Κυριακή, 30-11-2025.

20:04'.
Ξύπνησα στις οκτώ παρά.
Πάλι είχα λογισμούς για τα έσχατα.
Προσευχήθηκα στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος να μην έχουμε έσχατα ή και να μην έχουμε κοινά έσχατα.
Με είχε πειράξει στο έντερο κι εμένα η χτεσινή φάβα, όπως και τη μάνα μου.
Στις εννιά είχα αρχίσει προσευχή με μετάνοιες και πήγα στην Αγία Αικατερίνη και με κοινώνησε ο παπά Γαβριήλ.
Γύρισα και βρήκα μήνυμα της ΤΚ που έλεγε για free masterclass feldenkrais. Το κάναμε. Δεν ήταν κάτι σπουδαίο. Ο μήνας επί πληρωμή με τα μαθήματα feldenkrais, που είχα αγοράσει, τελείωσε σήμερα.
Ανέβηκα στης μάνας μου για να δω πως πάει.
Μετά ακολούθησα μια διαφήμιση για Τάι Τσι και συμπλήρωσα ερωτηματολόγιο σχετικό και τελικά αγόρασα ένα προσωποποιημένο πρόγραμμα εκγύμνασης για έναν μήνα. Το ξεκίνησα αλλά δεν μου άρεσε καθόλου.
Ανταλλάξαμε με την ΤΚ γι' αυτό, αφού μου είχε φάει το μυαλό με το Τάι Τσι της, και κάλεσε για να πούμε περισσότερα. Έκανα ό,τι μπορούσα...
Αντάλλαξα και με Δαρό.
Τελείωσα την προσευχή.
Έφαγα ψάρι, κολοκύθια και πατάτες ψητά και ξάπλωσα για μεσημέρι.
Κοιμήθηκα και σηκώθηκα στις εφτά το απόγευμα.
Έφαγα πάλι.
Ανέβασα το χτεσινό ψηφιακό ημερολόγιο στο blogspot  μου.
Έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου κι ανέβηκα στης μάνας μου για λίγο. Έβλεπε τηλεόραση, όπως και το πρωί.
Απάντησα στην ΣμΜ, που έστειλε μια κουβέντα.
Ακύρωσα ένα αίτημα φιλίας που είχα κάνει κάπου και δεν υπήρξε ενδιαφέρον.
Ενδιαφέρθηκα για το τί μοιράστηκε η ΚαΧα, που για πολλοστή φορά τους αφήνει όλους, που την πάνε πίσω, για να πάει μπροστά. Κάπου εκεί θα τα ξαναπούμε, απ' ό,τι φαίνεται.
Μάλιστα.
Βγήκα στον "τράγο" για καφέ. Και βλέπουμε.
Από χτες διπλασιάστηκε ο κλειστός και σκεπασμένος χώρος του μαγαζιού. Η θέση μου στη γωνία στο παράθυρο έχει περισσότερη θέα κόσμου. Ωραία!

20:20'.
Σκέφτομαι πόσο λίγη είναι η ζωή που κάνω. Αλλά πάλι καλά. Είμαι καλά, δεν γυρνάω χαμένος στους δρόμους, δεν σκέφτομαι περίεργα, δεν ξεφεύγω από τη σοβαρότητά μου. Και είμαστε καλά, η μάνα μου και στην οικογένεια. Δεν δουλεύω σε καμιά θητεία, οι λογαριασμοί πληρώνονται. Η δημιουργία συνεχίζεται με τα βίντεο στο κανάλι μου στο YouTube. Όλα συνεχίζουν ειρηνικά.
Δόξα τω Θεώ!
"Όλη μου η ζωή, συνενοχή, και πως γουστάρω κάτι απογεύματα με καφέ και τσιγάρο" (το τραγούδι τώρα).
Μάλιστα.
Μας κοροϊδεύουν... Η σκηνοθετική επιμέλεια είναι παραπάνω από εμφανής. Παίζουμε τη ζωή.

