στον ύπνο του σ' αυτό.

Τελείωσα την προσευχή και κάθομαι στο μπαλκόνι της μάνας μου και καπνίζω.
Με έχουν βαρύνει λίγο οι σκέψεις για το μέλλον.
Δεν ξέρω τίποτα όμως για το επίγειο μέλλον κι αυτό είναι κάπως παρήγορο.
Ένιωθα αδυναμία κι έφαγα λίγα χόρτα σκέτα.

Δόξα τω Θεώ για όλα ως εδώ!
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Θα χαρώ αν βρω την ευκαιρία αύριο, στη γιορτή του Άη Γιώργη, να πάω στην εκκλησία για να κοινωνήσω.
Δεν βλέπω να βγαίνω ξανά έξω και σήμερα.

20:06'.
Η μάνα μου σηκώθηκε και πήγε μόνη της τουαλέτα. 
Της έκανε πολύ καλό το μεσημεριανό φαγητό και ο ύπνος και ξύπνησε καλά.
Έφυγα από το σπίτι της και κατέβηκα στο δικό μου και έβρασα χόρτα από παντζάρια.
Βγήκα τώρα στον "τράγο" για καφέ.

Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον ημάς!
Ανέβηκα πάλι στης μάνας μου πριν φύγω και ανέβηκε κι η αδερφή μου. Η άλλη αδελφή μου κάλεσε κι είπε να της πάρω tonitil.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό!
Δεν το έχω συνειδητοποιήσει ακόμα, την κανονικότητα μετά την περιπέτεια της μάνας μου.

20:23'.
Κύριε δόξα Σοι, η ελπίς ημών, δόξα Σοι!
Στο τέλος όλα θα είναι καλά!
Ό,τι και να γίνει τώρα, ό,τι και να γίνεται συνέχεια, επιφυλάσσεται για την αιωνιότητα το Φως του Προσώπου Του και η μακαριότητα και οι ψαλμωδίες των αγγέλων.
Έτσι ξέρω, έτσι νομίζω, έτσι θα γίνει!
Αμήν.

20:33'.
Με το που κατέβηκα στο σπίτι μου μου έφυγε όλο το βάρος από την πλάτη και ο πόνος που ένιωθα σ' αυτήν, όσο ήμουν στο σπίτι της μάνας μου.
Μέχρι να γίνουν τα χόρτα, που έφτιαχνα, ξάπλωσα λίγο στον καναπέ μου.
Ήταν πολύ καλό!

Μετά όμως και τώρα μου έρχονται λογισμοί για το μέλλον και ανησυχώ.
Ευτυχώς στέλνει η ΤΚ και ταξιδεύω λίγο.
Είχα βαρύνει πολύ το πρωί και το μεσημέρι στο μπαλκόνι της μάνας μου...

21:27'.
Δεύτερη φορά σήμερα, για να μη βαραίνω άλλο και με το που επανήλθα στη θέση μου, πέρασε από 'δω ο Θωμάς, ο ψυχικά δοκιμαζόμενος, και του έπιασα κουβέντα, όπως ήθελα άλλοτε.
Αλλά μάλλον δεν με καταλάβαινε, έλεγε τα δικά του...
Στο τέλος με ρώτησε:
"Καλά είσαι 'συ;"
"Ναι, καλά είμαι", του είπα κι έφυγε παραμιλώντας.
Τέλος πάντων.

21:39'.
Θυμήθηκα την Τσκτ και την ΚωΛα. 
Πόσο διαφορετικές ήταν από την Άντζυ, που αν και είχε τον ίδιο σωματότυπο, επιθυμούσε την επιδοκιμασία.
Δεν βγάζεις άκρη μερικές φορές με τους ανθρώπους.

Κάποιοι, όπως ο Θωμάς, είναι ψυχικά δοκιμαζόμενοι και τότε είναι ίσως αναμενόμενο να μην βγάζεις άκρη.
Άλλοι και άλλες όμως, μακριά, στην κανονική ζωή, πώς και δεν συνάδουν με τις σημειώσεις των παρατηρήσεων;
Τόσο ακατανόητος είναι ο άνθρωπος;
Τί θέλει;
Αγάπη δεν θέλουμε όλοι;

Τί χρειάζεται;
Να τη ζητιανεύεις την αγάπη από όλους σαν ένα ακόμα δίευρω, όπως ο Θωμάς;
Δεν θέλουμε ν' αγαπήσουμε, μόνο ν' αγαπηθούμε;
Τόσο αυτιστικοί κι εγωιστές είμαστε;
Τόσο γεμάτοι από εαυτό;
Τόσο αναγκεμένοι;

Δεν θα θυμόμουν κανέναν αν δεν μίλαγα για λίγο με τον Θωμά.
Δόξα τω Θεώ!
Ανησύχησα με ό,τι μου έλεγε, προσπάθησα να βγάλω νόημα εκεί που δεν υπήρχε ειρμός.
Μου έκανε εντύπωση που αφού είπαμε, εννοείται, τα δικά του, ρώτησε αν είμαι καλά εγώ.
Πώς και ρώτησε; Από αγάπη;
Φαίνομαι κάπως; Όχι καλά; Ή για να απαντήσω το αναμενόμενο "καλά είμαι" και να φανεί η διαφορά μας;

Δεν ασχολήθηκε πολύ με τους άλλους εδώ, ήρθε καρφί σε μένα πάλι ο Θωμάς.
Και η δυσφορία του ήταν γραμμένη στο πρόσωπό του.
Κάτι άλλο ζητάει, ήθελε την κουβέντα, ήθελε να αναλύσει...
Δεν ήταν ο Θωμάς, μπορεί να ήταν ο Χριστός.

22:23'.
Είδα δυο σπίρτα κάτω και τα μάζεψα.
Φαίνεται, έτσι όπως έψαχνε τις τσέπες του, νωρίτερα ο Θωμάς, για να βρει χαρτιά να μου δείξει, του έπεσαν.
Είχα φυλαγμένο και εγώ στα χέρια μου ένα σπίρτο όταν είχαν έρθει βράδυ αργά στο σπίτι οι αστυνόμοι και μου πέρασαν χειροπέδες το 2012.

Τότε ζητούσα κι εγώ μια παρέα για ένα τσιγάρο και λίγη κουβέντα, όχι αστυνόμους, χειροπέδες και το Δρομοκαΐτειο πάλι.
Ο Θωμάς μου επέστρεψε το σπίρτο μου με τόκο.
Κύριε ελέησον!

00:05'.
Δόξα τω Θεώ γύρισα πριν τα μεσάνυχτα.
Ανέβηκα στης μάνας μου και είναι καλά.
Ήταν ξαπλωμένη και είχε φάει για βράδυ.
Την άφησα να κοιμηθεί και κατέβηκα στο σπίτι μου.
Έφαγα κι εγώ δυο πιρουνιές χόρτα σκέτα.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης για να κοιμηθώ κι απόψε.
Ξάπλωσα.
Θα βάλω το Απόδειπνο.