Τρίτη, 14-04-2026.

20:30'.
Τη νύχτα έφαγα αχλάδι και μαγειρίτσα.
Σηκώθηκα στις εννιά το πρωί.
Άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Αντάλλαξα με τον Δαρό, που είπε να πήγαινα στα μέρη του για καφέ.
Είχα δουλειές για σήμερα και δεν πήγα.
Αντάλλαξα και με την ΚαΧα και την Διον.

Ανέβασα πατάτες από τις δικές μου στη μάνα μου, που είχε ζητήσει αλλά δεν θα προλάβαινα να ψωνίσω.
Πήρα και παραγγελία για άλλα ψώνια.
Θα τα πάρω άλλη μέρα, δεν είναι τόσο βιαστικά.

Άρχισα την προσευχή και έστειλα emails στον λογιστή, για να περάσω μετά από το γραφείο του, και σε ένα φωτοτυπάδικο, για να πάω να πάρω εκτυπώσεις σχεδίων.
Πήγα από εκεί και πέρασε όλο το πρωινό μέχρι να τελειώσουμε στον λογιστή με τις δηλώσεις Ε9 για την εφορία και τα σχετικά.

Έφαγα για μεσημέρι λίγο σαλάμι και τυρί και λίγο από το χτεσινό ψητό.
Πάλεψα αρκετά με λογισμούς και την ένταση που είχα από την πρωινή δραστηριότητα.
Έκανα τους χαιρετισμούς και τη συνέχεια της προσευχής με τις μετάνοιες.

Το απόγευμα ψώνισα ψωμί για τη μάνα μου κι ανέβηκα στο σπίτι της για να παίξουμε scrabble.
Βγήκα τώρα στον "τράγο" για καφέ.
Με το που με σέρβιραν άρχισε ψιχάλα.
Δόξα τω Θεώ εγώ πρόλαβα και ήρθα στεγνά.

20:42'.
Η Διον σήμερα έστειλε ένα παλιότερο, του 2014, email μου με βίντεο, "διαμάντι" είπε, που την είχα τραβήξει να μιλάει και να γελάει στο σπίτι μου, και που της είχα στείλει τότε.
Είπε σχετικά ότι κάποια πράγματα δεν είναι πεθαμένα, είναι πάντα ζωντανά, κι ευχαρίστησε για την επικοινωνία μου και το μοίρασμα.
Δυστυχώς, το βίντεό μου, που ξαναστάλθηκε από αυτήν, δεν έχει ήχο όταν το αναπαράγει το laptop μου.
Κρίμα!

Εγώ έχω πολλά βίντεό μου στο παλιό laptop, που έχει χαλάσει, και έτσι τα έχω χάσει, δεν μπορώ να τα δω.
Κρίμα, πάλι!
Μερικά από αυτά ίσως ήταν διαμάντια.
Τα βίντεο που έχω είναι από το τέλος του 2019.
Πάλι καλά που έχω στο YouTube δημόσια κάποια παλιότερα.

Το μεσημέρι ήθελα να συνεχίσω να κάνω πράγματα, επηρεασμένος από τα πρωινά θελήματα και σα να ήθελα να συνεχιστεί η έκκριση αδρεναλίνης.
Έκανα και αίτηση για το fuel pass λόγω του μοτοποδηλάτου.

Το απόγευμα ήθελα γλυκό διακαώς και πιέστηκα λίγο και το μετάνιωσα να βγω να ψωνίσω γλυκάκια.
Έβαλα τα κλάματα και με ό,τι σκεφτόμουν το μεσημέρι και το απόγευμα.
Το πρωί όμως σκεφτόμουν ότι ο Κύριος μου είναι ο Κύριος των δυνάμεων και ο Θεός είναι Πατέρας μας και μ' αγαπάει.
Έτσι συνήλθα.
Ήθελα να σωθούν όλοι, ό,τι θέλει κι ο Θεός.

