Τρίτη, 03-03-2026.

15:03'.
Σηκώθηκα πάλι στις δέκα το πρωί, δηλαδή αργά.
Έφαγα λίγο πρασόρυζο και ένα πορτοκάλι.
Ανέβασα το χτεσινό ψηφιακό μου ημερολόγιο.
Ανάρτησα στο site μου acrobart.weebly.com και στη σελίδα μου στο facebook.com/acrobartist σχετικά με την έκθεσή μου στο "Αποδιοπομπαίος τράγος".

Πήρα depon γιατί πονάει το κεφάλι μου.
Αντάλλαξα μηνύματα με τις αδελφές μου και τον Δαρό.
Έκανα προσευχή για τη μέρα ανάβοντας λιβάνι.
Ένιωθα καλά.
Διάβασα από την Καινή Διαθήκη κι άρχισα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.
Κάλεσε ο Ευαγγελινός και μιλήσαμε για τα δικά μας.

Σκέφτηκα να κάνω βίντεο για την έκθεσή μου και να καλώ όποιον ενδιαφέρεται κι είναι κοντά.
Δεν θέλω όμως να επιβληθώ στο μαγαζί.
Ούτε θέλω να κάνω διαφήμιση.
Δεν με νοιάζει εξάλλου να πουλήσω τα χαζά που έχω φτιάξει.
Ήθελα ό,τι ανακοίνωσα και το state of mind  της έκθεσης μέχρι το τέλος του μήνα.
Έτσι, δεν έκανα βίντεο.

15:22'.
Έβαλα σε σχόλιο ένα ανθρωπάκι με καρδιά στην αγκαλιά του σε αυτοαναφορική ποιητική ανάρτηση του Ευαγγελινού με φωτογραφία του.
Πάντα, άλλες φορές, ανεβάζει ποιήματα για ερωτικές κυρίες με ανάλογες φωτογραφίες.
Σχολίασα ένα "Μπράβο, Βαγγέλη!" στον Alexopoulos που ανέβασε βίντεο με κατασκευές του "πλανήτη ΜάκεΜάκε" του.

Σχετικά με τους εξωγήινους είδα και ανάρτηση γέροντα ότι είναι δαίμονες.
Εγώ ανέβαινα τα βράδια στην ταράτσα και ξάπλωνα σε χαλάκι και κοιτούσα τ' αστέρια.
Κάποτε διάλεξα ένα κι έστειλα μήνυμα.
Επικοινώνησα έτσι με κάτοικο εκεί γύρω, που ήταν ροζ χταπόδι.
Ένιωσε αηδία όταν είπα ότι είμαι άνθρωπος, γιατί εμείς σταυρώσαμε τον Χριστό...

16:26'.
Ανταλλάξαμε τώρα με την ΤΚ για τα δικά μας.
Μπορεί να έρθει στην έκθεση μεθαύριο ή μια από αυτές τις μέρες.
"Refreshing!", όπως έλεγε μια κοπέλα, σ' ένα βίντεο που είδα, για ό,τι έπινε...
Δόξα τω Θεώ!
Στέλνει ο Δαρό.
Ακούω τα διεθνή από γεωπολιτικό αναλυτή.
Έφαγα πρασόρυζο και ψητό ψωμί.
Στέλνει κι η ΚαΧα.

19:09'.
Έβαλα παράκληση στον Αρχάγγελο Ραφαήλ να ακούγεται και προσευχήθηκα να με βοηθήσει να κάνω τον κανόνα μου.
Χάζεψα λίγο στο διαδίκτυο.
Βάρυνα με το που έφαγα.

Ξάπλωσα για μια ώρα στο κρεβάτι με τα ρούχα.
Σηκώθηκα κι ένιωθα άρρωστος, έβηχα και κρύωνα.
Πόναγε το κεφάλι μου.
Πήρα κι άλλο depon.
Έφαγα λίγο ακόμα φαγητό και μια μπανάνα.

Τελείωσα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου κι άρχισα την προσευχή με τις μετάνοιες.
Ένιωσα να ξεμπουκώνω στη μύτη και τ' αυτιά.
Συνέχισα την προσευχή και σταμάτησα να βήχω και πέρασε το κεφάλι μου.
Όταν θα τελειώσω θα είμαι τελείως καλά.

20:15'.
Πράγματι είμαι καλά τώρα. 
Πήγα για ψωμί και ανέβασα στη μάνα μου μια φρατζόλα. Κράτησα κι εγώ ψωμί για να φτιάξω κακάο όταν γυρίσω να φάω.
Βγήκα τώρα στον τράγο για καφέ και την έκθεσή μου.

Εγκατέστησα το φάκελο, με τα έργα μου σε χαρτί, στο πάσο στο παράθυρο και έχω μια ζωγραφισμένη πάνινη τσάντα με τα τρία μικρά μου τελάρα και τις εκτυπωμένες κάρτες μου.
Είμαι έτοιμος.

