Τρίτη, 21-04-2026.
20:18'.
Σηκώθηκα στις εννιά το πρωί.
Έγραψα στο ημερολόγιό μου σε χαρτί.
Άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Άρχισα την προσευχή.
Πήγα στην πολεοδομία πάλι για θεώρηση εγγράφου.
Πήγα μετά στην ΕΥΔΑΠ για αίτηση για νέες παροχές νερού που χρειάζονται.
Γύρισα με ψώνια για τη μάνα μου, είχα πάρει παραγγελία.
Τη βρήκα να έχει βάλει μεσημεριανό για να φάει.
Εγώ έφαγα από το κοκκινιστό με λουκάνικα που έφτιαξα χτες. Τρωγόταν σήμερα, είχε κάτσει η σάλτσα.
Διάβασα από την Καινή Διαθήκη.
Άρχισα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.
Απολάμβανα το παρόν.
Είχα ανοίξει το παράθυρο του ακάλυπτου και άκουσα τη μάνα μου να φωνάζει.
Ανέβηκα στο σπίτι της και δεν ήταν καλά.
Έκανε εμετούς.
Της συμπαραστάθηκα και πήγαμε μαζί και τουαλέτα τρεις φορές.
Τώρα κάθομαι στο μπαλκόνι της κι έχω ανοικτή την μπαλκονόπορτα μήπως την ακούσω να θέλει κάτι.
Έχει ξαπλώσει.
Ο Δαρό και η ΚαΧα που ανταλλάξαμε ανησύχησαν.
Εγώ δεν ανησυχώ.
Έχει ξανασυμβεί να την έχει κάτι πειράξει στο στομάχι.
Σήμερα μπορεί να ήταν ο ελληνικός καφές που της είχα πάρει και ήπιε.
Δεν πίνει συχνά καφέ πια.
Ή μπορεί να είναι κάποια ίωση.
Έχει αδυναμία όμως κι αστάθεια και φοβάμαι να την αφήσω μόνη της μήπως θέλει να πάει στην τουαλέτα και πέσει.
Εντωμεταξύ ήρθε επίσκεψη ο ανηψιός μου ο Κωνσταντίνος.
Η μάνα μου, που είναι λίγο drama queen στις εκφράσεις της, όσο ήταν εδώ ο Κωνσταντίνος, ο εγγονός της ήταν ήσυχη.
Όσο είμαι εγώ μόνος μαζί της όλο τα δραματοποιεί κι αγκομαχάει.
Δεν την ξεσυνερίζομαι, την έχω μάθει.
Έστειλα μήνυμα στις αδελφές μου για την κατάσταση της μάνας μας.
Μπορεί να εμφανιστεί κάποια.
Αμήν.
Ίσως περάσω εδώ όλο το βράδυ.
20:34'.
Σήμερα τις δουλειές μου τις έκανα με δοξολογία.
Αντάλλαξα και emails με την Αβδί.
Μου είχε στείλει το μεσημέρι ένα email για παλιά υπόθεση του μακαρίτη του πατέρα μου.
Μου είπε πως καλό είναι να επικοινωνήσω με τον συνάδελφό της, τον δικηγόρο που είχε αναλάβει την υπόθεση του πατέρα μου, να επιβεβαιώσω την κατάληξη της έφεσής του και να πάρω τον φάκελο της υπόθεσης.
Τα σκέφτηκα ό,τι μου έγραψε και της απάντησα:
"Αληθώς Ανέστη ο Κύριος, Βιβή!
Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά νέα που μας απαλλάσσουν, απ' όσο καταλαβαίνω, από την ανάγκη παραίτησης από την έφεση του μακαρίτη του πατέρα μου.
Έχουμε περάσει πολλά κι εδώ που βρισκόμαστε ο πατέρας μου δεν άφησε μόνο τη μάνα μου αλλά και τις αδελφές μου, όμως τα βαριά έχουν τελειώσει, έχουν μείνει τ' αποκαΐδια.
Το καλό τώρα είναι να διευθετηθούν όλα χωρίς να ενοχλούμαι, να μάθω ένα δυο πράγματα και σήμερα, και να έχω αγαθή προαίρεση και να περιμένω.
Όπως λέει ο Απόστολος Παύλος στην προς Φιλιππισίους κεφ. α' 28-29, ...εδόθη ως χάρις όχι μόνο το να πιστεύουμε στον Ιησού Χριστό αλλά και το να πάσχουμε υπέρ του ονόματος του Ιησού Χριστού.