22:30'.
Τη δουλειά που κάναμε σήμερα με τον λογιστή και τις εκτυπώσεις των σχεδίων τα είχα προγραμματίσει εδώ κι ενάμισι μήνα, από την υπογραφή των συμβολαίων για τα κληρονομικά του πατέρα μου, για μετά το Πάσχα, δηλαδή για σήμερα.
Δεν είπα τίποτα σχετικό στον Δαρό, που με κάλεσε κοντά στο σπίτι του γιατί δεν είχε αμάξι.

Το αμάξι του είναι στο συνεργείο.
Όταν είναι όλα φυσιολογικά και το χρησιμοποιεί, έρχεται πάντα στα μέρη μου για να πιούμε καφέ.
Μπορεί να ενοχλήθηκε που δεν πήγα.
Ίσως οφείλω μιαν εξήγηση.

22:41'.
Έστειλα ένα μέρος των παραπάνω στον Δαρό, αλλά δεν εξηγεί ακριβώς τη διάθεσή μου να μην αναβάλλω τα σημερινά μου για τον καφέ μας.
Θα πήγαινα ευχαρίστως για καφέ και ίσως θα ανέβαλα τις δουλειές, αν τα πράγματα ήταν φυσιολογικά.
Αλλά δεν είναι.

Δεν ξέρω αν είναι η ανάμνηση του πάντα σιωπηλού μακαρίτη κολλητού μου, που μίλαγε μόνο για να πει αστεία, και δεν έλεγε τίποτα όταν εγώ του έλεγα ιστορίες και σκηνικά δικά μου.
Μπορεί να μου λείπει όλο αυτό.
Και το να λέω ιστορίες και σκηνικά δικά μου, που τώρα φθίνουν όλο και περισσότερο, αλλά και το να έχω κάποιον να με ακούει.
Όχι κάποιον που δεν σταματάει να μιλάει.

Με τον Δαρό, τώρα που συνήλθε εννοείται, σκέφτηκα την επόμενη φορά που θα βγούμε να πω:
"Μπορείς να μη μιλήσεις και αν μιλήσεις να είναι για να ρωτήσεις να μάθεις κάτι από μένα;"

Μπορεί να ακούγεται υπερφίαλο αυτό το παραπάνω, γεμάτο εγωισμό και μεγαλομανία. Μπορεί να ακούγεται με το πιστεύω ότι κάποιος είμαι κι έχω κάτι σημαντικό να πω.
Πράγμα που μπορεί και να αληθεύει, αν θεωρήσουμε ότι συχνά μεταφέρω προφορικά τα πράγματα που αξίζουν κι ακούγονται στ' αυτιά μου από το υπερπέραν, αλλά που δεν ακούν οι άλλοι γύρω πριν ειπωθούν από το στόμα μου.

Αλλά και η εμπειρία έχει δείξει ότι πάντα ακούω τον Δαρό με τα δικά του και σπάνια αυτός ακούει εμένα, όχι γιατί δεν έχω κάτι να μοιραστώ, αλλά γιατί τα θεωρώ ευτελή τα δικά μου.
Και μόνο όταν ξεχειλίζω από κάτι κι έχω μεγάλη ένταση με κάτι, τότε μόνο μιλάω.
Συνήθως τότε οι εξηγήσεις μου σχετικά, ώστε να δικαιολογηθεί η διάθεσή μου, δεν ακούγονται.

Οπότε σήμερα στο ημερολόγιό μου σε χαρτί, όταν έγραψα ότι ο Δαρό με κάλεσε στα μέρη του αλλά δεν πάω, συμπλήρωσα:
"Τρελός είμαι;"
Αυτό ακριβώς.
Μπορεί τα χαρτιά να με λένε τρελό ως το απροχώρητο, αλλά, δόξα τω Θεώ, όταν τα πράγματα είναι φυσιολογικά είμαι καλά.

