Τετάρτη, 04-02-2026.

20:08'.
Σηκώθηκα πριν τις οκτώ το πρωί.
Έγραψα στο ημερολόγιό μου.
Σκέφτηκα τον Θωμά που ήρθε χτες βράδυ στο μαγαζί και ζητιάνευε επιτακτικά και με πόνο.
Έχει περάσει δύσκολα για πολλά χρόνια τώρα που τον βλέπω να γυρνάει στη γειτονιά αλλόφρων.

Σκέφτηκα την επόμενη φορά να προσπαθήσω να του μιλήσω. Του έχω ξαναμιλήσει.
Χτες με κοίταξε πολλές φορές επειδή του έδωσα κάτι και τον παρακολουθούσα με τα μάτια, έτσι όπως μάταια ζήταγε κάτι από τραπέζι σε τραπέζι.

Είδα ένα βίντεο για τη σχιζοφρένεια, πράγματα που ήξερα από αλλού. Μου τα βγάζει ως προτεινόμενα βίντεο το YouTube...
Άκουσα νέα κι ειδήσεις.
Πλήρωσα λογαριασμούς που ήρθαν.
Ψώνισα από το super market.
Έβαλα μια έτοιμη σπανακοτυρόπιτα να ψηθεί.

Ανέβασα στη μάνα μου ψωμί και μου παράγγειλε για ψώνια άλλα.
Έφαγα πίτα και ψωμί με σκορδαλιά και με μαγιονέζα.
Ξάπλωσα και κοιμήθηκα.

Το απόγευμα διάβασα από την Καινή Διαθήκη, έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου και την προσευχή.
Πήγα για τα ψώνια της μάνας μου. Της τα ανέβασα και την καληνύχτισα.
Ζωγράφισα με λάδια, χωρίς πολύ νέφτι, σε χαρτί ένα πρόσωπο.
Βγήκα τώρα στον "τράγο" για καφέ.

20:18'.
Με τον Θωμά που σκεφτόμουν σήμερα, θυμήθηκα τα δικά μου από το 2000, όταν ξεκίνησαν τα παρατράγουδα της ψυχικής υγείας.
Δεν ήμουν για ψυχίατρο και ψυχοφάρμακα.
Αλλά δεν είχα το ύψος να τα αρνηθώ.

Είχα γυρίσει από την ματαιωμένη σπουδή καλών τεχνών και σύγχρονης τεχνολογίας στο Πολυτεχνείο Κρήτης και είχα διώξει από το σπίτι την ΛαΠολ, με την οποία μέναμε μαζί για ένα διάστημα.

Δεν είχα στον ήλιο μοίρα, έτσι ένιωθα.
Και ήξερα ότι είχα ταλέντο για τέχνη και μάτι καλό. Τα είχα δει να δουλεύουν όλα σωστά στη μικρή σπουδή των δύο χρόνων στην Κρήτη.
Έτσι λοιπόν ένα βράδυ, σε οικογενειακό τραπέζι, εξανίσταμαι και επιμένω με πάθος πως "εγώ βλέπω"...

Εκείνη τη στιγμή που το έλεγα, έδειχνα ένα σημείωμα της αδερφής μου πάνω στο ψυγείο της, όπου είχε γράψει ποιός να ειδοποιηθεί, εκτός απ' αυτήν, για πρόβλημα με τα παιδιά.
Έδειχνα λοιπόν τη λέξη "ψυχίατρος".
Το είδε η αδερφή μου.

Το επόμενο που έγινε ήταν ότι με πήγαν σε έναν παιδοψυχίατρο, που τον κορόιδευα στο ιατρείο του, και που συνταγογράφησε  βιταμίνες.
Μετά λοιπόν με πήγαν σε άλλον ψυχίατρο, της παλιάς σχολής, που δεν διέγνωσε κατάθλιψη, για την οποία εννοείται με πήγαν, αλλά συνταγογράφησε ρισπεριδόνη, δεν θυμάμαι τη δόση για κάθε μέρα.

Πέρασα τρία χρόνια νιώθοντας χάλια και από το ότι δεν είχα μέλλον, όπως σκεφτόμουν, και από το φάρμακο, που με συνήθιζε σιγά σιγά σε εγκεφαλικές βιοχημικές αλλοιώσεις με την ψυχοτρόπο δράση του.

Το 2003 είχα σταματήσει να πηγαίνω στον ψυχίατρο γιατί τον έβρισκα πιο τρελό από μένα και UFO. Δεν μου τα έλεγε καλά. Έγραφε σε χαρτί ό,τι λέγαμε και είχε μπερδέψει ποιός είπε τί...
Σταμάτησα λοιπόν μόνος μου το φάρμακο.

Πήγα στην Τήνο με το μηχανάκι μου και βρήκα την ΛαΠολ, που δούλευε εκεί, για να συμφιλιωθούμε, και όντως τα βρήκαμε.

