Παρασκευή, 13-03-2026.
12:43'.
Σηκώθηκα στις οκτώ το πρωί.
Πήγα στην Ευαγγελίστρια στην προηγιασμένη λειτουργία και κοινώνησα.
Ψώνισα από το super market τρόφιμα και από μαγαζί με εκκλησιαστικά είδη λιβάνι.
Άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Διάβασα από την Καινή Διαθήκη.
Έβαλα πατάτες να βράσουν κι ύστερα παντζάρια, χόρτα και βολβούς.
Κάλεσε ο Πέτρος.
Ανέβηκα στης μάνας μου.
Έφτιαξα δύο ταραμοσαλάτες, μία με ταχίνι και μία με ελαιόλαδο.
Έφαγα από τη νηστίσιμη.
Άρχισα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.
17:40'.
Έστειλε μηνύματα ο Δαρό.
Ξάπλωσα για μεσημέρι.
Έφαγα παντζάρια με λεμόνι και αλάτι.
Έχω να κάνω την προσευχή.
"Έλα, Γιώργο! Ξεκίνα σιγά σιγά!", ήταν ο Αρχάγγελος Ραφαήλ, που άκουγα την παράκλησή του.
Έστειλα μήνυμα στην ΤΚ για το βράδυ ή το Σαββατοκύριακο.
Απάντησε η ΤΚ ότι μας βλέπει για το Σαββατοκύριακο, "να ρέει άφθονο το λάδι", να μπορούμε, αν βγούμε, να πάρουμε και φαγητό μαζί με το αλκοόλ.
Γελάει μαζί μου που χτες δάγκωσα το δάκτυλό μου, που κράταγα τον ανανά, από τη βουλιμία.
Πού να δεις!
Σήμερα πήγαινα να καταπιώ και το πιρούνι μαζί με τα παντζάρια.
19:30'.
Έστειλε μήνυμα ο Δαρό και είπαμε να συναντηθούμε στον "τράγο" για καφέ και βλέπουμε.
Έκανα την προσευχή με τις μετάνοιες.
Ανέβηκα στης μάνας και πλήρωσα έναν λογαριασμό της.
Βγήκα τώρα και τα λέμε με τον Δαρό.
20:28'.
Μου κάνει εντύπωση ο κόσμος για τον οποίο μου λέει ο Δαρό, τώρα που έχει φτιάξει η διάθεσή του, τόσοι άνθρωποι!
Εγώ δεν μιλάω με κανένα...
Ο Δαρό στη δουλειά του, στο σχολείο που είναι καθηγητής, βλέπει και μιλάει σε πολλούς και πολλές και ακόμα μιλάει και με άλλους εκτός δουλειάς.
Είναι άλλος κόσμος σε σχέση με τον δικό μου, τον αυτιστικό...
Βέβαια εγώ ξέρω το σταυρό μου, της ερημίας, αλλά, παραταύτα, μου κάνει εντύπωση η πολλαπλή συναναστροφή του με άλλους ανθρώπους.
Μπράβο σε όσους έχουν ανθρώπους γύρω τους και μπράβο και σε όσους μπορούν να ανταπεξέλθουν!
21:15'.
Μόνο να μπορούν ν' ανταπεξέλθουν με άλλους;
Εδώ ο Δαρό μου είπε και για φάσεις με μαθητές ζωηρούς, που τώρα, που είναι καλά, άρχισε να τους επιβάλλεται, γιατί πριν του είχαν πάρει τον αέρα.
Πρέπει λοιπόν όχι μόνο ν' ανταπεξερχόμαστε όλοι με τους άλλους αλλά και να επιβαλόμαστε κάποτε γιατί έτσι είναι η σωστή συνθήκη.
Όπως τώρα που μου λέει ο Δαρό για τις τάξεις του. Αλλιώς γιατί λέγονται τάξεις;
Τάξεις όμως και επίπεδα συνείδησης υπάρχουν και μέσα στην κοινωνία, κι εγώ δεν το είχα σκεφτεί ποτέ έτσι...
Εγώ πάντα τα ανεχόμουν όλα.
Θα πρέπει να το δω αυτό. Να κάνω ίσως ό,τι καλύτερο γίνεται.
Άλλοτε ταπείνωση, ναι, αλλά κάποτε να λέω και καμιά κουβέντα σωστή, επιβολής.
