Τρίτη, 17-03-2026.

14:44'.
Το βράδυ έτρωγα από τα καλαμαράκια.
Σηκώθηκα στις εννιά το πρωί.
Άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Διάβασα από την Καινή Διαθήκη.
Έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.

Ανέβηκα στης μάνας μου και πήρα παραγγελία της για ψώνια.
Έκανα την προσευχή με τις μετάνοιες.
Πήγα για ψώνια της μάνας μου και δικά μου.
Θυμήθηκε τελικά, όταν της τα πήγα, και δύο πράγματα ακόμα.

Βγήκα τώρα στο "skitso" για καφέ.
Έφαγα λίγα ξερά βερίκοκα και δεν ήθελα να φάω κάτι άλλο ή να κοιμηθώ.
Εδώ με σέρβιρε η Χριστίνα, που είχα γνωρίσει ένα βράδυ, φίλη του μπάρμαν, που δουλεύει εδώ, κι αδελφή της Εύας.

14:52'.
Με την πρώτη γουλιά του φραπέ άρχισα να πεινάω. Ας πεινάσω, δεν πειράζει.
Είμαι 75 κιλά. Να φύγει τίποτα.
Χάρηκα που, ενώ σκεφτόμουν μακαρονάδα και πίτσα νηστίσιμη, δεν έφτιαξα τίποτα. Ούτε ψώνισα σχετικά.

16:46'.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Κάθησα δυο ώρες στην ησυχία μου, προσευχήθηκα για μένα και τους άλλους, δοξολόγησα τον Θεό, σκέφτηκα ένα δυο πράγματα για τη συνέχεια.
Τώρα λέω να πάω στην Αγία Αικατερίνη για το Απόδειπνο.
Δόξα τω Θεώ έφαγα λίγα φυστίκια που είχα μαζί μου. Ξεγέλασα λίγο την πείνα μου.

Τί ποίημα που είναι η γυναίκα!
Και ο άντρας καλός είναι!
Αλλά όχι τα γηρατειά κι η ανυμπόρια.
Η νεότητα έχει τις χαρές της!
Τα γηρατειά έχουν τη σοφία βέβαια.
Δόξα τω Θεώ!
Αυτά τα παραπάνω γιατί έβλεπα τη Χριστίνα, τη σερβιτόρα με τον Γιώργο, τον μπάρμαν.

20:33'.
Ψώνισα πάλι για τη μάνα μου και πήγα στην εκκλησία.
Γύρισα στο σπίτι της και παίξαμε scrabble.
Ξάπλωσα μια ώρα στον καναπέ με τα ρούχα κάτω από κουβέρτα.
Έφαγα δύο ντομάτες, ελιές και μπανάνα.
Βγήκα τώρα στον "τράγο" για καφέ.

21:19'.
Αντάλλαξα μηνύματα με την ΣμΜ και τον Δαρό.
Το πρωί ένιωθα πάλι να λυσομανάνε οι δαίμονες αλλά έκανα προσευχή και πήρα κουράγιο από την Παναγιά και τον Κύριο.
Το μεσημέρι ένιωθα πως δεν είχα τίποτα να κάνω άλλο και γι' αυτό βγήκα για καφέ.
Το απόγευμα ήμουν κουρασμένος επειδή δεν κοιμήθηκα για μεσημέρι.

Τώρα νιώθω ιδιαίτερα αδύναμος και θέλω τη βασιλεία των ουρανών!
Θα γίνουν όλα. Πρέπει να έχω υπομονή.
Να έχω αγαθή προαίρεση και να περιμένω.
Δόξα Σοι Κύριε, η ελπίς ημών, δόξα Σοι!

Μακάρι να πέσω στο κρεβάτι και να χαθώ εκεί.
Κάνει κρύο σήμερα.
Θέλω το πάπλωμα μου!
Να ξαπλώσω θέλω.
Τον καφέ τον τελείωσα γρήγορα.
Δεν ξέρω τώρα τί να κάνω.
Να καθήσω κι άλλο ή να πάω νωρίς στο σπίτι μου;

21:32'.
Έχω πονοκέφαλο.
Τον είχα από νωρίτερα στο σπίτι.
Μάλλον επειδή δεν είχα φάει.
Πήρα depon.
Ίσως το τωρινό, το πώς αισθάνομαι, καταπτοημένος, να είναι δαιμονικό κι αυτό.
Οπότε να μη δώσω σημασία. Να μην υποκύψω.
Να αρχίσω να δοξολογώ τον Θεό.

Στο "skitso" σκεφτόμουν, μεταξύ άλλων, για τα κοινωνικά μου.
Πως δεν έχω πολύ κόσμο κοντά μου και δυσκολεύομαι πια με τον πολύ κόσμο, λες και έχω ενσωματώσει τη μοναχικότητά μου.