21:00'.
Το μαγαζί δεν έχει πολύ κόσμο ακόμα, αλλά φάτσα κάρτα έχω απέναντι το γλοιώδες ζευγάρι, που έρχεται εδώ, και που ο κτυπημένος είναι συνεχώς all over στην άσχημη. Και που κάθονται με πλάτη την πλατεία και φάτσα το εσωτερικό του μαγαζιού και το παράθυρο, και πίνουν μίγμα κόκκινο κρασί με ούζο. Με φορτίζουν πάντα αρνητικά με την παθολογία τους του ατελείωτου ή κι ανολοκλήρωτου έρωτα. Προσπαθώ να κοιτάζω αλλού αλλά έχω τις περιπτύξεις τους συνέχεια μέσα στο οπτικό μου πεδίο λόγω των θέσεων μας.
"Κι είμαι στο θάλαμο εννιά για το καλό μου" (το τραγούδι τώρα).
Ας είναι όλοι καλά! Αντέχω.
Ας δώσει ο Θεός υγεία, ευημερία, ειρήνη, αγάπη, φώτιση, μετάνοια και σωτηρία σε όλους μας!

21:24'.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με!
Δόξα τω Θεώ για όλα!
Ας γίνει ό,τι θέλει ο Θεός. Θα περιμένω.
Έχω να κάνω κάτι;
"Γέλα, γέλα πουλί μου, γέλα, είν' η ζωή μια τρέλα!" (το τραγούδι τώρα).

21:34'.
Έστειλα στον Χρήστο ότι περάσαμε ωραία χτες κι ότι μου έφτιαξε η διάθεση. Μακάρι πάντα έτσι!

21:56'.
Τώρα, που το σκέφτομαι, καλύτερα all over σε περιπτύξεις συνέχεια, παρά αυτιστικός, όπως εγώ, συνέχεια... Πόσο πολύ θα ενοχλώ κι εγώ με τη μοναχική μου παρουσία πάντα!
Και όταν κάποιος ψυχίατρος, όχι καλός, το είχε σημειώσει αυτό για τη μοναχικότητά μου κάποτε, είπα: "μπορεί να είμαι θεός", και γελάσαμε.
"Μια φορά κι έναν καιρό, ήμουν ελπίδα για τον κόσμο, τώρα μόνη κολυμπώ..." (το τραγούδι τώρα).
Μάλιστα.

22:07'.
Από το 2007 την επιλέγω την μοναχικότητα. Δεν ήμουν έτσι. Έτσι με έκαναν οι εισαγγελικές κι οι νοσηλείες. Για να μην ενοχλήσω κανέναν και καμία, γι' αυτό την επιλέγω τη μοναχικότητα. Για ν' απαλλάξω τον κόσμο, όσο μπορώ, από μένα. Κι ας μοιράζομαι δημόσια, στα μέσα μου τα διαδικτυακά, τόσα.
"Εσύ δεν ζεις πουθενά, μόνο στα όνειρά μου" (το τραγούδι τώρα).

22:15'.
Εγώ φταίω με την μοναχικότητα;
Μήπως κάνει τίποτα ο κόσμος για να με προσεγγίσει;
Πάλι καλά που κάποιοι, ένας-δύο, σχολιάζουν στα βίντεο μου!
Κατά τα άλλα όλο αρρώστια γύρω. Και λήθη κάθε περασμένου. Και απομόνωση. Και αυτοπεριορισμός συνακόλουθα.
Δεν με πειράζει πολύ. Έχω αποδεχθεί τον σταυρό μου.
Θα περάσουν όλα!
"Στο τέλος όλα θα είναι καλά. Αν δεν είναι καλά, δεν είναι το τέλος" (λέει η γερμανική παροιμία).
Αυτό είναι κι ό,τι είδα κι εγώ σε όραμα στον ναό του Αγίου Φανουρίου μια Παρασκευή του Ακαθίστου ύμνου κάποτε στις αρχές του 2000.
Δόξα τω Θεώ για την αποκάλυψη!
"Για τις παλιές αγάπες μη μιλάς, στα πιο μεγάλα θέλω κάνουν πίσω. Δεν άντεξαν μαζί και χάθηκαν μακριά, κρυφτήκαν στις σπηλιές χαμένων παραδείσων" (το τραγούδι τώρα).
Αμήν να μην χαθεί ο παράδεισος!
Κύριε ελέησον!