Η διάκριση, εξάλλου, είναι αρετή!
21:28'.
Δόξα τω Θεώ, δεν έγινα καθηγητής ή διευθυντής πουθενά, θα είχα πρόβλημα.
Για να ηγηθείς πρέπει να ξέρεις να διαλέγεις συνεργάτες. Και να επιβάλλεσαι.
Εγώ άφηνα πάντα να με διαλέξουν οι άλλοι ή οι άλλες. Και δεν επιμένω σε τίποτα.
Δεν επεδίωκα κάτι όταν δεν είχα μια καλή κουβέντα από απέναντι.
Και μαζεύομαι πάντα όταν υπάρχει αντίδραση.
Εγώ για να κάνω κάτι και να το κάνω καλά ήθελα όχι μόνο να μην υπάρχει αντίδραση αλλά να με επικροτούν κιόλας. Να μου βάζουν καλό βαθμό.
Έπαιρνα θάρρος έτσι και γινόμουν καλύτερος.
Τώρα που βρίσκομαι;
Δεν ξέρω.
Ο Δαρό έφυγε γιατί είχε κάποια ανάγκη η μάνα του με τον πατέρα του, που τον περιποιείται.
Έτσι τώρα μπορώ να γράψω εδώ και να τα σκεφτώ τα παραπάνω.
21:36'.
Μάλλον τώρα ξέρω ότι οι άλλοι έχουν τα δικά τους, και ποτέ δεν ξέρεις τί.
Και μένω στα δικά μου. Δεν ασχολούμαι πολύ.
Ίσως χρειάζεται κι αυτό.
Δεν ξέρω πάλι.
Εγώ πιστεύω στην αγάπη.
Ο Θεός μακροθυμεί και δίνει τη χάρη Του.
Αυτό ξέρω.
Δόξα τω Θεώ για τη ζωή μου και για τους λίγους καλούς γύρω μου.
Ο Θεός μ' αγαπάει!
Ξέρει ο Θεός τί δίνει!
Πολλά άλλα δεν θα τα κατάφερνα και δεν τα έχω καταφέρει.
21:45'.
Ο Χριστός είναι πράος και ταπεινός τη καρδία!
Έτσι να γίνω κι εγώ.
Δεν χρειάζεται να επιβληθώ σε κανέναν!
Ο Θεός ξέρει, Αυτός μπορεί, Αυτός θα φροντίσει!
Αμήν.
Και ο Θεός είναι απαλός σε ό,τι κάνει. Ένα αεράκι στο κεφάλι είναι...
Τα άλλα τα γκαγκάν, που κάνουν θόρυβο, γίνονται εξαιτίας μας, εξαιτίας των ανθρώπων, και του ξερού μας κεφαλιού.
Αμήν να βρούμε όλοι τη δύναμη για το καλό και για την αγάπη!
Και ο καθένας στον τομέα του ας κάνει το δέον, ό,τι πρέπει!
Κάποιοι, ας πούμε, είναι γονείς. Εκεί να δεις!
Τίποτα δεν ξέρω.
Δεν είναι τυχαίο που δεν έκανα παιδιά.
Ποιός ξέρει πώς θα ήμουν σαν πατέρας;
Δόξα τω Θεώ που έχω τα έργα μου.
Και μ' αυτά, μόνο που τα δημιούργησα, δεν έχω κοιτάξει να τα πουλήσω σε χέρια κατάλληλα να τα αναδείξουν και να τα χαρούν.
Πάλι είμαι λίγος και μικρός κι ανάξιος κι αδύναμος!
Δεν είμαι όμως manager, ευτυχώς!
Δεν κάνω πωλήσεις. Λοιπόν;
Σημαίνει αυτό κάτι για την αξία της τέχνης μου;
Ποιός να το πει;
22:00'.
Το μαγαζί γέμισε κι έχει απόψε την ένταση του Παρασκευόβραδου.
Εγώ είμαι μόνιμα με τον φραπέ μου.
Δεν ξέρω αν θα πάρω κάτι άλλο.
Είναι νωρίς ακόμα.
Θα κάνω προσευχή.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό!
Κύριε δόξα Σοι, η ελπίς ημών, δόξα Σοι!
22:39'.
Βλέπω τον κόσμο εδώ απόψε.
