Δευτέρα, 16-03-2026.

12:32'.
Σηκώθηκα στις εννιά το πρωί.
Έκανα προσευχή για τη μέρα με λιβάνι.
Διάβασα από την Καινή Διαθήκη.
Έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.
Έκανα ιδιωτικό βίντεο με τα τελευταία νέα μου.

Η ΣμΜ ρώταγε για τα χασίματά μου και της είπα πως ήταν φαρμακοεπαγόμενα, επειδή ο εγκέφαλός μου είχε εθιστεί στα ψυχοτρόπα φάρμακα, που προσπαθούσα να σταματήσω.
Και όταν τα σταμάταγα, τα έχανα.

Και ρωτάει γι' αυτά και για τις φωνές μου:
"Ναι αλλά γιατί πήρες φάρμακα πριν τα χασίματα, υπήρχε κάποιος λόγος;
Κάτι προβλημάτιζε τον περίγυρο σου. Τί τον προβλημάτιζε; 
Δλδ άκουγες φωνές όπως τις ακούς τώρα;"

Και της γράφω:
"Τώρα οι φωνές μου έχουν εξελιχθεί, μαζί με την κατάστασή μου.
Πιάνω κουβέντα με τους Αγίους, την Παναγία, τον Θεό.
Κάποτε ακούγονται και κάποιοι άλλοι απροσδιόριστοι.

Το φάρμακα άρχισαν γιατί σε οικογενειακό γεύμα επέμενα πως "εγώ βλέπω", απ' αυτά που έβλεπα πάνω στο ζωγραφικό πεδίο, και τους έδειχνα εκείνη τη στιγμή τη λέξη "ψυχίατρος", που ήταν γραμμένη σε σημείωμα κολλημένο στο ψυγείο της αδερφής μου, για το "ποιός να ειδοποιηθεί, αν κάτι δεν πάει καλά με τα παιδιά της, εκτός απ' αυτήν"... 

Έτσι με πήγαν σε παιδοψυχίατρο, στην αρχή, που τον κορόιδευα, και που έγραψε βιταμίνες, κι ύστερα σε ψυχίατρο της παλιάς σχολής, που έγραψε τη ρισπεριδόνη, και με κατέστρεψε τελείως.

Ένα θύμα παρεξήγησης ήμουν, επειδή είχα διώξει από το σπίτι την ΛαΠολ, που είχα φέρει από την Κρήτη, και επειδή ως άνεργος, το 2000, είχα παρακολουθήσει σεμινάριο για ανέργους, που είχε τελειώσει, και δεν έκανα τίποτα, σαν δουλειά ή σπουδή, και είχα πάει και πηδούσα από 'δω κι από 'κει...

Κι επειδή αργότερα, το 2007, είχα χωρίσει από την όμορφη ΚωΛα και είχα συντριβεί συναισθηματικά, και είχα αναρχική άποψη για τα πολιτικά πράγματα και τη δημοσιοποιούσα, και δεν άντεχα πια, 38 χρονών επαγγελματίας καλλιτέχνης, να μου λένε οι γονείς μου τί να φάω.

Αλλά ξέρει ο Θεός, όλα έγιναν για να κουβαλάω τώρα το σταυρό μου, όπως τον κουβαλάω, και να φτάσω κοντά Του.

Η ψυχιατρική για μένα δεν ήταν ιατρική ήταν παιδευτική για τα κοινωνικά, πολιτικά κι επαγγελματικά μου.
Έτσι ξεκίνησε, έτσι συνέχισε, έτσι συνεχίζει.

Εγώ όμως τώρα έχω πάρει "πτυχίο", τη διάγνωση στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης, την πόλη των πρώτων σπουδών μου, και είμαι σε αγωγή συντήρησης, γιατί όλα συνεχίζουν.

Να δούμε πού θα φτάσουμε!
Εγώ ο σχιζοφρενής, λένε, και οι άλλοι γύρω οι λογικοί, δήθεν."
Αυτά.

12:45'.
Χτες που πολεμούσαν ακόμα οι δαίμονές μου να με κάνουν να υποκύψω, έξω που είχα βγει στον κόσμο, ακούστηκε ο Άγιος Γεώργιος, όταν απευθύνθηκα σ' αυτόν:
"Γιώργο, έχεις τον αγώνα σου!
Όλα συνεχίζουν.
Σε πολεμάνε οι δαίμονες. Μην υποκύπτεις!"
Έτσι κι εγώ, από χτες ως τώρα, τα περνάω όλα τα εισερχόμενα στο ντούκου, ας γίνονται...
Ξέρει ο Θεός!

Γράφω ακόμα στη ΣμΜ:
"Να ξερνάς είναι η κοινωνία με τους δαίμονες που μας εμπαίζουν, αλλά, ευτυχώς, υπάρχει το μάτι του Θεού!"
Έτσι.
Και, δόξα τω Θεώ, "ό,τι γίνεται ακούγεται"! 
Όπως έγραφα και σε κείμενο έκθεσής μου παλιότερα...
Και: "Ο έχων ώτα ακούειν, ακουέτω!", που είπε ο Κύριος.

20:52'.
Έκανα την προσευχή με τις μετάνοιες κι έφτιαξα καλαμαράκια ψητά με πατάτες και μανιτάρια και με ταχίνι, μέλι, μουστάρδα.
Δεν πέτυχαν πολύ, έγιναν σα βραστά όλα.
Τέλος πάντων, έφαγα απ' αυτά και μπανάνα και λίγη σοκολάτα υγείας.
Και ξάπλωσα και κοιμήθηκα.

Το απόγευμα ανέβηκα στης μάνας μου και νόμιζε ότι ήταν πρωί και Κυριακή και ρώταγε αν έχουμε εκκλησία.
Τα βρήκαμε τελικά κι άρχισε να βράζει θράψαλο πλοκάμι και παίξαμε scrabble.
Την καληνύχτισα και βγήκα στον "τράγο" για καφέ.

Σήμερα έκανα και ανάρτηση στο profile μου στο Facebook σύνδεσμο για το ψηφιακό ημερολόγιο "Κυριακή, 11-01-2026", ήταν πετυχημένο.
Το σκέφτηκα γιατί αύριο ή στο μέλλον μπορεί να αναρτήσω και το σημερινό, έτσι για να έρθουν λίγο τα πράγματα στα ίσα τους.

21:07'.
Η θεία μου η Κατίνα, αδερφή της μάνας μου, η Αικατερίνη μακαρίτισσα πια, είχε φοβηθεί με τους Γερμανούς που ήρθαν όταν ήταν νέα κοπέλα. 
Και την εξέτασε ένας γιατρός, μάλλον Γερμανός, και συνέστησε ψυχιατρείο. 
Την πήγαν και την ξέχασαν εκεί, την έσβησαν από τα αρχεία τους λόγω στίγματος.
Έζησε και πέθανε εκεί.

Για να συμπληρωθεί το κάρμα της οικογένειας, και να μάθει η μάνα μου και οι άλλοι τί σημαίνει επίσκεψη σε ψυχιατρείο, και πώς είναι να ζεις με τον τρελό, είμαι σήμερα εδώ που είμαι.
Δόξα τω Θεώ!
Όλα συνεχίζουν.
Ο Θεός ξέρει! Αυτός μπορεί, Αυτός θα φροντίσει!

21:24'.
Όλα τα επόμενα, που ακολούθησαν το 2007 ως το 2020, με τις εισαγγελικές παραγγελίες και τις νοσηλείες σε ψυχιατρικές κλινικές, έγιναν γιατί δεν είχα πειστεί πως ο εγκέφαλος μου, με τις βιοχημικές και πιθανόν ανατομικές αλλοιώσεις που είχε υποστεί από τη χρόνια ψυχοφαρμακευτική αγωγή, είχε ανάγκη τα ψυχοτρόπα φάρμακα για να συντηρείται καλά.

Τώρα το έχω καταλάβει.
Τώρα, λοιπόν, ακόμα όλοι είμαστε εδώ, εκτός από τον πατέρα μου τον μακαρίτη, που έφυγε συμφιλιωμένος πια μαζί μου στα τελευταία του.
Και το γαμπρό μου και πρώην εργοδότη μου, τον Χασάν, που έφυγε πρόωρα γιατί είχε μεγάλη καρδιά, που τους χώραγε όλους.
Για να δούμε τί άλλο μέλλεται!

Κρατάω μικρό καλάθι για όλα πια, δεν δίνει κανείς τίποτα, ούτε στάλα, δεν πειράζει βέβαια.
Το κράτος με κανόνισε, τον παροπλισμό μου και το βόλεμα σε "κουτάκι", όπως κάνουμε στον υπολογιστή με τα μολυσμένα από ιό αρχεία.

Έχω μικρή σύνταξη, που μονιμοποιήθηκε πια.
Και ο πατέρας μου, σα στρατιωτικός της χωροφυλακής, κι ύστερα ασφαλιστής, κανόνισε να μπορώ να συντηρώ το όνομά του στους λογαριασμούς που έρχονται.
Δόξα τω Θεώ!

Εγώ θα θεωρώ πως είμαι ό,τι έφτιαξα, δηλαδή Acrobartist, ένας καλλιτέχνης που ακροβατεί μεταξύ λογικής και μυστηρίου.
Κι έτσι θα είμαι, θα φαίνομαι και θα φέρομαι.
Ας δει οποίος αντέχει ακόμα!
Ας δώσει δύναμη ο Θεός σε όσους δεν αντέχουν!
Ας γίνει καλωσύνη!
Να είμαστε όλοι ενωμένοι, αγαπημένοι και σωσμένοι!

21:52'.
Ο Θεός παραχωρεί στους δαίμονες να μας εμπαίζουν για να δοκιμαζόμαστε και να στραφούμε σ' Αυτόν και να σωθούμε.
Αλλά υπάρχει η εκκλησία μας με τα μυστήρια της, που μας δίνει το Πνεύμα το Άγιο, και ο Κύριος, που σώζει, και η Παναγιά, που κρεμόμαστε από το φουστάνι της.

