Πέμπτη, 05-03-2026.

14:40'.
Σηκώθηκα στις εννιά το πρωί.
Έγραψα στο ημερολόγιό μου και ανέβασα το χτεσινό ψηφιακό μου ημερολόγιο.
Έκανα προσευχή για τη μέρα και διάβασα από την Καινή Διαθήκη.
Έφτιαξα πατάτες κοκκινιστές με ταχίνι.
Είχε στείλει πρωινή καλημέρα ο Δαρό κι αντάλλαξα με τις αδελφές μου και την ΤΚ.

Ανέβηκα στης μάνας μου και ήθελε ψωμί και μπαταρίες. Της πήγα.
Πήγα και στο λογιστή πάλι για ένα θέμα της.
Έφαγα για μεσημέρι.

Με αγωνία προσευχήθηκα στον Κύριο γιατί είχα λογισμό ανησυχίας κι άκουσα:
"Έλα! Ηρέμησε! Δεν σε κυνηγάει κανείς. Δεν είσαι υποχρεωμένος να πας κάπου. Δεν έγινε τίποτα!"

Έστειλα ένα email στη συμβολαιογράφο.
Έκανα ένα ιδιωτικό βίντεο, το "2026-03-05", με τα τελευταία νέα.
Αντάλλαξα με τον Πέτρο στο viber.
Τελείωσα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.
Τώρα νιώθω πως θέλω να βγω.

20:20'.
Βγήκα τελικά για πολλά δικά μου ψώνια από το super market.
Όλα ήταν τρόφιμα, ό,τι πήρα, για φάγωμα σε νηστεία, και οδοντόκρεμα για να πλένω τα δόντια μου μετά το φαΐ.
Μάλιστα.

Πήρα ένα depon γιατί είχα πονοκέφαλο.
Αντάλλαξα πάλι με την ΤΚ και τις αδελφές.
Έκανα την προσευχή με τις μετάνοιες.
Ζωγράφισα ένα πρόσωπο που δεν μου μοιάζει τόσο. Πάλι με ακρυλικά σε χαρτί.
Κοιτούσα μια παλιότερη ζωγραφιά μου, αυτοπροσωπογραφία.

Ανέβηκα στης μάνας μου. Ήταν ξαπλωμένη.
Παρατήρησα για δεύτερη φορά μια νέα έκφραση στο πρόσωπό της, που έχει εμφανιστεί. 
Είναι του τύπου της αμήχανης απορίας, του τύπου "δεν καταλαβαίνω".
Μέχρι τώρα, όταν δεν καταλάβαινε κάτι, το έλεγε...
Βγήκα στον "τράγο" για καφέ.

20:35'.
Μπήκε σήμερα ένα σημείο στο χρόνο, για τα μέχρι τώρα, με το βίντεο μου.
Αμήν πάντα όπως τώρα ή και καλύτερα!
Δόξα τω Θεώ!
Είπα στο βίντεο, όσον αφορά την έκθεσή μου, πως είμαι πια πολύ μακριά...

Με το που έκανα προσευχή πάλι άλλαξαν, λες, όλα κάπως. Έγινε καλωσύνη.
Η καλωσύνη Του είναι ό,τι περιμένω.

Εδώ έξω οι άνθρωποι κάνουν ό,τι μπορούν...
Εγώ κάνω προσευχή.
Δεν ξέρω αν μπορώ κάτι άλλο.
Ποιός είμαι για να μπορώ κάτι άλλο;
Είπα στον Κύριο πως είμαι μικρός, λίγος, αδύναμος, ανάξιος, γελοίος κι αμαρτωλός.
Και ζήτησα να μου δώσει δύναμη ν' ανταπεξέρχομαι.

Ευτυχώς που κοινώνησα χτες. 
Κι αύριο το πρωί έχει προηγιασμένη λειτουργία. 
Μακάρι να ξυπνήσω να πάω!
Ας είναι καλό το βράδυ, να είμαστε καλά και να έχουμε καλό ξημέρωμα!
Αμήν.

Υπεραγία Θεοτόκε το συμφέρον των ψυχών μας ποίησον, πρέσβευε υπέρ ημών όλων και σώσον ημάς!
Ένιωσα σήμερα δύναμη στην προσευχή προς την Παναγία.
Και την ένιωσα τη δύναμη από την Παναγία και στους χαιρετισμούς της.
Δόξα τω Θεώ!

21:19'.
Παναγιά μου, ένιωσα πως θέλεις κάτι να μου πεις! Μην είναι στενάχωρο!
Γιώργο μου, συνέχισε τον αγώνα σου! Εσύ μπορείς...
Παναγιά μου, δεν είμαι τίποτα, νιώθω να μην μπορώ καθόλου κάποτε κάποτε και πρέσβευε υπέρ αυτών που δεν μπορούν!
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό!
Νιώθω λίγος ξανά και όλα αυτά που έλεγα στον Κύριο.

Πώς να νιώθουν οι άλλοι;
Έγραψα χτες στην ΤΚ, για "τα διάφορα πράγματα, τις διάφορες ανάγκες", που είπε, "Αμήν ν' ανταπεξέλθουμε".
"Θα ανταπεξέλθουμε δεν έχουμε επιλογή", απάντησε.
Μακάρι να ένιωθα έτσι!
Αν αφηνόμουν στον Θεό με εμπιστοσύνη, θα ένιωθα έτσι. Πως δεν έχω επιλογή...

Μερικές φορές τα πράγματα γίνονται μόνα τους κι εγώ είμαι, όταν μπορώ, απλός παρατηρητής.
Άλλες φορές κορώνω και νιώθω ότι κάνω κάτι.
Κάνω τίποτα;
Δεν ξέρω.

21:49'.
Το μεσημέρι είχα σκεφτεί πως θα μπορούσα απόψε να πάρω εδώ πατάτες με τρούφα ή κάτι άλλο με λάδι, και δεν θα πείραζε τόσο.
Τώρα που η Παναγιά είπε να συνεχίσω τον αγώνα και ότι εγώ μπορώ, δεν γίνεται να κόψω τη νηστεία...
Έχω μαζί μου αλμυρά μπισκοτάκια με φοινικέλαιο. Αυτά δεν ξέρω αν μπορώ να τα φάω.
Δόξα τω Θεώ δεν πεινάω.
Έχω πατάτες στο σπίτι. Έφαγα το απόγευμα φυστίκια και μπανάνα.

22:00'.
Πονάει το κεφάλι μου.
Έχω μαζί μου depon. Να πάρω κι άλλο σήμερα;
Δεν μ' αρέσει!
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

22:10'.
Σ' ευχαριστώ, Θεέ μου, για όλα!
Αυτό σκέφτηκα σήμερα και ξεκίνησα την προσευχή.
Κάθε μέρα εστιάζει το μυαλό μου σε κάτι από την προσευχή μου και ξεκινάω ειδικά για να πω αυτό.
Έτσι σήμερα ήταν η ευχαριστία για όλα και το παρόν.
Αμήν πάντα έτσι!

Έχω πολύ εύκολη ζωή στο παρόν.
Κι ας ανησυχώ. Κι ας έχω λογισμούς. Κι ας υποφέρω κάποτε.
Άλλοι ζορίζονται και με δύσκολα αλλά και με απλά.
Άλλοι υποφέρουν πολύ περισσότερο από μένα.
Και συνεχώς.
Οι κινητικά ανάπηροι, για παράδειγμα. Ή οι καθηλωμένοι στο κρεβάτι.
Πώς έχουν ελπίδα; Πώς συνεχίζουν;

Αχάριστος είμαι σχεδόν να ζητάω έλεος!
Κι άλλο;
Να δοξολογώ συνέχεια πρέπει!
Δόξα τω Θεώ!
Δόξα Σοι Κύριε, η ελπίς ημών, δόξα Σοι!
Και ήθελα κι έκθεση! Τρομάρα μου!

23:00'.
Παράγγειλα μπύρα πριν μισή ώρα αλλά ο μπάρμαν την ξέχασε. 
Είναι καλός κάπως ο καιρός κι έχουν πολύ κόσμο.
Μπορεί και να έχω πιεί πολύ νερό σήμερα.
Νόμιζα πως ήθελα κάτι ακόμα.
Αλλά, και να μην την πιω την μπύρα, δεν πειράζει.
Καλά είναι που κάθομαι κι έτσι έξω εδώ.

Σκέφτομαι: έχω ζήσει, τώρα είναι τα μαζέματα... 
Γι' αυτό είναι έτσι η ζωή μου στο παρόν.
Όπως όταν έχεις κάποια εκδήλωση με κόσμο στο σπίτι σου και κάποτε φεύγουν όλοι κι έχουν μείνει τα μαζέματα. 
Να επανέλθει το σπίτι σε τάξη. Να τελειώσει τελείως όλο αυτό.
Έτσι.
Μη θέλω και μπύρα...

Και depon δεύτερο δεν πήρα. 
Και κάποτε θυμάμαι πως είχα πονοκέφαλο και με ξαναπιάνει.
Καλά είχε περάσει με τη δοξολογία!
Δεν την αντέχουν οι δαίμονες τη δοξολογία!
Δόξα τω Θεώ!

01:27'.
Έχω γυρίσει εδώ και πολλή ώρα.
Άκουσα το Απόδειπνο.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης.
Έλεγα να μην φάω αλλά έφαγα τώρα από τις πατάτες και ζελέ που είχα φτιάξει.
Θα κοιμηθώ.