Τρίτη, 17-02-2026.

19:41'.
Βιάστηκα απόψε να βγω από το σπίτι τώρα.
Ξύπνησα στις πεντέμιση και σηκώθηκα στις έξι το πρωί.
Θα είχε μάλλον εργασίες στο δρόμο έξω και φασαρία.
Άρχισα προσευχή και έκανα ένα ιδιωτικό βίντεο με τα νέα μου.

Αντάλλαξα με τον Δαρό.
Πέρασε λίγο η ώρα και ξαναέπεσα στο κρεβάτι.
Με ξύπνησε ο ξάδερφος, ο Ηλιό που ήρθε.
Μας έφερε πορτοκάλια από τις πορτοκαλιές του στο χωριό.

Έφαγα δυο κομμάτια τυρόπιτα και λίγο ανανά.
Πήγα με τον ανηψιό, τον Λευτέρη, και πληρώσαμε το πετρέλαιο που μας έφεραν.
Ψώνισα ψωμί για τη μάνα μου και της ανέβασα κι αυγά, που είχα πάρει για μένα.
Εγώ έχω το ταψί την τυρόπιτα και δύο αυγά, αν χρειαστεί.

Ζωγράφισα τρία πρόσωπα με ακρυλικά σε χαρτί.
Το ένα το πρόσεξα ιδιαίτερα στο σχέδιο για πολλή ώρα και του έβαλα ωραία χρώματα. Βγήκε καλό.
Το χάρηκα αυτό.

Συνέχισα την προσευχή που είχα αρχίσει το πρωί. 
Είχε φτάσει απόγευμα.
Έκανα και τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.
Βγήκα για λίγο στο κρύο για τσιγάρα και με δικό μου καφέ από το σπίτι για έξω.
Βιάστηκα να γυρίσω γιατί κρύωνα.

Κατάφερα εκεί που ζητούσα έλεος από τον Κύριο ν' αρχίσω να δοξολογώ γιατί είμαι καλά τώρα.
Γύρισα στης μάνας μου για να παίξουμε scrabble.
Μέσα μου δοξολογούσα πάλι που είμαστε καλά.
Τώρα ήρθα στον "τράγο" κι απόψε για καφέ.

20:54'.
Το πρωί είχα προσευχηθεί πάλι να διευθετηθούν όλα χωρίς να ενοχληθώ.
Πράγματι η αδερφή μου ταξίδεψε μόνη της στο Αλιβέρι και βρήκε τη συμβολαιογράφο για να κλείσουμε ραντεβού για τη διανομή της κληρονομιάς του πατέρα μου.
Δεν χρειάστηκε να την συνοδεύσω.
Διευθετήθηκε δηλαδή ένα θέμα της οικογένειας, που χρονίζει, χωρίς να βγω από το πρόγραμμά μου.

Ζήτησα νωρίτερα συγνώμη από τον Θεό που δεν χαίρομαι. Που είμαι μόνιμα σχεδόν να περιμένω μήπως γίνει κάτι άσχημο.
Δεν είναι καλό αυτό. Τρέφει τους δαίμονες.
Άρχισα πάλι να προσεύχομαι για έλεος.

Τώρα που έφτασα απόψε εδώ πάλι, στην οικεία μου θέση στο οικείο μαγαζί, και η μέρα έχει περάσει, αισθάνομαι άνετα.
Κύριε δόξα Σοι, η ελπίς ημών, δόξα Σοι!

20:05'.
Δεν ξέρω πώς τα καταφέρνουν όσοι έχουν δουλειές κι οικογένειες.
Ήρωες είναι όλοι!
Ή είναι πιο αναίσθητοι και σταρχιδιστές.
Δεν ξέρω.
Ο κόσμος δείχνει άλλοτε να υποφέρει από ελλείψεις και ανέχεια κι άλλοτε να χαίρεται έξω στα μαγαζιά και με διακοπές και γλέντια.
Δεν καταλαβαίνω τίποτα.

Ξέρω πως είμαι λίγος, μικρός, αδύναμος, ανάξιος, γελοίος κι αμαρτωλός.
Και πως ο Θεός δεν με δοκιμάζει.
Ο Θεός μακροθυμεί.

Από την άλλη έχω τον πνευματικό μου αγώνα και καθημερινό σχεδόν πόλεμο από τους δαίμονές μου.
Δόξα τω Θεώ, ο πόλεμος αυτός από τους δαίμονές μου μετριάζεται με ό,τι κάνω και ό,τι δεν κάνω.
Πάλι καλά που ο Θεός δίνει δύναμη και μου κάνει τη χάρη να αντέχω.

Σήμερα αν δεν είχα κάνει το βίντεό μου και τη ζωγραφική μου δεν θα τα κατάφερνα να περάσω τη μέρα.
Δόξα τω Θεώ που ασχολήθηκα με αυτά έστω.
Κι έγιναν και τα άλλα, αυτά που έγιναν.

Θυμήθηκα την ΛαΠολ σήμερα. Και κοιτούσα αυτά που είχαμε ανταλλάξει από μηνύματα τα τελευταία χρόνια, μέχρι που σταμάτησε να στέλνει.
Φαίνεται από τότε που της παράγγειλαν το πορτραίτο μου και με έφτιαξε ως καθολικό μοναχό, με διέγραψε από αυτούς στους οποίους μιλάει.
Ποιός ξέρει;
Δεν θα την αφορώ πια.

20:33'.
Νιώθω πως χρειάζεται κι άλλη προσευχή.
Ο κόσμος δεν με νοιάζει τί κάνει και τί δεν κάνει.
Ο καθένας μας έχει τον εαυτό του.
Κάνε την αλλαγή που θέλεις να δεις στον κόσμο, λένε κάποιοι.
Γι' αυτό να κάνω προσευχή.
Να γίνω η αλλαγή που θέλω να δω στον κόσμο.

20:48'.
Γεμίζει κι απόψε το μαγαζί σιγά σιγά.
Μύρισε ένα άρωμα...
Δόξα τω Θεώ και σήμερα!
Δεν μας αφήνει ποτέ ο Θεός.
Πάντα μας δίνει σημάδια για να Τον αναζητούμε και να Τον δοξάζουμε!
Μέχρι να φτάσουμε κοντά Του!
Αμήν, για όλους μας!

21:11'.
Θέλω να φάω. Έχω λιγούρα.
Ευτυχώς με χαιρέτησαν δια χειραψίας ο Χρήστος, ο μάγειρας, και ο Βαγγέλης, του "Neat bar".
Μπορεί να ξεχάσω την πείνα μου.
Αν είχαν φυστίκια θα έπαιρνα μπύρα. Δεν έχουν φέρει φυστίκια εδώ και καιρό. Κρίμα!

Σκέφτηκα να πάω να κοιτάξω στο κοντινό εδώ ψιλικατζίδικο μήπως είχαν κονσέρβα ντολμαδάκια.
Να φτιάξω ρύζι στο σπίτι να φάω.
Τώρα να δούμε πώς θ' αντέξω.
Όλο μου 'ρχεται να φάω ό,τι αφήνουν στα τραπέζια και φεύγουν. 
Τέτοιος είμαι, για τα σκουπίδια.
Το βρίσκω μεγάλο κρίμα να πετιέται φαγητό.

22:23'.
Εντάξει, δόξα τω Θεώ, γύρισα.
Έφαγα μήλο με λίγη ζάχαρη. Ωραία ήταν!
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης.
Ξάπλωσα.

Είχα κάνει προσευχή στον "τράγο" ν' αντέξω χωρίς να φάω.
Έβαλα κι άκουγα το ραδιόφωνο της εκκλησίας της Ελλάδος κι έλεγε για τη θεία λειτουργία.
Αυτό με κράτησε κάπως.
Ευχαριστώ τώρα τον Θεό που έφαγα τόσο ωραία σήμερα! Τα λίγα που έφαγα, μπας και χάσω κανένα κιλό.
Θα βάλω το Απόδειπνο.