Γύρισα και δουλεύοντας βοηθός καφετζή του Χασάν, του γαμπρού μου, στο καφενείο του, άρχισα διαδικασίες το 2004 για να γίνω ελεύθερος επαγγελματίας. 
Και άρχισα την τελευταία μου σχέση, με την ΚωΛα.

Έγινα ζωγράφος, γλύπτης κι έμπορος πινάκων και πέρασα τρία χρόνια με τέχνη και εκθέσεις και δράσεις στη Στεμνίτσα Αρκαδίας και αλλού.
Και μετά ήρθε το 2006, με το τέλος της σχέσης μου με την ΚωΛα, που με χάλασε πολύ.
Και ήρθε και το 2007, που στράβωσαν όλα, λόγω του προηγούμενου ιστορικού μου με τον ψυχίατρο και τα ψυχοφάρμακα.

Και άρχισαν οι εισαγγελικές παραγγελίες και οι νοσηλείες στις ψυχιατρικές κλινικές.
Και οι περιπέτειες με τη δοσολογία των φαρμάκων μου, που άλλοτε έπαιρνα κι άλλοτε όχι, γιατί δεν πίστευα ότι ήμουν άρρωστος.
Και το συνακόλουθο θάψιμο όλης της ζωής μου.

Δόξα τω Θεώ από το 2020, αποφάσισα ότι χρειάζεται πια ο οργανισμός μου ψυχοφάρμακο, γιατί έχουν αλλάξει όλα στον εγκέφαλό μου με τα τόσα χρόνια φαρμακοεπαγόμενης ψυχοφαρμακευτικής καταστολής. 
Είχα, δεν είχα πρόβλημα όταν με πήγαν σε ψυχίατρο, η ζημιά στον εγκέφαλό μου είχε γίνει.

Το 2021 νοσηλεύτηκα για παθολογικό που έπαθα από την αγωγή μου με αλοπεριδόλη, που είχα κανονίσει μόνος.
Πήγα στον τελευταίο ψυχίατρό μου και κανονίσαμε τη μισή από τη συνιστώμενη δόση ρισπεριδόνης, δηλαδή 3 mg τη μέρα, που παίρνω ακόμα.

Και τώρα, δόξα τω Θεώ!
Όλα δείχνουν καλά και δεν ανησυχώ πια για τα της ψυχικής υγείας. 
Με νοιάζει η σωτηρία της ψυχής μου.
Αμήν.

Το κράτος, μετά από χρόνια από επιτροπές επί επιτροπών, μου δίνει σύνταξη για τα δικά μου τα επαγγελματικά και από τον πατέρα μου, που ήταν στη στρατιωτική Χωροφυλακή.
Μικρά ποσά, αλλά φτάνουν για να πληρώνονται οι λογαριασμοί. Δεν κάνω σπουδαία ζωή.

21:01'.
Τα σκέφτηκα όλα αυτά γιατί κάπως μπορούσα να τα πω με δυο λόγια στον Θωμά, μπας και σωθεί. Να μην γυρνάει τρελός στους δρόμους και να ζητιανεύει. Να ορθοποδήσει.

Τον συμπαθώ και στενοχωριέμαι έτσι που τον βλέπω τόσα χρόνια.
Δεν ξέρω αν θα έχει τα αυτιά και το μυαλό να με ακούσει και να καταλάβει...
Δεν ξέρω πόσο έχει προχωρήσει προς τα άσχημα η κατάστασή του.

Σκέφτηκα το ότι ο Θεός ξέρει, Αυτός μπορεί, Αυτός θα φροντίσει.
Αλλά νιώθω πως αξίζει μια προσπάθεια να μιλήσω στον Θωμά την άλλη φορά που θα τον δω.
Σκεφτόμουν τί θα του πω.

Σκεφτόμουν και την Φετφ που τον πήρε στο σπίτι της και μέσα της, τον έφτιαξε για λίγο, και μετά τα χάλασαν και του έκανε εισαγγελική.
Είχε την ευκαιρία του να σωθεί ο Θωμάς δηλαδή.
Δεν ξέρω λοιπόν.

Σήμερα δεν μπορούσα να σκεφτώ άλλα.
Σκέφτηκα λίγο και τον κύριο προχτές που μίλαγε και γέλαγε μόνος του στο διπλανό τραπέζι.
Έκανα προσευχή για μας.
Ανταλλάξαμε και με τον Δαρό το πρωί.
Τώρα δεν έχω σύνδεση με το διαδίκτυο εδώ.

22:02'.
Πριν ένα, δυο χρόνια κάποιος παράγγειλε το πορτρέτο μου στην ΛαΠολ, που είναι ζωγράφος και μαρμαρογλύπτρια, κι αυτή με έφτιαξε ως καθολικό μοναχό.
Ο συνονόματός μου πατέρας της είναι καθολικός.
Κι εγώ απέτυχα, εννοείται, να σταθώ άντρας της.
Ήμουν περαστικός, σχεδόν, κι έμεινα ανύπαντρος.