Με το που ήρθα καθόταν δίπλα η κυρία η Μυκονιάτισσα, που μιλάγαμε τις προάλλες, η Εύη, με έναν φίλο της, τον Δημήτρη.
Μου πρότεινε ο Δημήτρης να μου βάλουν ένα ποτηράκι τσίπουρο.
Με ευχαρίστηση το δέχθηκα και μιλήσαμε λίγο.
Καλό το ξεκίνημα!

20:28'.
Σήμερα από το πρωί πήγαιναν όλα καλά και έγινε ό,τι έπρεπε.
Προέκυψε να κάνει καλά ο κόσμος που δεν με ακούει γιατί εγώ, από αγαθή προαίρεση, είμαι χαζός.
"Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι".
Δόξα τω Θεώ!
Μόνο το απόγευμα, μετά το κρεβάτι, ένιωσα πως δεν μπορούσα καθόλου και άρρωστος.

Δόξα τω Θεώ κινητοποιήθηκα έτσι για να κάνω τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου και την προσευχή και για να γιατρευτώ.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Υπεραγία Θεοτόκε το συμφέρον ποίησον, πρέσβευε υπέρ ημών και σώσον ημάς!
Θαυμαστός ο Θεός εν τοις Αγίοις Αυτού!

21:08'.
Νιώθω μια γαλήνη σχεδόν. Νιώθω πως, δόξα τω Θεώ, όλα θα πάνε καλά!
Υπάρχουν μικρά αδιόρατα σχεδόν σημεία γύρω αλλά πιο πολύ είναι η αλήθεια ότι ο Θεός είναι Αγάπη και μας θέλει κοντά Του.
Αμήν να φτάσουμε όλοι σ' Αυτόν!

Ευχαριστώ, Θεέ μου! Δεν φαινόταν το παρόν όταν ένιωθα άρρωστος το απόγευμα...
Δεν το περίμενες, έ;
Όχι. Δόξα τω Θεώ! Αμήν να φτάσουμε όλοι κοντά Σου! Είναι πολύ ωραία εκεί!
Γιώργο, κάποιοι είναι μακριά...
Ναι, κάποιοι και κάποιες είναι μακριά. Κι εγώ είμαι μακριά. Ξέρω πώς είναι εκεί και βλέπω τώρα το παρόν μου εδώ και δεν έχει καμία σχέση, κι ας είμαι καλά...
Να δοξολογείς τον Θεό που είσαι καλά!
Δόξα τω Θεώ για όλα! Δόξα τω Θεώ για το παρόν!

21:30'.
Μίλησα λίγο με τον Σταύρο τον λαντζιέρη.
Του είπα ότι έχω παρατηρήσει όταν δουλεύει ότι είναι ήσυχος. Ο άλλος λαντζιέρης, ο Παναγιώτης, όταν δουλεύει τα κτυπάει όλα και κάνει θόρυβο.
Γέλασε ο Σταύρος.

Τέτοια μικρά, αδιόρατα σχεδόν, συμβαίνουν γύρω απόψε, δόξα τω Θεώ!
Λες πάλι κι έχει γίνει καλωσύνη, σαν αυτή που προσεύχομαι.
Αμήν, πάντα έτσι!
Πώς να ανησυχώ για τα διεθνή πράγματα με τέτοια σημεία εδώ γύρω;

22:15'.
Μιλήσαμε λίγο ακόμα με την Εύη και τον Δημήτρη δίπλα. Είπαμε για τα μαγαζιά της περιοχής.
Τώρα που το σκέφτομαι, το Σάββατο, στο τέλος του προηγούμενου μήνα, που είχαμε ξαναμιλήσει με την Εύη, μου έπιασε την κουβέντα ρωτώντας με: 
"Έρχεστε εδώ για να σκοτώσετε το απόγευμα σας;"

Και μου είχε φανεί άλλα αντ' άλλων, ό,τι είπε.
Δεν μου είχε περάσει ποτέ απ' το μυαλό ότι θα φαινόταν έτσι.
Εγώ έρχομαι εδώ έξω στον κόσμο για να ανοίξω στην πλάση, για να είμαι προσιτός να μου μιλήσει κανείς και να μιλήσω κι εγώ με κάποιον.

Καλώ κόσμο εδώ για να κάνουμε ευχάριστη παρέα, που κάποτε σκεφτόμουν ότι είναι αυτό που θέλω.
Κοινωνικοποιούμαι και νιώθω λιγότερο αποκομμένος από την κοινωνία με το στίγμα της για την ψυχική νόσο.
Νιώθω να κάνω χρέος κάποιες φορές στην συνύπαρξη και το απολαμβάνω αυτό το χρέος μου.
Τέτοια.