Το ό,τι ο κόσμος είναι του άρχοντα του κόσμου τούτου και η κοινωνία άρρωστη, αυτό είναι ό,τι με τρέλανε.
Δόξα τω Θεώ ο Κύριος μου μας σώζει!
Κι εγώ ως καλλιτέχνης έχω αποστολή μου να καθρεφτίζω την κοινωνία μας.
Ανταπεξέρχομαι καλά με την αγωγή μου.
Δεν χρειάζεται άλλη παθολογία από γύρω.
Δεν την αντέχω.
Αρκεί!

23:10'.
Τα γράφω αυτά ενώ έχει έρθει δίπλα μου στο bar ο δοκιμαζόμενος ψυχικά μεσήλικας κύριος, που πίνει τα Dewar's  με coca cola και μιλάει και γελάει μόνος του, δυνατά για τον ακούνε οι γύρω.
Δεν με ενοχλεί.
Οπότε δεν ξέρω πόσο δεν αντέχω την άλλη παθολογία από γύρω.
Και πόσο πολύ αρκεί.
Και γιατί όλα.

Ξέρω πως ξέρει ο Θεός και μας αγαπάει σαν Πατέρας μας.
Ξέρω πως δεν ήταν σήμερα να βρεθούμε με τον Δαρό.
Ξέρω πως δεν μπορεί να συνεχιστεί το πυροβόλο των λόγων του όταν βγαίνουμε.
Το είπε και ο ίδιος κάποια στιγμή στον τελευταίο μας καφέ.
Ύστερα με ρώτησε για τα δικά μου κι εγώ ήμουν σύντομος και περιεκτικός με τα δικά μου και είπα όταν με ρώτησε σχετικά:
"Έ, ησυχία..."
Οπότε συνέχισε να λέει τα δικά του.

Ποιός ξέρει;
Μπορεί να του ξεχειλίζουν κι αυτού και να καλούμαι ν' αντέχω.
Εγώ δεν ξέρω σχετικά με το τί καλούμαι να αντέχω. Μαθαίνω ακόμα.
Ξέρω πως πάντα ο Θεός μου δείχνει την αγάπη Του. Και δίνει δύναμη στα δύσκολα.
Ο Θεός ξέρει, Αυτός μπορεί, Αυτός θα φροντίσει!
Ό,τι θέλει ο Θεός!

23:56'.
Τα μηνύματα που είχα στείλει πριν μια ώρα στον Δαρό μείναν αδιάβαστα. Οπότε ακύρωσα την αποστολή τους.
Ο κύριος δίπλα με τα Dewar's λέει ακόμα ό,τι τον απασχολεί, λες και τα πιάνει στον αέρα. Οπότε δεν ξέρω αν θα καθήσω άλλο.
Ποιός ξέρει; Κάτι θα γίνει. Ό,τι θέλει ο Θεός!

00:14'.
Και δεν ξέρω τί έχει παραμείνει ζωντανό από αυτά που μοιράζομαι με άλλους, που έγραφε σήμερα η Διον.
Ξέρω πως ο Θεός τα κανονίζει όλα.
Και κάποτε ο κόσμος θα παρέλθει και θα γίνει καινούργιος με την ανάστασή μας.
Αμήν.

01:36'.
Ήρθε κι δοκιμαζόμενος ψυχικά τσιγγάνος τροβαδούρος, με τα μισόλογα του, που κάνει πως τραγουδάει και παίζει κιθάρα.
Έ, εντάξει, σηκώθηκα κι έφυγα.
Δόξα τω Θεώ γύρισα.
Πόνεσε η πλάτη μου.

Έφαγα αυγό τηγανητό, σαλάτα μαρούλι κι ένα μπωλάκι μαγειρίτσα, που είχε μείνει.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης για να μην είμαι πια δοκιμαζόμενος ψυχικά και να κοιμηθώ στην ανυπαρξία.
Δόξα τω Θεώ για όλα! Από το να είμαι τελείως γελοίος ή ζόμπι ας υπάρχει το χάπι, που σταυρώνω πριν το πάρω για να μη μου κάνει κακό.
Ξάπλωσα.
Είχε στείλει ερωτήσεις η ΣμΜ. Απάντησα.
Θα βάλω το Απόδειπνο.