Ανύπαντρος έμεινα γιατί είχα τα δικά μου με την ψυχική υγεία και είχα μετανιώσει τις προγαμιαίες σχέσεις. 
Ό,τι πίστευα και παλιά δηλαδή, πριν αρχίσω τον σαρκικό έρωτα.

Τώρα λέω ότι "ο έρωτας είναι υπέρτατη εξουσία", όπως έλεγε ο Λαρς Φον Τρίερ στην ταινία του "Δαμάζοντας τα κύματα".
Αν είναι να έρθει, ο έρωτας, ας έρθει.
Κάνω προσευχή για τους ερωτικούς που αγόμαστε και φερόμαστε από τον έρωτα.
Και ο πνευματικός μου έχει πει ότι δεν μπορεί να μου "απαγορεύσει" τον έρωτα.
Ο θείος έρωτας άλλωστε είναι ζητούμενο.

Έκανα το εικαστικό δρώμενο "Έλαιον ειρήνης θυσίαν αινέσεως", που ήταν η συμμετοχή με ειρήνη στη θεία λατρεία ως λαϊκός.
Το έκανα για να απαντήσω στο πορτρέτο μου, που έφτιαξε η ΛαΠολ.
Δεν σημαίνει ότι, επειδή δεν με έπεισε, είμαι μοναχός.
Προτιμώ βέβαια να είμαι κοσμοκαλόγερος με ό,τι βλέπω να σέρνεται γύρω.
Ας πάνε οι άλλες στα αποκριάτικα πάρτι, ουδόλως συγκινούμαι από τις μασκαράτες.

Σίγουρα θα υπάρχουν γυναίκες που είναι κατάλληλες για μένα, αλλά ό,τι θέλει ο Θεός!
Δεν ψάχνω για κάτι.
Και οι νεαρές που βλέπω κάποτε γύρω, έτσι όπως τις φαντάζομαι στην εξέλιξή τους ως γυναίκες, δεν μου λένε τίποτα. 
Προσεύχομαι για κάποιες. Αλλά για την ψυχή τους, όχι για τη σάρκα τους.

Αηδιαστική μου φαίνεται η ΕΚ, που τα είχαμε όταν ήμασταν παιδιά, και που την χώρισα γιατί ήταν ξινή και χαζή, και είναι τώρα παντρεμένη μητέρα και ψυχωσική και stalker μου.
Γι' αυτήν προσεύχομαι μαζί με όσους με κυνηγάνε από το παρελθόν, για έλεος από τον Κύριο γι' αυτούς και να σταματήσουν να με κυνηγάνε.

Η ΚωΛα, που ζωγράφιζε κι αυτή, και που κάποτε μας είχα βάλει τον έναν απέναντι στον άλλο να ζωγραφιζόμαστε, με έφτιαξε να ζωγραφίζω το τελάρο μου στο τρίποδο με σημείωση από κάτω δυσανάγνωστη που κατέληγε έντονα στη λέξη "σιωπή".

Εγώ την είχα φτιάξει να ζωγραφίζει καπνίζοντας με σημείωση από κάτω με ευχαριστίες για την έμπνευση.
Δεν είναι περίεργο λοιπόν που αυτή βούλιαξε σε σιωπή κι εγώ στα ψυχοφάρμακα.

Τί τα θέλεις; Αν κάτι γίνει από πονηριά, καταλήγει άσχημα.
Αμήν για τον έρωτα με πνεύμα, με στοργή, με αγάπη!
Πού να βρεθούνε αυτά αλλού καλύτερα απ' όσο στον Κύριο!

Δόξα τω Θεώ! 
Με αυτά που φαντάζομαι πως θα μπορούσαν να είχαν γίνει ως τώρα σε συζυγική ζωή, ευτυχώς είμαι μόνος!
Αν θέλει ο Θεός να βρω κάποια, θα τα οικονομήσει έτσι η Παναγιά, που προσεύχομαι για το συμφέρον μας, και θα βρω.

Η ΆΛα, που στεκόταν στο "πάμε γι' άλλα", πέρσι, έμεινε στο "να το κανονίσουμε από βδομάδα" και τώρα προσεύχομαι γι' αυτήν και τους σχετικούς με τη σχολή καλών τεχνών και τους συν αυτούς για έλεος από τον Κύριο, κάθε αγαθό και φώτιση από το Πνεύμα το Άγιο.
Καλύτερα δηλαδή!

23:01'.
Δόξα τω Θεώ και σήμερα!
Τώρα θα πιω τίποτα;
Να ρωτήσω.
Δεν βιάζομαι.

23:33'.
Ήρθα στο "skitso", πήρα μπύρα με πατατάκια.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

00:56'.
Έκανα μια βόλτα στα Λιόσια και γύρισα, δόξα τω Θεώ!
Έφαγα σπανακόπιτα και πήρα χάπι.
Ξάπλωσα και βάζω το Απόδειπνο.