22:39'.
Μόνιμα, εδώ που έρχομαι, καπνίζω ένα τσιγάρο κάθε είκοσι λεπτά.
"Δωσ' μου πνοή από την πνοή σου, να ξαναγεννηθώ μαζί σου" (το τραγούδι τώρα).

22:51'.
Ζούμε στο όνειρο του Θεού. Απεικάσματα ύπαρξης είμαστε. Μακάρι κάποτε να διαβαστεί το βιβλίο της Ζωής. Θα περιμένω.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε αυτούς, τους άλλους, και τους συγγενείς, γνωστούς και φίλους τους και τους συγγενείς, γνωστούς και φίλους των γνωστών, συγγενών και φίλων τους κι εμένα!
"Είναι κάτι παιδιά που δεν γίνονται άντρες, θα μπορούσαν να είναι παιδιά Σου" (το τραγούδι τώρα).

23:00'.
Θα πιω τίποτ' άλλο από τον καφέ;
"Νόμιζα ήμουν για πολλά, χρόνια γυμνά. Πιάνω φωτιά, πιάνω φωτιά!" (το τραγούδι τώρα).

23:14'.
Κοίταξα το messenger και μόλις απαντούσε ο Χρήστος.
Εκκωφαντική σιωπή από το υπερπέραν. Έκανα προσευχή στο Πνεύμα το Άγιο, μπας και δω τί θα κάνω τώρα. Η κατάσταση δεν έχει φτιάξει, παρόλο τον πολύ κόσμο τώρα. Δεν δείχνει να έχει κάτι άλλο η βραδιά. Κουράστηκα.
Μπορώ να καθήσω ακόμα και να λέω μέσα μου την ευχή του Ιησού.

23:24'.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό!
"Είν' η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή" (το τραγούδι τώρα).

23:41'.
Θα ήθελα πάλι πίτσα πακέτο από την πιτσαρία δίπλα και να κοιμηθώ, να χαθώ και να μην ξυπνήσω αύριο.
Θα κάτσω ακόμα εδώ με προσευχή, δεν είναι φυσιολογικά τα αμέσως παραπάνω.

23:50'.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό! (με παράπονο).
Έλα! Τί θες; (απότομα).
Δεν θέλω τίποτα. Δόξα τω Θεώ! (φοβισμένα).
Υπεραγία Θεοτόκε το συμφέρον ποίησον, πρέσβευε υπέρ ημών και σώσον ημάς!
Έλα, Γιώργο μου! (γλυκά).
Ευχαριστώ, Παναγιά μου, που μου μιλάς! Πρέσβευε για μένα να φύγω γρήγορα και να είμαι έτοιμος για τη βασιλεία των ουρανών! (παρακαλεστικά).
Γιώργο μου, είναι η ζωή... Ο Θεός αποφασίζει για το πότε και ποιός.
Παναγιά μου, πρέσβευε υπέρ εμού! Είμαι λίγος, δεν μ' αρέσει που περιμένω, δεν κάνω κάτι...
Όλοι και όλα έχουν λόγο στη ζωή, Γιώργο! Ξέρει ο Θεός! (με σιγουριά).
Ναι. Αυτός ξέρει, Αυτός μπορεί, Αυτός να φροντίσει! Θεέ μου, πάρε με γρήγορα κοντά Σου και να είμαι έτοιμος να έρθω στη βασιλεία των ουρανών! Αντέχω ακόμα βέβαια, δεν γίνεται τίποτα κακό. Μόνο εγώ βολοδέρνω στα ίδια... (με συστολή).
Δεν είσαι ευχαριστημένος; (επιπληκτικά κάπως).
Δόξα Σοι ο Θεός! