Μεγάλη Δευτέρα, 06-04-2026.

19:29'.
Το βράδυ έφαγα χαλβά.
Σηκώθηκα στις εφτά το πρωί.
Ένιωθα κουρασμένος.
Άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Διάβασα τη "φωνή Κυρίου" της Κυριακής των Βαΐων.
Πήγα στην Αγία Αικατερίνη και με κοινώνησε ο παπά Κώστας.
Χαιρέτησα και τον παπά Γαβριήλ.

Γυρνώντας στο σπίτι έπεσα στο κρεβάτι και κοιμήθηκα με όνειρα.
Καλύτερα ήμουν μετά.
Ανέβηκα στης μάνας μου και πήρα παραγγελία για ψώνια.
Πήγα ψώνισα και της πήγα ό,τι ζήτησε.
Έβρασα παντζάρια, χόρτα και βολβούς.

Έφαγα ταραμοσαλάτα με ψωμί και λίγα ξερά βερίκοκα.
Έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.
Διάβασα από την Καινή Διαθήκη.
Έκανα την προσευχή με τις μετάνοιες.
Ανέβηκα ξανά στης μάνας μου και βγήκα νωρίς για να προλάβω την ωραία μέρα.

Έχω έρθει εδώ και ώρα στον "τράγο" για καφέ.
Πέτυχα την αλλαγή της βάρδιας.
Δόξα τω Θεώ εδώ ένιωσα οικείος.
Καθόμουν σε τραπέζι αλλά τώρα ήρθα στη θέση μου στο πάσο στο παράθυρο στη γωνία.
Άκουσα την ομιλία του πατέρα Λίβυου, που είχε στείλει χτες η ΤΚ, και τώρα ακούω στο ραδιόφωνο της εκκλησίας της Ελλάδος την ακολουθία του Νυμφίου.

20:15'.
Δόξα τω Θεώ, ακόμα και κανένας να μην σ' αγαπάει, μας αγαπάει όλους ο Θεός!
Τί έχουμε να φοβηθούμε;
Πώς να νοιώσουμε μόνοι;
Πόσο μάλλον αν αξιωθείς τη χάρη Του και δεις τα θαύματά Του και ακούς τη φωνή Του!
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

"Τον νυμφώνα Σου βλέπω, Σωτήρ μου, κεκοσμημένον και ένδυμα ουκ έχω ίνα εισέλθω εν αυτώ, λάμπρυνόν μου τη στολή της ψυχής, Φωτοδώτα, και σώσον με!"

20:28'.
Κακομοίρηδες και κακομοίρες είμαστε όλοι, έτσι με τη φθορά, τη φύση μας και το θάνατο.
Δόξα τω Θεώ που ζούμε και υπάρχει η οδός, η Αλήθεια και η Ζωή!
Και, δόξα τω Θεώ που μπορούμε ακόμα να μετανιώσουμε και να σωθούμε!

Πόσο όμορφη που είναι έτσι η ζωή! Τί δώρο!
Ευτυχώς και που ζούμε στη μετά Χριστόν εποχή και έχουμε ελπίδα Αυτόν!

20:36'.
Ευχαριστώ, Θεέ μου, για τα δικά μου! Αν ήταν αλλιώς, θα ενθουσιαζόμουν και θα νόμιζα ότι κάποιος είμαι...
Αν είχα πετύχει κάτι, ή εμπορικά στην τέχνη, θα είχαν πάρει τα μυαλά μου αέρα.
Αν δεν Τον άκουγα, θα ήμουν αιθεροβάμων.
Αν δεν είχα τη διάγνωσή μου, θα νόμιζα ότι όλα είναι κανονικά.
Αν δεν ήμουν έτοιμος να φύγω, θα ανησυχούσα για το μέλλον σαν τρελός.
Και ακόμα, αν είχα οικογένεια, σύντροφο και παιδιά, ποιός ξέρει πώς θα ήμουν.
Δόξα τω Θεώ για όλα!

20:56'.
Πήρα δεύτερο φραπέ συνεχόμενο και έχω αρχίσει να νιώθω πείνα.
Δόξα τω Θεώ έχω μαζί μου φυστίκια.
Θα φάω κανένα.

21:53'.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε τους άλλους κι εμένα!
Κάλεσα τη μάνα μου να δω αν πήγε εκκλησία κι αν γύρισε. Της είχα πει να με καλέσει.
Δεν είχε πάει εκκλησία. Δεν είχε φάει το ψάρι της χτες, ούτε το τρώει σήμερα. Ξέχασε να με καλέσει.
Μάλιστα.

Δόξα τω Θεώ, είναι πράγματι σα να μη θέλω να ζήσω άλλο, σα να μη ζω, σα να μη θέλω τίποτε άλλο...
Θέλω τη βασιλεία των ουρανών.
Θα περιμένω.
Δεν γίνεται κάτι κακό.
Όλα συνεχίζουν.
Έχω τον καφέ μου, που μου σέρβιραν, νερό, τσιγάρα και φυστίκια.
Δόξα Σοι ο Θεός, η ελπίς ημών δόξα Σοι!

22:20'.
Χτες βράδυ, λίγο πριν φύγω από εδώ, ήρθε ο Μπάμπης, ο δοκιμαζόμενος ψυχικά τσιγγάνος, που γρατζουνάει μια κιθάρα και κάνει πως τραγουδάει αυτοσχέδιους στίχους, και, αφού πέρασε απ' όλους, κι ενόχλησε αρκετά, απευθύνθηκε και σε μένα λέγοντας:
"Γεια σου, υπουργέ!
Ακόμα διαβάζεις; Ακόμα γράφεις;
Υγεία! Καλό Πάσχα! Και μην αγχώνεσαι!
Να είναι ο υπουργός καλός, άμα είναι ο ίδιος..."
Ξύνισε τη φάτσα του και έκανε ό,τι μπορούσε για ν' ανακυκλώσει τα δαιμόνια που τον κυνηγάνε. 
Όταν έφευγα ήταν ακόμα εδώ, είχε αρχίσει δεύτερη γύρα στα ίδια τραπέζια...

22:49'.
Αντάλλαξα μήνυμα με τον Δαρό. 
Τώρα που είναι ταξίδι μακριά είναι πιο λιγομίλητος.
Τώρα κανείς δεν φαίνεται να αρέσκεται στην επικοινωνία.
Μπορεί να μην είναι καλά οι άλλοι.
Κύριε ελέησον!
Μπορεί να μην έχουν κάτι να μοιραστούν.
Όπως τα καταφέρνει ο καθένας.
Εγώ ακόμα έξω, εδώ στο μαγαζί, να σκέφτομαι τα παντζάρια μου στο σπίτι.

23:49'.
Τελικά δεν θέλαμε τίποτ' άλλο έξω και γύρισα.
Έφαγα παντζάρια με λεμόνι κι αλάτι και πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης μπας και θελήσουμε τίποτα αύριο.
Ξάπλωσα.
Θα βάλω το Απόδειπνο.