Σάββατο, 14-02-2026.

21:15'.
Σηκώθηκα στις εννιά το πρωί.
Ήταν αργά για να πάω στην εκκλησία.
Το είχα ξεχάσει κιόλας πως ξημέρωνε Σάββατο.
Άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Ασχολιόμουν όλη τη μέρα ψάχνοντας στο δικτυακό τόπο της ΕΥΔΑΠ και αλλού για θέμα του σπιτιού.
Πονοκεφάλιασα από σκέψεις κι αγωνία.

Ψώνισα για τη μάνα μου και για μένα.
Έψησα για μας πανσέτες για σήμερα κι αύριο, που είναι Κυριακή της Απόκρεω.
Έφαγα μια πανσέτα με μαρούλι σαλάτα.
Ξάπλωσα για μεσημέρι.

Το απόγευμα έφαγα λίγη φέτα.
Έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.
Ζωγράφισα ένα πρόσωπο με ακρυλικά σε χαρτί.
Δείχνει να έχει μείνει ενεός και με απορία.
Όπως δηλαδή ήμουν κι εγώ σήμερα.

Σκέφτηκα τελικά μια έκβαση για το θέμα του σπιτιού και αργά κατάφερα ν' αρχίσω προσευχή.
Ανέβηκα στης μάνας μου και βγήκα στον "τράγο" για καφέ.
Βιάστηκα να βγω έξω, περνώντας από της μάνας μου, και μου φώναξε στις σκάλες, όταν έφευγα, "καλό ξημέρωμα!"
Συνεχίζω εδώ την προσευχή.
Ας είναι μια καλή νύχτα και να έχουμε καλό ξημέρωμα!

21:27'.
Τα ξημερώματα είχε στείλει μήνυμα η Παπάζ που ξαγρυπνάει.
Αντάλλαξα και με τον Δαρό πρωί και βράδυ.
Μίλησα έξω από το σπίτι και στην Φρειδε και σε φίλους της.
Ρώτησα για το θέμα του σπιτιού κι έναν καταμετρητή ύδρευσης, που πέτυχα όταν μέτραγε την κατανάλωση στα ρολόγια του νερού.
Το απόγευμα είχε καλέσει ο Αχ.Α. αλλά το είχα κλειστό.
Μου έστειλε κι η Διον ένα βίντεο για την τρέχουσα κατάσταση.

Δόξα τω Θεώ και σήμερα!
Είχε λίγη αγωνία και thrill όλο το θέμα του σπιτιού, που το πήρα χαμπάρι "εξ αντανακλάσεως", απ' ό,τι ειπώθηκε στη μάνα μου. 
Είχα κι εγώ εισερχόμενα σχετικά παλιότερα και με είχε ξαναπασχολήσει το θέμα.
Ήταν "αγκάθι" μέσα μου. Δεν είναι πια.

Είναι εδώ ο Πέτρος κι ήρθε και κάθησε δίπλα μου.
Τα λέμε τα δικά μας...

22:20'.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Με ηρεμεί κάπως η κουβέντα με τον Πέτρο.
Είπαμε για τα μηχανάκια μας, τις σπουδές μου, το κάπνισμα, τα ακριβά super market στη γειτονιά και για το διαδίκτυο και την τηλεόραση.
Είπαμε και για τους αγρότες, που είναι θέμα των ημερών.

23:20'.
Έφυγε ο Πέτρος.
Προλάβαμε και είπαμε για συγγενείς και φίλους, κοινούς γνωστούς, και άλλα δικά μας.
Μου θύμισε ότι σήμερα είναι γιορτή των ερωτευμένων.
Οπότε εγώ, ως ερωτευμένος με τη ζωή, γιορτάζω.

Κατάφερα και τελείωσα και την προσευχή μου κι άρχισα πιο ειδικά για μας στο σπίτι για έλεος.

23:32'.
Μ' άρεσε σήμερα που κατάφερα και να ζωγραφίσω πάλι.
Και που έκανα πάλι κάτι που με έδειχνε. Έδειχνε τη διάθεσή μου της ημέρας.
Στέκεται δηλαδή σα ζωγραφικό ημερολόγιο ό,τι ίσως φτιάξω από 'δω και πέρα.
Και έχω αρχίσει να βάζω ημερομηνίες και το όνομά μου πάνω στις ζωγραφιές.

Σκέφτηκα να τις αναρτώ στο Instagram, ή να τις εκθέσω, ίσως στο εργαστήριό μου ίσως αλλού.
Ή και τα δύο. Και να τις αναρτήσω και να τις πάρω μαζί μου το καλοκαίρι και ν' ανακοινώσω έκθεση πάλι, όπως και τη χρονιά που πέρασε.
Ωραία!
Δόξα τω Θεώ που μ' αξίωσε να ξαναρχίσω να ζωγραφίζω!

23:50'.
Δόξα τω Θεώ έχω αρχίσει και να προσέχω τί τρώω.
Όχι πια μακαρονάδες, πίτσες, πατάτες και ψωμιά που με πάχυναν.
Ευτυχώς φαίνεται το αποτέλεσμα στη ζυγαριά που έχει κατέβει η ένδειξή της.
Και δεν νιώθω κάποια έλλειψη. Δεν τα έτρωγα τόσο αυτά που παχαίνουν και παλιότερα.

