Παρασκευή, 20-03-2026.

19:35'.
Σηκώθηκα στις οκτώ το πρωί από όνειρα με την Αίγυπτο.
Πήγα στον Άγιο Νεκτάριο και με κοινώνησε ο παπά Γαβριήλ.
Ψώνισα ψωμιά για τη μάνα μου κι εμένα.
Άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Διάβασα από την Καινή Διαθήκη.

Έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.
Είδα παλιά μου βίντεο.
Είχε σχολιάσει ο Akis το βίντεό μου. Απάντησα.
Αντάλλαξα με τον Δαρό, τον Spor, την Διον και τον Κυριακό.
Είχα επίθεση από λογισμούς.
Έφαγα ψωμί με ελιές και ψωμί με μαρμελάδα.
Κοιμήθηκα για μεσημέρι.

Το απόγευμα πήγα για ψώνια από το super market.
Έχω κανονίσει να τα πούμε με τον Δαρό το βράδυ στον "τράγο", περί ιδιωτικότητας και διαφάνειας.
Κάλεσε η αδερφή μου και είπε για μπακαλιάρο στο σπίτι της του Ευαγγελισμού.

20:35'.
Είμαι ακόμα στο σπίτι και δεν μπορώ να κάνω προσευχή.
Σκέφτομαι τη μέρα κι ό,τι ανταλλάχθηκε από μηνύματα.
Έκλαψα που είμαι γελοίος.
Κάλεσε ο Δαρό, που νόμιζε πως είχα βγει ήδη στο μαγαζί, για παραγγελία. 
Τελικά του έδωσα εγώ τη δική μου, θα φτάσει νωρίτερα από μένα.

Κάποτε είχα σκεφτεί "ό,τι φανεί του λωλό Στεφανή", για κάποιον εικαστικό καλλιτέχνη.
Σήμερα μου το είπαν εμένα για ένα μήνυμα που έστειλα.
Και δεν το έχω χωνέψει ακόμα. Με πείραξε παραπάνω απ' ό,τι έπρεπε.
Απάντησα πως άλλος έχει το όνομα κι άλλος τη χάρη...
Δεν ξέρω πόσο χάρη να θεωρώ την τρέλα μου.

Λογικά ό,τι φορτώθηκα, με την τρέλα στα χαρτιά, και όπως είμαι τώρα, που πιάνω κουβέντα με τον Θεό, δεν είναι τόσο άσχημο.
Εμένα με αναπαύει.
Γλιτώνω από πολλά.
Και γλιτώνω από πολλούς και πολλές.
Δόξα τω Θεώ!

23:21'.
Ήρθα στον "τράγο" και βρήκα τον φραπέ μου να με περιμένει.
Τα λέμε με τον Δαρό, τα δικά του και τα δικά μου.
Έμαθα ένα δυο πράγματα που δεν είχα σκεφτεί.
Δεν μ' αρέσουν.
Δείχνουν πόσο αδύναμοι, όχι ακέραιοι και μακριά από την αλήθεια είμαστε ως άνθρωποι.
Θα συνεχίσω να πιστεύω στην αλήθεια μου και στην Αλήθεια, τον Χριστό.
Αυτός θα μας κρίνει.

01:47'.
Πέρασε η ώρα με συζητήσεις.
Πήραμε τσίπουρο "Αγιονέρι" και τρώμε φυστίκια που είχα μαζί μου.

Τελικά η διαφάνεια του καθενός μας έχει να κάνει με το context  στο οποίο βρίσκεται στο θέατρο της ζωής.
Δεν είναι τυχαίο που οι πολιτικοί, για παράδειγμα, είναι επαγγελματίες ψεύτες αντί για διαχειριστές.

Και την αλήθεια, είπαμε με τον Δαρό, το να την λες είναι κάποτε υπερβάλλων ζήλος, και πάντα πρέπει να υπάρχει διάκριση.
Μπορεί η Αλήθεια να υπάρχει αλλά δεν είμαστε όλοι κήρυκες του Ευαγγελίου, δεν έχουμε κληθεί όλοι Απόστολοι του Θεού.
Μάλιστα.

Δεν τα περίμενα τα παραπάνω.
Νόμιζα πως η αναζήτηση κι η εκφορά της αλήθειάς μας είναι αυθεντικότητα.
Ακόμα κι αν είναι, υπάρχει κι η ταπείνωση κι η σιωπή.

Είχα δει χτες σε μια ανάρτηση ότι το πιο δύσκολο να ελεγχθεί μέλος μας είναι η γλώσσα.
Έρχεται αυτό να συμπληρώσει τα σημερινά.
Να προσέχω πολύ στο εξής όχι μόνο τί λέω αλλά και τα γραπτά μηνύματα που στέλνω.
Είναι χειρότερα τα τελευταία γιατί ο απέναντι δεν βλέπει την έκφραση και τη διάθεσή σου όταν τα γράφεις.
Και η γλώσσα σπάει κόκκαλα...

02:35'.
Δόξα τω Θεώ γύρισα στο σπίτι από τα στενά πάλι.
Ψιλόβρεχε.
Έφαγα από τις πατάτες που είχα από χτες.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης.
Έχω ξαπλώσει.
Θα βάλω το Απόδειπνο.