Ο Θεός μακροθυμεί, κάτι θα γίνει!
Μπορεί να μετανιώσουμε όλοι!
Να το θυμάμαι αυτό: μπορεί να μετανιώσουν όλοι, όσο ζουν, και τότε πια θα είμαστε όλοι αδέλφια με τον Πατέρα μας!
Αμήν.
Θα περιμένω.

Αντάλλαξα σήμερα με την ΣμΜ και τον Δαρό και την ΚαΧα και την ΤΚ.
Δόξα τω Θεώ, κάποιοι μιλάνε.
Κι υπάρχουν κι οι σιωπηλοί, τους νιώθω κι αυτούς, όλοι εδώ είμαστε...
Κάποιοι μπορεί να βγάζουν καπνούς, όπως εγώ που καπνίζω, αλλά δεν είναι τίποτα, μια προσευχή και λίγη προσπάθεια χρειάζονται!
Και ο Θεός δίνει τη χάρη Του.
Αμήν, και πάλι.

Να μην ταραζόμαστε, να περνάμε καλά, να χαιρόμαστε, αυτό θέλει ο Θεός, και να σωθούμε όλοι!
Μας περιμένει μέσα στο φως του Προσώπου Του και στην ατέρμονη μακαριότητα Του!
Μας περιμένει η Παναγιά στη ζεστασιά της μητρικής αγκάλης!
Μας περιμένουν οι Άγιοι, για να απολαύσουν πια τα στεφάνια της βασιλείας των ουρανών!
Θα περιμένω κι εγώ, κάτι θα γίνει!

22:09'.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό!
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε ημάς όλους πάντα!
Υπεραγία Θεοτόκε το συμφέρον ποίησον, πρέσβευε υπέρ ημών και σώσον ημάς!
Άγιοι Πάντες πρεσβεύσατε υπέρ ημών!

Ωραία εξελίσσεται η βραδιά, δεν φαινόταν αυτό νωρίτερα σήμερα.
Η Δευτέρα, επειδή Δευτέρα γεννήθηκα, πάντα είχε προσκόμματα.
Όλοι λένε τί θα κάνουν από Δευτέρα και φτάνει Πέμπτη και αν γίνει τίποτα...

Και σε δέκα μέρες έχω επέτειο πάλι, γιατί 26 Μάρτη ήρθαν πρώτη φορά στο σπίτι μου οι αστυνόμοι να με πάρουν δεμένο με χειροπέδες, και χεσμένο πάνω μου, για ψυχιατρική εξέταση σε νοσοκομείο.
Και τα πράγματα τότε πήραν την τροπή που έχουν σήμερα.
Δεν πειράζει.

Είμαστε ακόμα ζωντανοί και δραστήριοι.
Όλα μπορούν να φτιάξουν!
Αγάπη χρειάζεται!
Αγάπη είναι ο Θεός.
Δόξα Σοι Κύριε, η ελπίς ημών, δόξα Σοι!

22:26'.
Και υπάρχει η Αλήθεια, ο Χριστός ο ίδιος!
Και υπάρχει κι η αλήθεια η προσωπική, η οικογενειακή, η κοινωνική κι η συστημική.
Αν θέλουμε να λέμε κάτι, ας πούμε, τουλάχιστον, αυτές και για τον Κύριο!

Δεν είναι κατασκευή η αλήθεια είναι Πρόσωπο, το Πρόσωπο Του.
Και ο Κύριος κουβάλησε το σταυρό, που Τον καρφώσαμε, και έπαθε για μας κι αναστήθηκε.
Αμήν και για τη δική μας Ανάσταση!
Την εύχομαι σε όλους μας, μέσα στη χαροποιό είδηση της παρουσίας Του!

23:03'.
Ας κουβαλήσουμε ο καθένας κι η καθεμιά μας το σταυρό που μας αναλογεί.
Κανένας δεν είναι ανώτερος από τον Κύριο του.
Αφού έδιωξαν Αυτόν, είναι φυσικό να μας διώκουν.
Δεν είναι για πολύ, μια ζωή μόνο.

Ζωή υπάρχει και μετά από 'δω, αυτήν περιμένω.
Χαίρομαι για το παρόν.
Δόξα τω Θεώ για το παρόν!
Ευχαριστώ, Θεέ μου, για όλα!
Αμήν για το ίδιο πάντα καλά ή και καλύτερα!

23:23'.
Πήρα ένα depon, που είχα μαζί μου, για την αρχή ενός πονοκεφάλου, που ένιωσα.
Δεν θα είναι από πείνα. Έχω φυστίκια μαζί μου, αν χρειαστούν αργότερα.
Θα κάτσω εδώ στη γωνία μου, αποκλεισμένος αλλά οικείος, και θα κάνω προσευχή.

00:16'.
Δόξα τω Θεώ γύρισα!
Έφαγα λίγα παντζάρια, χόρτα και βολβούς, σκέτα.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης, αφού σταύρωσα το χάπι, για να μην μου κάνουν κακό τα φάρμακα που έχω πάρει και να μην μου κάνουν κακό τα φάρμακα που παίρνω.
Έγραψα στο ημερολόγιό μου σε χαρτί.
Ξάπλωσα.
Βάζω το Απόδειπνο.