Αλλά ίσως να μου έμεινε ό,τι είπε για το "σκότωμα του απογεύματος", γι' αυτό μου κυκλοφόρησε και η έκθεση εδώ.
Μπορεί... Δεν ξέρω.
Τώρα, όπως πάντα, νομίζω ότι οφείλω δοξολογία στον Θεό.

Η έκθεσή μου "Ημερολόγια Αποδιοπομπαίου Τράγου" τιμά τον τίτλο της γιατί γράφω κι απόψε εδώ στο ψηφιακό μου ημερολόγιο.
Κι έχω τα έργα μου αν κάποιος έρθει για να δει.
Κι είμαι κι εγώ εδώ για κοινωνία με τους πιθανούς θεατές.
Δόξα τω Θεώ!
Όλα καλά!

22:30'.
Έχει πανσέληνο απόψε. Την είδα από χτες βράδυ.
Το είπαμε με την ΤΚ σήμερα.
Το σημειώνουμε πάντα.
Οι Στεμνιτσιώτες μαστόροι έφευγαν για δουλειές όταν γέμιζε το φεγγάρι για να γεμίζουν κι αυτοί με γεννήματα γυρνώντας από τις επαγγελματικές περιοδείες τους για τα μαστορικά.
Έτσι ξεκίνησα κι εγώ χτες την έκθεση και το φεγγάρι γέμιζε ακόμα.
Αμήν για τα γεννήματα!

22:33'.
Πήρα μια Άλφα μπύρα.
Απολαμβάνω!
Θα πάει καλά κάτω η μπύρα μετά το τσίπουρο.
Σήμερα, όταν έκανα τις αναρτήσεις για την έκθεσή μου, ήπια μια μεγάλη γουλιά νερό από το μπουκάλι και δεν πήγε καλά κάτω.
Νόμιζα θα λιποθυμήσω, θα πάθω αποπληξία.
Έκανα με ανησυχία προσευχή και πήγα κοντά στην εικόνα του Κυρίου και συνήλθα.
Σκέφτηκα τότε το:
"Μεγάλη κουβέντα πες, μεγάλη μπουκιά μη φας!"

22:41'.
Ευχαριστώ, Θεέ μου, που είσαι Αγαθός, ευχαριστώ που μας αγαπάς!
Δόξα τω Θεώ!
"Ο Θεός το καλό", που έλεγε ο πατέρας μου!
Το έλεγε για να φέρει ο Θεός το καλό.
Όμως το ότι ο Θεός είναι ο Ων, και υπάρχει και μας φωτίζει, αυτό είναι το καλό! 
Είναι καλό η Αγάπη! Και ο Αγαθός!

Οι Στεμνιτσιώτες μαστόροι κάναν κι άλλα...
Αν, όταν έφευγαν για δουλειές, για τα μαστορικά τους, συναντούσαν στο δρόμο τους, καθώς έφευγαν από το χωριό πριν βγουν απ' αυτό, κάποιον ή κάποιαν που δεν συμπαθούσαν, γυρνούσαν πίσω.
Τα σημάδια σημαίνουν...

Εδώ απόψε έχω ακόμα δίπλα μου την Εύη και τον Δημήτρη να περνάνε καλά και να δανείζονται από το μπουκάλι με το νερό μου, που δεν το χρειάζομαι, γιατί είμαι εντάξει, πίνω μπύρα.
Και που ήταν εδώ όταν ήρθα και με κέρασαν τσίπουρο.
Δόξα τω Θεώ!
Τα σημάδια είναι καλά!

Ήρθε πάλι ο σοβαρός κι ευγενικός κάποτε σερβιτόρος της διπλανής πιτσαρίας, ο Χρόνης, και με χαιρέτησε εγκάρδια.
Επειδή προχτές, στην αρχή του μήνα, μοιράστηκα τα φυστίκια μου μαζί του.
Δόξα τω Θεώ!

23:27'.
Δόξα τω Θεώ μιλήσαμε λίγο ακόμα με τον Δημήτρη της Εύης, τον μηχανικό στα καράβια, για την τέχνη μου και την τέχνη γενικότερα.
Η Εύη με ακολούθησε στο Instagram κι είδε τα έργα μου εκεί.
Και έφυγαν. 
Ήρθε δίπλα ο Χρόνης.
Ρίξε μια ζαριά καλή, και για μένα βρε ζωή (το τραγούδι τώρα).

00:33'.
Γύρισα.
Δεν έφαγα τίποτα.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης.
Ξάπλωσα.
Έκανα, όπως πάντα, την απαραίτητη επανεκκίνηση στο κινητό μου.
Βάζω το Απόδειπνο.

01:57'.
Έφαγα το πρασόρυζο που είχε μείνει με τυρί νηστίσιμο.
Θα κοιμηθώ.