Θα σε ενημερώσω για την εξέλιξη της πιθανότητας αγοροπωλησίας του κτήματος της υπόθεσης του πατέρα μου.
Με τιμή,
Γεώργιος Σπίθας."
Έτσι όπως τα λέω είναι κάπως.
Δεν νομίζω να πείραξε αυτό τη μάνα μου, εξ αντανακλάσεως, αν και το σκέφτηκα και της το είπα.
Ο Δαρό την ξεμάτιασε όμως και είπε πως δεν ήταν καθόλου ματιασμένη.
Οπότε όλα καλά! Όλα συνεχίζουν.
Δόξα τω Θεώ!
Συνέχισα τους χαιρετισμούς και τελείωσα την προσευχή με τις μετάνοιες στο υπνοδωμάτιο της μάνας μου, που δεν χρησιμοποιείται αλλά έχει τις ντουλάπες και λοιπά.
21:10'.
Πέρασε η ώρα του καφέ έξω.
Τώρα είναι ώρα για παρέα, ποτά, φαΐ.
Δόξα τω Θεώ εγώ καλά είμαι εδώ στο μπαλκόνι της μάνας μου.
Έχω στο σπίτι μου φαγητό να φάω αργότερα.
Η μάνα μου δεν θέλει τίποτα για φαΐ γιατί ακόμα βγάζει σάλια και τέτοια.
Της είπα σχετικά, με βάση ό,τι τρώει, για φιδέ ή για γάλα με ψωμί. Της είπα και για πάστα που υπάρχει στο ψυγείο της.
Δεν θέλει τίποτα.
21:18'.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό!
Κάνω προσευχή.
Έχει εκκωφαντική ησυχία εδώ.
Ακούω όμως πλήθος "εργαστηρίου" μέσα στο κεφάλι μου.
Δόξα τω Θεώ!
Δε νιώθω μόνος.
Δεν μου λείπει ακόμα κάτι.
Έχω καφέ, νερό και τσιγάρα. Τί άλλο χρειάζεται;
Αντάλλαξα μηνύματα με τον Πέτρο σήμερα.
Είχε καλέσει τις προάλλες, δεν είχα απαντήσει.
Το είχα ξεχάσει.
Ακούστηκε κι ο παλιός συμμαθητής μου, ο πάτερ Ραφαήλ.
Δόξα τω Θεώ, είχα ανησυχήσει που άργησε να μου απαντήσει.
Ο Δαρό στέλνει και ρωτάει για την κυρά Μαρία, τη μάνα μου.
23:26'.
Αντάλλαξα και με την ΤΚ για τα δικά μας.
Η αδερφή μου ανέβηκε εδώ στο σπίτι της μάνας μας και η άλλη κάλεσε για να πει να της δώσουμε almora, ηλεκτρολύτες.
Πήγα βρήκα διανυχτερεύον φαρμακείο και πήρα almora.
Σιγά μην το πιει! Σκέπασε το ποτήρι, που της πήγα με το φάρμακο, με ένα κουτάκι από άλλο φάρμακο που ούτε κι αυτό παίρνει.
Έφαγε λίγο φιδέ και τον έβγαλε.
Θα κοιμηθώ στης μάνας μου απόψε.
Θα είναι ενδιαφέρουσα νύχτα.
Ήδη με πονάει η πλάτη μου, πρέπει να ξαπλώσω.
Ο καναπές δεν βολεύει.
Υπάρχουν κρεβάτι ελεύθερο και η ντιβανοκασέλα που κοιμόμουν μικρός.
Αλλά η αδερφή μου μου κανόνισε τον καναπέ.
Βράστα Χαράλαμπε!
Γελάω στο μπαλκόνι.
Με τα χάλια μας.
Για λίγο γέλασα, δεν ακούστηκα.
Τέτοιος που είμαι, όλα καλά!
Δόξα τω Θεώ!
23:43'.
Έφαγα το λίγο κοκκινιστό που είχε μείνει και μια πιρουνιά χόρτα σκέτα.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης για να συνεχίσω να χαίρομαι.
Ξάπλωσα στο στενό καναπέ της μάνας μου και θα βάλω το Απόδειπνο στα ακουστικά.
Το διασκεδάσαμε κι απόψε και δόξα τω Θεώ!
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου