Μεγάλη Τρίτη, 07-04-2026.

18:22'.
Ξύπνησα στις τρεισήμιση τα ξημερώματα κι έφαγα ψωμί με ταραμοσαλάτα.
Ξανακοιμήθηκα ως τις εφτά το πρωί.
Άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Ανέβασα το χτεσινό ψηφιακό ημερολόγιο.
Πήγα στην Αγία Αικατερίνη και με κοινώνησε ο παπά Γαβριήλ.

Ήταν κι η μάνα μου στην εκκλησία αλλά μετά δεν ήθελε να πάμε για καφέ.
Γύρισα και σκεφτόμουν τα περί αγάπης.
Έστειλα μήνυμα στην ΣμΜ.
Αντάλλαξα μηνύματα με τον Πέτρο.
Έγραψα στο ημερολόγιό μου σε χαρτί.

Έφαγα πάλι ψωμί με ταραμοσαλάτα και λίγα παντζάρια σκέτα.
Ξάπλωσα και κοιμήθηκα για μεσημέρι.
Το απόγευμα διάβασα από την Καινή Διαθήκη.
Έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου και την προσευχή με τις μετάνοιες.
Ανέβασα χόρτα στη μάνα μου, που μου είχε πει ότι θέλει λίγα.

Έλειπε η μάνα μου από το σπίτι.
Πήγα στην Αγία Αικατερίνη και τη βρήκα εκεί.
Χαμένη μου φάνηκε λίγο.
Ο παπά Γαβριήλ εξομολογούσε.
Της είπα όταν πάει στο σπίτι να με πάρει τηλέφωνο.
Μπορεί μέχρι να γυρίσει να το ξεχάσει.

Σε επανάληψη της χτεσινής μέρας ήρθα πάλι στον "τράγο" για καφέ νωρίς.
Σε λίγο θα ακούσω την ακολουθία του Νυμφίου στο ραδιόφωνο της εκκλησίας της Ελλάδος.

18:36'.
Σήμερα διάβασα για την Αγία Ντανιέλα (Δανιηλία) τη νεομάρτυρα από τη Ρουμανία.
Κοιμήθηκε μαρτυρικά το 2004.
Είναι προστάτρια των ψυχικά ασθενών και των ψυχιάτρων.
Έχει το ίδιο τροπάριο με την Αγία Ευδοκία και την Αγία Μαρία την Αιγυπτία.
Το είπα μερικές φορές.
Ένιωσα συνάφεια κι επικοινωνία.
Δόξα τω Θεώ!

20:15'.
Άκουσα ειδήσεις.
Ακούω την ακολουθία του Νυμφίου.
Καθόμουν έξω σε τραπέζι αλλά άδειασε η θέση μου στο πάσο στο παράθυρο στη γωνία και ήρθα.
Σε λίγο θα παραγγείλω μάλλον δεύτερο καφέ.

Σκεφτόμουν τα έργα μου τα καλλιτεχνικά.
Δόξα τω Θεώ καλά είναι!
Θα μπορούσαν να είναι περισσότερα, αλλά και στα λίγα υπάρχει μιαν ουσία.
Και τα τελευταία μου, μάλιστα, δεν υπολείπονται των παλαιότερων.

Σκεφτόμουν ακόμα πως κανένας δεν είναι αναμάρτητος.
Μόνο ο Κύριος ήταν.
Εμείς οι υπόλοιποι θα πρέπει να μην απογοητευόμαστε από το σαρκίο μας και τις φαντασιοπληξίες μας και να έχουμε την ελπίδα μας στον Χριστό.
Να μην νιώθουμε απόγνωση. Υπάρχει η μετάνοια κι η εξομολόγηση.
Πρεσβεύει κι η Παναγιά για όλους μας.
Και οι Άγιοι κι οι Άγγελοι είναι παρόντες και βοηθοί.
Δόξα τω Θεώ!

Είχα πάει τουαλέτα και βγαίνοντας έβγαινε κι η Ανδριάνα, η σερβιτόρα, από την κουζίνα, απότομα και στριφογυριστά κάπως, και προσγειώθηκε στην αγκαλιά μου. 
Είπα: "'Ωπ, συγνώμη!", κι αυτή, παρόλο που είναι ένα νευρικά κινούμενο πάντα κι αδύνατο κορίτσι, έκανε έναν αναστεναγμό, ανακούφισης λες, που ήταν στην ασφάλεια μιας αγκαλιάς, και είπε με γλυκύτητα: "Συγνώμη, κύριε Γιώργο!"

Ήταν ένα τυχαίο συμβάν το παραπάνω, αλλά επειδή η Ανδριάνα με σερβίρει συχνά, λες και μ' έχει αναλάβει σαν πελάτη, κι επειδή σπάνια έχω στην αγκαλιά μου κάποια, χάρηκα πολύ!
Λες και μου 'κανε κι απόψε ένα δώρο ο Θεός!
Για να νιώσω κι απόψε την Αγάπη Του.

Δεν σκέφτηκα τίποτα πονηρό, κι αυτό είναι το καλύτερο.
Άραγε θα έχουμε αγκαλιές στην άλλη ζωή;
Εγώ νόμιζα πως στην άλλη ζωή θα είμαστε σα μέσα στη ζεστασιά της μητρικής αγκάλης. 
Συνέχεια!
Μπορεί. Ποιός ξέρει;
Δόξα τω Θεώ για όλα!

20:41'.
Εδώ έξω στον κόσμο, που έρχομαι κάθε βράδυ, έχω παρατηρήσει ότι θέλω να καπνίζω κάθε είκοσι λεπτά.
Οπότε, προσέχω να μην βιάζομαι περισσότερο.
Υπολογίζω τα τσιγάρα μου, να μην καπνίζω πιο συχνά.
Και κάθε είκοσι λεπτά πάλι συχνά είναι.
Κάποτε, παλιότερα, περίμενα μια ώρα για το επόμενο τσιγάρο.

21:11'.
Ακούω τις ψαλμωδίες της ακολουθίας και δεν καταλαβαίνω τίποτα.
Κάποτε, παλιά, που πηγαίναμε στο χωριό του πατέρα μου, στο Καλέντζι, στην Εύβοια, έπαιρνα μαζί μου στην εκκλησία ένα βιβλιαράκι που είχε τις ακολουθίες της μεγάλης βδομάδας.
Τότε ήταν ωραία!

Θυμάμαι μια βραδιά είχαμε ξεχάσει κι εγώ κι ο πατέρας μου να πάρουμε βιβλιαράκι μαζί μας και φύγαμε για λίγο για να πάμε στο σπίτι να τα πάρουμε.
Και μια κυρία μας είχε δει να φεύγουμε και μας ρώτησε: "Φεύγετε;"
Ο πατέρας μου μου είχε πει: "Πάμε να πάρουμε το βιβλιαράκι, δεν καταλαβαίνω τίποτα!"
Έτσι κι εγώ τώρα.

Και τώρα δεν είναι άσχημα. 
Όταν τα λόγια είναι διαβαστά κι όχι ψαλτά, τα καταλαβαίνω.
Και ό,τι λέει ο παπάς, που τα απαγγέλλει, πάλι τα καταλαβαίνω.
Δόξα τω Θεώ!

21:40'.
Τελείωσε η ακολουθία αλλά συνεχίζω να ακούω ράδιο με τ' ακουστικά.
Νιώθω να έχω πιεί πολύ νερό σήμερα και θα ήθελα ένα από τα σαγανάκια που σερβίρουν εδώ.
Θα πάω να ψωνίσω φυστίκια πάλι.

22:22'.
Κύριε δόξα Σοι, η ελπίς ημών, δόξα Σοι!
Έφαγα τα φυστίκια μου και είμαι ακόμα καλύτερα.
Δεν χρειάζεται τίποτα αλκοολούχο, έχω τον δεύτερο καφέ μου.

22:41'.
Χαρά Θεού είναι τα παιδιά που δουλεύουν εδώ, έτσι χαρούμενοι κι αρμονικοί που είναι.
Χαρούμενα κι αρμονικά έχω δουλέψει κι εγώ σε καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος, όπως στην ψαροταβέρνα στη Μύκονο.

Αλλά έχω δουλέψει και με στριφνό εργοδότη, τον συνεταίρο του γαμπρού μου, που ούτε αυτός τον άντεχε και έτσι δεν ερχόταν κι έβαζε εμένα να δουλεύω στη θέση του. 
Τότε ο γαμπρός μου, ο Χασάν, ετοίμαζε άλλο καφενείο, καινούργιο, χωρίς συνεταίρο.

Είχε πάθει κι είχε μάθει απ' αυτόν που είχε.

Στις άλλες δουλειές, στις δουλειές γραφείου ή ως πωλητής εκμαγείων στο μουσείο, δεν φαινόταν τόσο μια πιθανή ασυμβατότητα με τους συναδέλφους.
Δεν επηρεαζόταν η δουλειά. Προχώραγε.
Στα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος όμως όλα είναι σα χορός. Πρέπει να δένεις με τους συνεργάτες και να μην υπάρχει άγχος και stress.

Εγώ, από εκείνα τα χρόνια στα μαγαζιά υγειονομικού ενδιαφέροντος μου έχει μείνει, όταν πηγαίνω τώρα ως πελάτης, να παρατηρώ πως δουλεύουν οι εργαζόμενοι.
Και ανάλογα περνάω κι εγώ μαζί τους καλά ή όπως νομίζω ότι νιώθουν.

Δόξα τω Θεώ που σ' αυτό το μαγαζί πάντα νιώθω τελικά καλά, ακόμα κι αν έχω έρθει με κάποιο βάρος ή κάτι να με απασχολεί.
Ο χορός εδώ από τη δουλειά των εργαζομένων είναι κατάλληλος για να νιώσεις καλά.
Συνέρχομαι πάντα και δοξολογώ.
Είναι συγκριτικό πλεονέκτημα του μαγαζιού.
Έτσι κι απόψε.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

00:16'.
Αντάλλαξα μηνύματα με την ΤΚ.
Έκανα προσευχή για τον πατέρα της που είναι στο νοσοκομείο για μια επέμβαση.
Σκέφτηκα τη μάνα μου και γύρισα.
Μου είχε αφήσει σημείωμα ότι γύρισε κι αυτή νωρίτερα, στις 20:00'.
Έφαγα τρεις βολβούς παντζαριών.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης γιατί αν μπω εγώ στο νοσοκομείο, εγώ θα κάνω πάλι προσευχή.
Ξάπλωσα.
Βάζω το Απόδειπνο.