Θυμήθηκα όμως πως νέος είχα μεγάλη παρέα τα καλοκαίρια στη Στεμνίτσα, που την απολάμβανα. Και τη Στεμνίτσα απολάμβανα και τη μεγάλη παρέα.
Κι όταν καθόμασταν στα καφενεία και δεν λέγαμε τίποτα έβαζα ένα θέμα για κουβέντα και τους έβαζα όλους να μιλήσουν σχετικά.
Και παρεμβαλόμουν όποτε έκανε κοιλιά η κουβέντα και τη συνεχίζαμε.

Και μια ζωή θυμάμαι να έχω κέφι για χαμηλό τραπέζι σαλονιού και μια παρέα γύρω με ποτά να τα συζητάμε. Ήταν το καλύτερο μου σα σκέψη.
Τώρα είναι αλλιώς.
Τώρα και μόνο με ένα άτομο να είμαι μπορεί να μην πηγαίνει καλά η συνδιαλλαγή. Εξαρτάται από το άτομο. Εγώ δεν μιλάω πολύ πια.

Και σκέφτηκα σκηνικά που απέφυγα μια παρέα γιατί ήθελα την ησυχία μου ή παρουσίαζα κάτι ψυχοσωματικό, για παράδειγμα, πονούσε η πλάτη μου, και πήγαινα να ξαπλώσω.
Δεν μου άρεσε αυτό.
Δεν είναι ωραίο να μην αναπαύεσαι με τους ανθρώπους γύρω.

Από την άλλη έρχομαι εδώ στο μαγαζί αυτό κάθε βράδυ γιατί κάθε βράδυ έχει πάντα κόσμο και παρέες που περνάνε καλά.
Και τους κοινωνώ.
Νιώθω να είμαι κι εγώ παρών ανάμεσα τους και να παίρνω λίγη από τη συντοφία τους, από την αλληλεπίδρασή τους.
Με γιατρεύει αυτό κάθε βράδυ.
Μου λείπει όταν το χάνω για κάποιο λόγο.

Απόψε πάλι, τώρα που γέμισε το μαγαζί ξανά, νιώθω όλο και καλύτερα.
Νιώθω πως η ζωή συνεχίζεται.
Νιώθω πως υπάρχει μέλλον.
Νιώθω πως θ' αντέξουμε.
Πως όλα θα πάνε καλά.
Δόξα τω Θεώ!

22:38'.
Για να δοκιμαστώ κι άλλο απόψε ήρθε ο "κλόουν", ο Τρύφωνας, που μου λέει όλο τα ίδια, τί έπινε και τί πίνει.
Ήταν γιατί είχα ξεκινήσει να γράφω για τις κοινωνίες μου. Έπρεπε να το περάσω κι αυτό.
Δεν πτοήθηκα. Δοξολογούσα μέσα μου.
Δόξα τω Θεώ, έφυγε.

Τώρα μπορώ να συνεχίσω τη βραδιά.
Δεν χασμουριέμαι πια, όπως όταν είχα έρθει.
Δεν νιώθω αδύναμος πια. Θα εμπιστευτώ τον Θεό. 
Αυτός ξέρει, Αυτός μπορεί, Αυτός θα φροντίσει!

Θα καθήσω εδώ στη γωνία μου να κάνω προσευχή και βλέπουμε.
Ευχαριστώ, Θεέ μου, που μου είχες δώσει δύναμη σ' αυτά που συνέβησαν, τα παλιά, τα χασίματα, τις νοσηλείες.
Δώσε μου, Θεέ μου, δύναμη και στο μέλλον!
Ευχαριστώ πολύ, Θεέ μου, για το παρόν!

23:07'.
Δεν ήθελα αλκοόλ. Ήθελα να μείνω κι άλλο.
Δεν είναι ώρα να φύγω τώρα.
Θα χαρώ.
Πήρα ένα μπουκαλάκι tonic.
Ας τρώνε οι άλλοι τους μεζέδες, ας πίνουν τα τσίπουρα, καλά κάνουν!
Κι εγώ απολαμβάνω από τη θέση μου.

Ποιά είναι η θέση μου;
Του επιζήσαντα της ψυχιατρικής.
Του φτωχού, μόνου αλλά ωραίου καουμπόι.
Γελάω μέσα μου!
Έχουν πολλή πλάκα όλα!
Δεν περίμενα να φτιάξει έτσι η βραδιά κι η διάθεσή μου.
Δεν γίνεται καλύτερα!
Ή γίνεται;

00:13'.
Σαφώς και γίνεται καλύτερα! Στην βασιλεία των ουρανών είναι τέλεια!
Δεν έχει καμία σχέση με τα επίγεια και τη γελοιότητά μας.
Δόξα τω Θεώ!
Είμαι έτοιμος να φύγω.
Έφαγα λίγα ακόμα φυστίκια.
Δεν θέλω τίποτ' άλλο.

00:37'.
Γύρισα κι έφαγα λίγα καλαμαράκια και χόρτα.
Δόξα τω Θεώ!
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης.
Ξάπλωσα.
Βάζω το Απόδειπνο κι ας πήγα στην εκκλησία σήμερα. Ήταν διαφορετικά εκεί. Ήταν για να πάρω δύναμη.
Τώρα θα το απολαύσω. Για καλό ξημέρωμα.