Τρίτη, 10-03-2026.

11:41'.
Σηκώθηκα στις εννιά, είχα ξυπνήσει από τις έξι το πρωί κι αντάλλαξα μηνύματα με τον πρωινό Δαρό.
Έκανα προσευχή για τη μέρα ανάβοντας λιβάνι.
Προσευχήθηκα να γίνει το θέλημα του Θεού και να σωθούμε όλοι, να γίνει καλωσύνη, να είναι όλα ειρηνικά και να είμαστε καλά κι ό,τι θέλει ο Θεός, να έχω αγαθή προαίρεση και να περιμένω, να μάθω ένα δυο πράγματα και σήμερα, να διευθετηθούν όλα χωρίς να ενοχλούμαι.
Αμήν.

Διάβασα τη "φωνή Κυρίου" της Κυριακής.
Ετοίμασα λίστα με ψώνια.
Ανέβηκα στης μάνας και έχει απ' όλα, δεν χρειαζόταν ψώνια.
Βγήκα στο super market για δικά μου νηστίσιμα και διαιτητικά.
Έφαγα τον ζελέ που είχε μείνει και από το χτεσινό φαγητό. Δεν μου φάνηκε τόσο χάλια το φαΐ, όπως χτες, τρωγότανε.
Ζυγίστηκα 74-75 κιλά. Δόξα τω Θεώ!

Με τα πράγματα που πήρα για φαγητό σκέφτηκα πως είναι "πλούσια τα ελέη" και στη νηστεία!
Δόξα τω Θεώ, ελαφρύ το φορτίο του Κυρίου κι ο ζυγός Του χρηστός!
Δεν νιώθω βάρος σταυρού τώρα.
Θα συνεχίσω το πρόγραμμα του κανόνα μου.

20:59'.
Διάβασα από την Καινή Διαθήκη.
Κοίταξα τα προγράμματα της Δημόσιας Υπηρεσίας Απασχόλησης και σκεφτόμουν την πώληση των έργων μου σε πλατφόρμες αγορών όπως το Amazon και το eBay.

Απόγευμα πια άρχισα την προσευχή με τις μετάνοιες και κάλεσε η ΤΚ και μιλάγαμε μιάμιση ώρα.
Λέγαμε για εξελίξεις στα δικά της κυρίως.
Μετά συνέχισα την προσευχή κι έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.

Ανέβηκα στης μάνας για να παίξουμε scrabble.
Έφαγα πιπεριά ψητή, ελιές, από το τουρλού μου, με την περίεργη γεύση, και πορτοκάλι.
Δοκίμασα και μαρμελάδα βερίκοκο.

Ξάπλωσα πριν βγω μια ώρα με τα ρούχα στο κρεβάτι.
Ο Δαρό έστειλε μήνυμα για τα χαρούμενα δικά του το μεσημέρι και για να κάνουμε δοξολογία το απόγευμα.
Βγήκα τώρα στον "τράγο" για καφέ.

21:14'.
Ήρθε ο Σταύρος, ο λαντζιέρης, και μιλήσαμε λίγο.
Δόξα τω Θεώ!
Σήμερα άλλαξε πάλι ύφος η μέρα με το τηλεφώνημα της ΤΚ, όπως και χτες.
Ένιωσα την οικειότητα της κοινωνίας.
Δεν είναι λίγο να συζητάς όταν συνήθως περνάνε οι μέρες χωρίς ν' αλλάξεις κουβέντα.

21:41'.
Κάλεσε και ο Νικόπ σήμερα έτσι για να δει τί κάνω. Τα είπαμε.
Με την ΤΚ είπαμε και για πιθανά μέρη εκδρομής επειδή είχα προτείνει την Κυπαρισσία στις Απόκριες.

Νιώθω ακόμα το βάρος του χειμώνα και δεν έχω καταλάβει ότι πέρασε και μπαίνει η άνοιξη.
Σχεδόν θέλω κι άλλον από τον χειμώνα και το κλείσιμο μέσα, τη λιγότερη διάθεση για εκδρομές.
Κάπως με ηρεμεί αυτή η κατάσταση, σαν να μην είναι να γίνουν και πολλά.

Σήμερα είδα τα δύο τελευταία ιδιωτικά βίντεό μου από 24 Φλεβάρη και 5 Μάρτη και θυμήθηκα τη σιωπή του απογεύματος για την οποία έγραφα στις 24 Φλεβάρη.
Από τότε είχαν αρχίσει τα περίεργα γύρω και συνεχίζουν.
Όχι ότι τα καταλάβαινα όλα ποτέ.
Αλλά συμβαίνουν παράξενα, ακατανόητα...

Στην προσευχή μου άκουσα ένα απαλό:
"Δεν πειράζει που δεν καταλαβαίνεις!"
Έτσι κάπως ηρέμησα. 
Ποιός είμαι για να καταλαβαίνω τα πάντα;
Δεν βιάζομαι. Κάποτε όλα θα εξηγηθούν.
Οι τρίχες της κεφαλής μας είναι μετρημένες...

22:01'.
Σήμερα είχα χρόνο αλλά δεν ήθελα να ζωγραφίσω. 
Δεν θέλω να φτιάξω άλλο πρόσωπο σαν αυτά που έχω φτιάξει μέχρι τώρα τελευταία.
Θέλω να σκεφτώ κάτι άλλο άξιο για ιστόρηση, για εικαστική καταγραφή.
Θα δούμε σχετικά.

Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Κάτι που έχω παρατηρήσει τα τελευταία χρόνια είναι ότι πια δεν αργεί πολύ η ανταπόδοση κάθε κίνησης.
Ό,τι κάνεις, ό,τι γίνεται, κάπως επιστρέφει πληρωμένο.
Δεν ξέρω αν είναι έτσι για όλους.
Το έχω παρατηρήσει για τα δικά μου και γύρω μου.

Κάποτε παλιά, ίσως και σε χάσιμό μου, νόμιζα ότι προηγούμουν απ' ό,τι γινόταν. Ότι έκανα από πριν κάτι. Ότι θα αργούσε λίγο να φανεί ο κόσμος.
Τώρα τα πράγματα γίνονται το ένα μετά το άλλο κάπως πιο νομοτελειακά. 

Και τα πράγματα γίνονται έτσι ώστε δεν αποκομίζω ηδονή από κάτι. Λες και προφυλάσσομαι από αόρατο χέρι.
Λες και δεν μου αρμόζουν πια άλλες απολαύσεις.
Λες και μετράει πολύ η μικρή μου προσπάθεια για άσκηση.
Λες και μου δίνεται χάρη.

Ακόμα και τα στενάχωρα που συμβαίνουν κι ενοχλούν έρχονται μετά από μια κατάκτηση, μια ολοκλήρωση, σαν επόμενο στάδιο αγώνα.
Δεν ξέρω αν μου αρέσει αυτό ακριβώς.
Δεν είναι κακό. Φαίνεται δίκαιο.
Όμως σαν να μην κατασταλάζουν οι μικρές νίκες και οι κορυφώσεις.
Σαν να υπάρχει ακόμα δρόμος για να διανυθεί.

Το καταλαβαίνω κάπως αυτό. Δεν έχει τελειώσει η ζωή.
Και μέσα στη ζωή είναι όλα.
Αλλά ό,τι καταγράφει ένα έργο τέχνης, ας πούμε, είναι κάτι άξιο παύσης, σταματήματος της ιστορίας εκεί.
Τώρα λες και όλα ρέουν, χωρίς αρκετή παύση.

Ίσως γι' αυτό και σε τέτοιες στιγμές ολοκλήρωσης διαλέγω να κάνω ιδιωτικά βίντεο που καταγράφουν το παρόν και τα νέα μου.
Ήθελα να κάνω ένα τέτοιο βίντεο σήμερα, ίσως το κάνω αργά το βράδυ, όταν θα γυρίσω στο σπίτι και θα έχει ησυχία.
Δόξα τω Θεώ!

00:18'.
Δόξα τω Θεώ, γύρισα στο σπίτι.
Έφαγα δυο μπουκιές χαλβά και πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης.
Σκέφτομαι αν θα κάνω ιδιωτικό βίντεο και τα πράγματα της ημέρας σήμερα.
Έγραψα στο ημερολόγιο μου σε χαρτί.

01:50'.
Παρασύρθηκα σε σκέψεις άλλες και ήρθε κορεσμός.
Δεν έχω κέφι τώρα για βίντεο. Ίσως κάνω αύριο το πρωί.
Θα βάλω το Απόδειπνο και θα κοιμηθώ.