Με τη βαβούρα του, με τις παρέες, με την επιθυμία να διασκεδάσουν.
Αν ήταν μόνο αυτά η ζωή, θα ήταν όλα ανούσια!
Ευτυχώς υπάρχει ο Θεός!
Αυτός Είναι. Κι έτσι δικαιολογούνται όλα αυτά, τα άλλα γύρω.
Ο Χριστός ήρθε, δίδαξε και σταυρώθηκε για μας και αναστήθηκε και μας περιμένει.
Και υπάρχει η εκκλησία με τα μυστήρια της και μας κάνει κοινωνούς του Αγίου Πνεύματος, και συνεχίζουν όλα.
Αμήν.
Ποιός ξέρει πότε ο Θεός θα αποφασίσει να σταματήσουν αυτά εδώ τα επίγεια.
Θα περιμένω.
Μια ζωή είναι.
Θα γίνουν όλα!
Ευχαριστώ, Θεέ μου, που είστε στην Αγία Τριάδα!
Πόσο ωραία που είναι όλα έτσι!
23:21'.
Καλά που δεν χρειάζεται να δικαιωθούμε από το νόμο, που διάβαζα σήμερα, που έλεγε ο Παύλος.
Και που δικαιωνόμαστε από την πίστη στον Ιησού Χριστό.
Δόξα τω Θεώ!
Αμήν.
Πόσο όμορφος που είναι ο Χριστός!
Με έχουν στριμώξει πολύ στη γωνία μου και ακόμα και να ήθελα να πάρω μπύρα δεν θα μπορούσα να βγω από 'δω για τουαλέτα.
Τώρα θα καθήσω λίγο ακόμα μέχρι να κορεστώ.
Δεν αργώ πολύ...
23:40'.
Αραιώσαμε κάπως και βγήκα για τουαλέτα και δεν ήμουν έτοιμος να φύγω ακόμα.
Πήρα μια Άλφα, έχω φυστίκια μαζί μου.
Μπαίνει το Σάββατο, μπορώ να πιω.
Είναι χαρά Θεού έξω, έτσι μου φαίνεται.
Δόξα τω Θεώ!
Κάποτε μπορεί να μου λείψει το παρόν.
Ας χαρώ!
Δόξα τω Θεώ για το παρόν!
23:50'.
Πριν βγω συνάντησα τον ανηψιό μου, τον Οδυσσέα Ντενίζ, στις σκάλες.
Είχε κόψει πολύ τα μαλλιά του. Έτσι όπως δεν φορούσα γυαλιά κι ήταν σκοτάδι δεν τον γνώρισα.
Μακάρι να έκανα περισσότερη παρέα με τ' ανήψια μου.
Κρίμα που μας ξεχνάνε!
Κάνω προσευχή να μας θυμούνται.
Μήπως είμαι τρελός, μήπως τα 'χω χαμένα, και ακόμα πιστεύω σε Σένα; (το τραγούδι τώρα).
Αυτό ακριβώς χρειάζεται!
Δόξα τω Θεώ για τα δικά μου!
00:43'.
Πριν χαθεί το όνειρό μας και ξαναβραδιάσουμε, άσε με να Σ' αγαπάω κι όπου φτάσουμε (το τραγούδι τώρα).
Έφυγε ο πολύς κόσμος και σχεδόν όλες οι θηλυκές με τις παρέες τους.
Θα ξυπνάνε νωρίς αύριο φαίνεται.
Κι εγώ θέλω να πάω στη λειτουργία.
Γιατί οι εκκλησίες γεμίζουν με ηλικιωμένες κυρίες;
Δεν ξέρω.
Η μπύρα δεν με πείραξε. Έτσι έδειχνε στην αρχή.
Θα γυρίσω και θα φάω τη μισή βραστή πατάτα που έχει περισσέψει από την παρασκευή της ταραμοσαλάτας.
01:26'.
Πριν φύγω με χαιρέτησε πάλι ο Χρήστος, ο μάγειρας, με χειραψίες.
Δόξα τω Θεώ γύρισα στο σπίτι από άλλο δρόμο, από τα στενά, γιατί είδα ένα περιπολικό.
Έφαγα την πατάτα και τη λίγη νηστίσιμη ταραμοσαλάτα που είχε μείνει.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης.
Έχω ξαπλώσει.
Θα βάλω το Απόδειπνο.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου