Τετάρτη, 15-04-2026.

20:42'.
Σηκώθηκα πριν τις εφτά το πρωί.
Έγραψα στο ημερολόγιό μου σε χαρτί κι ανέβασα το χτεσινό ψηφιακό ημερολόγιο.
Δίσταζα σχετικά μήπως ήμουν άδικος με τον Δαρό αλλά ήταν η αλήθειά μου.
Και σκέφτηκα πως θέλω η αλήθειά μου να είναι καταγεγραμμένη.

Άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Διάβασα από την Καινή Διαθήκη κάτι που είχα ξαναδιαβάσει και χτες και μου φάνηκε διαφορετικό σήμερα.
Άρχισα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου και την προσευχή.

Ανταλλάξαμε μηνύματα με τον Δαρό και είπαμε για καφέ στα Εξάρχεια.
Κάλεσα κι έστειλα τελικά email στον γείτονα Δασκαλά του κτήματος που κληρονόμησα από τον πατέρα μου και θέλω να του το πουλήσω.
Πήγα και περίμενα τον Δαρό και ήρθε και τα είπαμε καλά και ό,τι έγραφα χτες εδώ στο ψηφιακό ημερολόγιο.

Γύρισα και ψώνισα για τη μάνα μου και πήγα στο σπίτι της και φάγαμε κρέας και σαλάτα κι αυγό και ψωμί.
Ο Δασκαλά κάλεσε και ζήτησε κάτι ακόμα να στείλω και το έστειλα.
Ξάπλωσα για μεσημέρι.

Το απόγευμα έβαλα να φτιάξω μανιτάρια φρικασέ.
Συνέχισα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου και την προσευχή με τις μετάνοιες.
Ανέβηκα και καληνύχτισα τη μάνα μου. Ήταν ξαπλωμένη.
Βγήκα τώρα στον "τράγο" για καφέ.

20:52'.
Χτες βράδυ η ΣμΜ με ρώτησε:
"Σπίθα, ήσουν πάντοτε τόσο θρήσκος;
Εννοώ και το 1990;
Και το 2000;
Ή ξαφνικά έγινες; Κι αν ναι, πότε και πώς;"

Απάντησα:
"Από μικρός πήγαινα στο κατηχητικό μέχρι που ένα καλοκαίρι μάγκεψα και σταμάτησα να πηγαίνω.
Πίστευα πως ο Ιησούς ήταν θεάνθρωπος, πίστευα στον Θεό, αλλά πίστευα και στα κοινόβια και στον ελεύθερο έρωτα.
Δεν πίστευα πως η ψυχή είναι ανάμεσα στα πόδια.

Μετάνιωσα για τις σχέσεις του έρωτα το 2000, αλλά επανέκαμψα το 2003 αφού έκοψα τα φάρμακα.
Το 2007 με την εισαγγελική παραγγελία και τις χειροπέδες και ό,τι ακολούθησε μετάνιωσα τελείως για πολλά και για τις σαρκικές σχέσεις προ γάμου, όσο κι αν παραμένω ερωτικός.

Ήμουν κοντά στην εκκλησία αλλά τώρα είμαι μέσα της.
Πήγαινα για εξομολόγηση κι έκανα κανόνα αποχής από τη θεία κοινωνία για δύο χρόνια με εντολή πνευματικών.
Τώρα δεν μπορώ χωρίς αυτήν.

Το 2002, μάλλον, είδα το όραμα με το φως και τη μακαριότητα Του μέσα στον Άγιο Φανούριο σε Παρασκευή του Ακαθίστου ύμνου και μετά από άκρα ταπείνωση.
Από τότε δεν πιστεύω μόνο, ξέρω.
Έχω ακόμα να εμπιστεύομαι τον Θεό."

Δόξα τω Θεώ που ο πατέρας μου ήταν και η μάνα μου είναι μέσα στην εκκλησία και μ' έμαθαν κι εμένα έτσι.
Δεν ξέρω τί θα έκανα διαφορετικά.
Σίγουρα δεν θα είχα την εξέλιξη όλων ως εδώ.
Μπορεί και να μην έψαχνα ποτέ τον Θεό.

Η Αλήθεια όμως, που είναι Πρόσωπο, ο Χριστός, δεν μπορεί να κρυφτεί.
Ο Θεός μας πλησιάζει και μας δίνει σημεία για να φτάσουμε σ' Αυτόν.
Και είναι πάντα παρών και ο Ων σε χαρές και σε δυσκολίες.

