Τρίτη, 30-12-2025.

12:33'.
Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ και Λόγε του Θεού, ελέησον με τον αμαρτωλό!
Τί έγινε;
Παραπαίω.
Κάνε κουράγιο! Δεν γίνεται τίποτα κακό.

Άργησα να σηκωθώ από το κρεβάτι.
Ένιωθα άρρωστος. Πονούσα αριστερά πίσω στην μέση ή ίσως στο νεφρό κι έβηχα. Έφαγα. Πήρα depon.
Προσευχήθηκα για τη μέρα να είναι καλή, όλα ειρηνικά και να είμαστε καλά κι ό,τι θέλει ο Θεός.
Προσευχήθηκα και στην Αγία Αναστασία τη Ρωμαία και τον Άγιο Παΐσιο για τις πρεσβείες τους.
Πήγα στο σούπερ μάρκετ και ψώνισα πολλά.
Έξω έχει καλή ατμόσφαιρα. Γλυκιά μέρα.

14:12'.
Ευχαριστώ, Θεέ μου, όλα συνεχίζουν κι εγώ απολαμβάνω...
Ήρθα στο "skitso".
Στο σπίτι θυμόμουν το 2010 και 2012 στο Δρομοκαΐτειο... Και τα ξεχασμένα από όλους χρόνια μετά, ως το ξύπνημα του 2016 και μετά τα άλλα του 2017 με τον Ευαγγελισμό.
Δεν μελαγχόλησα. Ήταν μια άλλη ζωή.
Για να μην μελαγχολήσω με την ερημία μου βγήκα.
Τώρα είμαι καλά. Είμαστε καλά. Δεν γίνεται κάτι κακό. Μπορώ να είμαι ήρεμος, γλίτωσα.
Αμήν.

Δουλεύει η Χριστίνα σήμερα. Με χαιρέτησε και με σέρβιρε.
Σκέφτηκα να μην καπνίσω. Ίσως ένα μόνο τσιγάρο πριν φύγω.
Άρχισα την προσευχή στο σπίτι.
Θα βρω στο διαδίκτυο να κάνω τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου εδώ.

14:56'.
Δόξα τω Θεώ! Εγώ δεν ξέρω τίποτα.
Μπορεί αυτοί δίπλα με τις γελοίες κουβέντες τους τώρα, που μου τρυπάνε τ' αυτιά, όταν μετά είναι μόνοι στο σπίτι τους να κάνουν προσευχή δυνατή με ζέση και να σωνόμαστε όλοι.
Ή μπορεί να αγαπάνε τους πλησίον τους περισσότερο από τον εαυτό τους και να δίνονται και να προσφέρουν.
Ή μπορεί όταν λάβουν την κλήση τους να γίνουν Άγιοι.
Δεν ξέρω τίποτα λοιπόν...
Δόξα τω Θεώ!

19:47'.
Χαιρέτησα και τον Γιώργο πριν φύγω. Έπιανε δουλειά για το βράδυ. Δόξα τω Θεώ!
Πήρα depon στο "skitso".
Γύρισα στο σπίτι, έφαγα το κρέας και μακαρόνια και σαλάτα μαρούλι.
Συνέχισα την προσευχή.
Ανέβηκα στης μάνας μου για σκραμπλ.
Βγήκα στον "τράγο" για καφέ.

20:09'.
Βλέποντας πως αντιμετωπίζουν άλλοι τις εισαγγελικές και τις νοσηλείες, και γενικά, και τις παθολογικές, μου φαίνονται αξεπέραστα βαριά τα δικά μου με ό,τι θυμάμαι, αν και δεν τα ένιωθα έτσι τότε.

Ίσως το δικαιούμαι τώρα να έχω ειρήνη και να είμαι καλά. Ίσως έπαθα κι έμαθα. Ίσως είναι το παρόν μου προσαρμογή στο περιβάλλον, το άρρωστο, της κοινωνίας.

Παραπονιέμαι κάποτε κάποτε που φαρμακώνομαι αλλά κάνω προσευχή να μην μου κάνει κακό το φάρμακο που παίρνω, τα 3 mg ρισπεριδόνης.

Είμαι πολύ τυχερός που δεν έχω άλλα προβλήματα, παθολογικά, και που έχω την πληροφορία να μην ανησυχώ για τίποτε.
Δεν ξέρω αν οφείλω κάτι σχετικά ή τα έχω πληρώσει τα χρέη μου με το παραπάνω και τα πληρώνω ακόμα με την ερημία.

Ίσως το παρόν με τη ραστώνη του είναι προοίμιο για τη μακαριότητα της βασιλείας των ουρανών.
Δόξα τω Θεώ! Και δύσκολα να έρθουν ο Θεός θα είναι εκεί και θα δώσει δύναμη ν' ανταπεξέλθω.
Να μην ανησυχώ! Να χαίρομαι!

22:57'.
Έκανα προσευχή για μένα και τους άλλους αλλά έπιασα να σκέφτομαι το 2000, όταν ξεκίνησαν όλα με τα της ψυχικής μου υγείας και τους ψυχιάτρους, και το 2007, όταν έγινε η πρώτη εισαγγελική εντολή για ψυχιατρική εξέταση.
Πολλά τα έχω ξεχάσει, δεν τα θυμάμαι πια.
Είναι μπερδεμένα στη μνήμη. Τί έγινε πρώτο, τί μαζί με άλλα...
Σκέφτηκα και τη διάγνωση το 2011 στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης και το 2020, εν μέσω καραντίνας, στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας.
Μάλιστα.

Πήρα μπύρα και φυστίκια.
Εδώ στο μαγαζί το κλίμα είναι εορταστικό, με βαβούρα, αλλά εγώ είμαι στις σκέψεις μου.
Να τα ξεχάσω τελείως τώρα και ν' απολαύσω το παρόν.
Δεν με κυνηγάει κανείς. Δεν απειλούμαι από κάτι. Να χαλαρώσω...
Όλα αυτά έχουν περάσει, ευτυχώς δυστυχώς, ξέρει ο Θεός.

Όταν παρήγγειλα την μπύρα ο Κώστας, ο μπάρμαν, ρώτησε: "Σε μεράκλωσα;"
Άμα ξέραμε δεν θα μιλούσαμε καθόλου. Γι' αυτό ψυχίατρος και πνευματικός δεν μου μιλάνε. Κι αν αποτολμήσουν κάτι τους βγάζω μαλάκες με ό,τι ακούω.

Βουίζουν τ' αυτιά μου.
Νωρίτερα ρώτησα αν θέλει κάποιος να μου πει κάτι και κάποιος άρχισε να μου λέει για την ΚαΧα. Και να μην την ξεσυνερίζομαι.
Τώρα τ' αυτιά μου βουίζουν ακόμα. Για να ξέρω ότι δεν είμ' εδώ και δεν είμ' εγώ.
Όπως νομίζετε λοιπόν.

23:28'.
Ήταν μια σπίθα στην αρχή και μιας βροχής ψιχάλα (το τραγούδι τώρα).
Δόξα τω Θεώ για το παρόν!

23:56'.
Άρχισα πάλι την προσευχή για έλεος. Βρέχει.
Πόνεσε η πλάτη μου γιατί δεν ξάπλωσα σήμερα για μεσημέρι.

00:56'.
Δόξα τω Θεώ γύρισα.
Έφαγα λίγο, πήρα το χάπι, οριζοντιώθηκα.
Βάζω Απόδειπνο.