Πάντα από μικρός νόμιζα ότι είχα κοιλιά κι αισθανόμουν άσχημα.
Τώρα, που έχω πραγματικά κάνει κοιλιά, το αντιμετώπιζα σα φυσιολογικό λόγω ηλικίας.
Αλλά δεν μ' αρέσει.
Μπορώ να το αλλάξω. Να προσέχω τί τρώω και ν' αδυνατίσω έστω και μερικά κιλά ακόμα.
Θα νιώσω καλύτερα, δόξα τω Θεώ!

23:56'.
Έφτασαν μεσάνυχτα και δεν έχω πεινάσει ακόμα.
Ούτε θέλω ακόμα να παραγγείλω κάτι άλλο.
Έχω τον νερωμένο φραπέ.
Κι έχω πιεί γύρω στα 3 λίτρα νερό ως τώρα.
Προσέχω και το νερό που πίνω κάθε μέρα, από το 2021 που έπαθα τη ραβδομυόλυση.
Δεν πρέπει να παίζουμε με κάποια πράγματα.

Ούτε να θέλουμε να θέλουν οι άλλοι κάτι.
Είναι όχι μόνο τοξικό και χειριστικό, είναι  σχεδόν παθολογικό.
Να το έχω υπόψη μου. Να το ξέρω για να το σημειώνω όταν οι άλλοι γύρω, όσο οικείοι και να είναι, θέλουν να θέλω κάτι.

Ίσως γι' αυτή την αηδία και το θυμό για το περιβάλλον, το κοντινό και το ευρύτερο, μιλούσε η ΤΚ τις προάλλες που πήγαμε στη θάλασσα.
Δεν χρειάζεται να σταματήσω να προσπαθώ για αγάπη.
Απλώς πρέπει να μην υποβιβάζω τα δικά μου συναισθήματα, τη λογική μου και τη διάθεσή μου για πράξη, υπέρ των άλλων.
Να μην υποβιβάζω ό,τι θέλω ή δεν θέλω εγώ.
Αυτό.

Τώρα που το σκέφτομαι έστειλε και σχετικά με αυτό σήμερα, ενοχλημένος από κάτι στο σπίτι του, ο Δαρό.
Δεν το σημείωσα τόσο έντονα. Το πέρασα για καπρίτσιο.
Δεν είναι.
Έχει σημασία τί θέλει και τί δεν θέλει ο καθένας μας.
Μάλιστα.

00:13'.
Έχω μαθητεύσει καλά στο να μη θέλω τίποτα.
Λέω πάντα πως το μόνο που θέλω είναι η βασιλεία των ουρανών.
Αλήθεια είναι.
Αλλά αλήθεια είναι και το ότι θα το κανονίσει, το έχει κανονισμένο, αυτό ο Θεός.
Δεν με αφορά τόσο κι ας στέκεται ως απόφασή μου.

Υπάρχει εντωμεταξύ η ζωή, που κάποιοι γύρω θέλουν να θέλω ή να μη θέλω πράγματα.
Θέλουν δηλαδή να μου επιβληθούν και να ζοριστώ να τους κάνω το χατίρι.
Όμως εγώ κάθε μέρα προσεύχομαι "και άφες ημίν τα οφελείματα ημών ως και ημείς αφίεμαι τοις οφείλεταις ημών", οπότε;
Να μην ξεχνάω τις προτεραιότητές μου!
Αμήν.

01:02'.
Γκρέμισ' τα, γκρέμισ' τα όλα πια, γκρέμισ' τα, γκρέμισ' τα σκληρή καρδιά! (το τραγούδι τώρα).
Δεν ξέρω αν γίνομαι σκληρός με ό,τι γράφω πιο πάνω.
Θα ρωτήσω.

Άργησες να τα σκεφτείς αυτά, αλλά πάλι καλά που αξιώθηκες να τα σκεφτείς τώρα!
Αυτό ακούω.
Η φωνή της συνείδησής μου;
Κάποιος άλλος;
Δίκιο θα έχει, έτσι μου φαίνεται.

01:25'.
Έχει φτιάξει πολύ η διάθεση εδώ.
Έχει αδειάσει σχεδόν το μαγαζί και τα παιδιά άρχισαν να παίζουν μουσική με παιδικά οργανάκια για λίγο.
Ο Κώστας, που το άρχισε αυτό και που χαίρεται τη ζωή, τραγούδησε ειδικά για μένα: "Είσαι το αστέρι μας", για να του αφήσω tip, είπε.
Είπα πως το αξίζει.

Μιλάνε τώρα για το να παίζεις μουσική, κάποιο μουσικό όργανο.
Όλοι είμαστε καλλιτέχνες, αρκεί να μην το ξεχνάμε και να κάνουμε άλλα.
Διάλεξε την τέχνη σου!

02:06'.
Δόξα τω Θεώ γύρισα στο σπίτι.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης και ξάπλωσα.
Δεν έφαγα άλλο.
Μπορεί να πεινάσω τη νύχτα.
Βάζω το Απόδειπνο.