Γεννηθήκαμε για να ζήσουμε αιώνια και μόνοι μας, από το ξερό μας το κεφάλι, παθαίνουμε ό,τι παθαίνουμε.
Και κάποιοι βάζουμε μυαλό και άλλοι όχι.
Και όλα συνεχίζουν.

Έλεγε η Διον σε μήνυμά της σήμερα για τη φωνή μου σε βίντεο, που της είχα στείλει, πως ήταν πολύ ζωντανή, χαρούμενη κι ανθρώπινη.
Αμήν όλοι πάντα να είμαστε ζωντανοί, χαρούμενοι κι ανθρώπινοι!

21:08'.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Για σήμερα η ένταση ξεπεράστηκε σχετικά εύκολα με το τηλεφώνημα στον Δασκαλά, που περίμενα χρόνια για να το κάνω, γιατί τα κληρονομικά του πατέρα μου καθυστέρησαν πολύ.
Πάλι καλά που τα πράγματα προχωράνε.

21:18'.
Έστειλα μήνυμα και στην Αβδί.
Θέλω να της ζητήσω να με βοηθήσει στην αγοραπωλησία του κτήματος που κληρονόμησα.
Τα λεφτά που θα πάρω έχω να τα μοιραστώ με τις αδελφές μου.
Αμήν να πάνε όλα καλά και να γίνουν γρήγορα κι εύκολα!
Προσεύχομαι σχετικά κάθε μέρα.

Δεν νιώθω πάντα τη δύναμη πώς μπορώ να κάνω κάτι.
Κάποτε άλλοτε όμως, όταν αφήνομαι στον Θεό και κάνω προσευχή, όλα γίνονται σχεδόν μόνα τους ή και τελείως μόνα τους.
Δόξα τω Θεώ!
Αμήν πάντα έτσι!

21:49'.
Κύριε δόξα Σοι, η ελπίς ημών, δόξα Σοι!
Δόξα τω Θεώ για το παρόν!
Κάποτε που έχει ησυχία φοβόμουν ότι θα ακουστεί κάποιος δυνατός θόρυβος και κάτι κακό θα γίνει, αλλά δεν γίνεται τίποτα τέτοιο.
Δεν ξέρω πως είχα αυτόν τον φόβο.

Ξέρω πως ο Θεός μας είναι Αγάπη.
Και το θέλημά Του είναι να σωθούμε όλοι!
Και μας δίνει συνέχεια ευκαιρίες να έρθουμε κοντά Του.
Δόξα τω Θεώ!

23:25'.
Κάποιοι είναι ανήμποροι, στα κρεβάτια του πόνου...
Δεν ξέρω γιατί γίνεται αυτό.
Πιστεύω πως ξέρει ο Θεός και δίνει δύναμη ν' ανταπεξερχόμαστε όλοι!
Δόξα τω Θεώ!

Στέλνει τώρα ο Δαρό.
Έστειλε κι η Αβδί.
Δόξα τω Θεώ πήρα ένα tonic και το απολαμβάνω!
Δόξα τω Θεώ για το παρόν!

Αμήν να μην πάθω πάλι ραβδομυόλυση, έχω πιεί πολλά υγρά και νερό.
Το φάρμακο μου την έχει ως παρενέργεια τη ραβδομυόλυση με υπερβολική κατανάλωση νερού.
Αραιώνει το νάτριο στο αίμα, παθαίνεις shock και μπορεί να πάθεις και οξεία νεφρική ανεπάρκεια.
Θεός φυλάξει!
Κύριε ελέησον!

Κάποιος ακούστηκε:
Μην πιείς άλλο.
Ναι, εντάξει, μόνο αυτό.
Ούτε αυτό.
Έβαλα το tonic από το ποτήρι μου στο μπουκάλι του. Θα το πάρω μαζί μου για αύριο.
Δόξα τω Θεώ!

00:17'.
Με τις σκέψεις που είχα, γύρισα.
Έξω όταν είμαι νιώθω ασφάλεια ότι αν μου συμβεί κάτι κάποιος από γύρω θα βοηθήσει.
Δεν ήθελα όμως να πάθω κάτι.
Έτσι γύρισα στο σπίτι.

Δεν έφαγα άλλο.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης με προσευχή για να μην μου κάνουν κακό.
Ξάπλωσα.
Θα βάλω το Απόδειπνο.