Δευτέρα, 30-03-2026.

21:05'.
Ξύπνησα στις εφτάμιση περίπου αλλά σηκώθηκα στις οκτώμιση το πρωί.
Έγραψα στο ημερολόγιό μου κι άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Άρχισα την προσευχή και πήγα στην Αγία Αικατερίνη για την εξομολόγησή μου.

Περιμένοντας με προσευχή κι ανησυχία ακούστηκε:
"Ό,τι και να χρειαστεί, έχεις τη δύναμη!"
Και γέλασα κι ευθύμησα.
Έτσι μου φάνηκαν φυσιολογικά αυτά που μου είπε ο παπά Γαβριήλ.
Γυρνώντας στο σπίτι, βέβαια, ένιωσα αηδία και δεν είναι η πρώτη φορά τελευταία.

Έκανα ό,τι μπορούσα για να συνέλθω και τελικά έπεσα στο κρεβάτι για να κοιμηθώ.
Είχα φτιάξει κουνουπίδι και είχα φάει απ' αυτό με λάδι και ακόμα ξερά βερίκοκα και πορτοκάλι.
Το απόγευμα έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου, συνέχισα την προσευχή με τις μετάνοιες και βγήκα για ψώνια.
Έφαγα λίγο χαλβά.

Ανέβηκα στης μάνας μου και πρωί και βράδυ.
Τώρα έλειπε και το πρωί είχε κάνει λάθος τη μέρα και είχε πάει στην εκκλησία.
Μπορεί να πήγε και τώρα γιατί θα νόμιζε ότι θα έχει βραδινή ακολουθία.
Μπορεί να έχει πάει κάποια επίσκεψη.
Όταν γυρίσω θα δω.
Βγήκα τώρα στον "τράγο" για καφέ.

21:33'.
Μικρός είχα σκεφτεί πως, με μια γραμμική ανάλυση των συναισθημάτων, η αγάπη και το μίσος δεν είναι στα άκρα της γραμμής της συμπάθειας, ενώ η λατρεία κι η αηδία είναι.

Τέτοιο ακραίο συναίσθημα, όπως αυτό της αηδίας, μου είχε πει ο μακαρίτης ο κολλητός μου, ο Νίκος ο Κωστής, ότι το ένιωθε για το σώμα του, λίγο πριν σκοτωθεί σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα.

Δεν νιώθω συχνά αηδία, μόνο κατ' εξαίρεση.
Είχα νιώσει αηδία πρόσφατα για κάποιες και πάλι για τον κόσμο στις παραμονές του Ευαγγελισμού.
Δεν μ' αρέσει αυτό!
Δείχνει πλήρη απαξίωση η αηδία για κάποιον ή κάποιους άλλους και έλκει και αηδία για τον εαυτό.

Ελπίζω να μην ξανασυμβεί τώρα κοντά και να έχω εμπιστοσύνη στον Θεό και να δέχομαι ό,τι έρχεται.
Ελπίζω να μην έρθουν δύσκολα.
Σίγουρα όλα θα είναι καλά στο τέλος κι όλα θα γίνουν.

Στο messenger από χτες έχουν χαθεί κάποιες φωτογραφίες από τα προφίλ οικείων και μου φαίνεται περίεργο κάπως αλλά όχι μη αναμενόμενο.
Παρόλες τις επανεκκινήσεις και το κλείσιμο του τηλεφώνου αυτό με τις χαμένες φωτογραφίες προφίλ συνεχίζει.
Μπορεί τα μηχανήματα γύρω και στα χέρια μας να μας εμπαίζουν αλλά δείχνουν και κάποια σημεία άξια προς παρατήρηση.

21:55'.
Λες αυτό με τις ανύπαρκτες φωτογραφίες προφίλ γνωστών, συγγενών και φίλων να έγινε για να μην τύχει και νιώσω αηδία γι' αυτούς;
Μπορεί.
Ποιός ξέρει;
Θα έχω αγαθή προαίρεση και θα περιμένω, όπως σκεφτόμουν και χτες βράδυ τελικά.
Και όπως προσευχήθηκα πάλι και σήμερα το πρωί.

22:22'
Ευχαριστώ, Θεέ μου, που όλα είναι καλά ακόμα.
Δεν θέλω να είμαι θυμωμένος, δεν θέλω να νιώσω αηδία, θέλω όλοι να είμαστε ενωμένοι κι αγαπημένοι!
Θα περιμένεις!
Μάλιστα.

23:06'.
Πήγα πήρα bake rolls με θαλασσινό αλάτι.
Τρώω.
Δεν πειράζει τίποτα!
Ας γίνουν όλα, κάτι θ' ακουστεί!
Δόξα τω Θεώ!
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

23:44'.
Υπάρχουν οι θλίψεις του βίου και αυτά τα φιλάρεσκα του ανθρώπου που στενοχωριέται με το παραμικρό και δεν λέει ένα "δόξα τω Θεώ" για να πηγαίνουμε παρακάτω.
Για να πηγαίνουμε παρακάτω σε άλλες στιγμές με απόλαυση και καλωσύνη.
Και έτσι κάπως, με άσχημα και με καλά να συνεχίζουν όλα.
Μάλιστα.

Δεν θέλω να πάρω τίποτα αλκοολούχο, έχω ακόμα καφέ.
Από αδράνεια δεν έχω φύγει από το μαγαζί απόψε.

02:14'.
Έχω γυρίσει στο σπίτι εδώ και δύο ώρες.
Η μάνα μου όντως είχε πάει στην εκκλησία το βράδυ. Δεν είχε καμία ακολουθία. Κάποιον βρήκε εκεί και κάθησε. Έλεγε τα τροπάρια που θυμόταν.

Ο Δαρό έστειλε μηνύματα.
Μίλησα με τις αδελφές μου.
Είδα τον ανηψιό, τον Οδυσσέα.
Έφαγα δυο τρία καλαμαράκια ψητά στης μάνας μου.

Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης για να συνεχίσουν όλα.
Γράφω στο ημερολόγιό μου.
Θα βάλω το Απόδειπνο και θα ξαπλώσω.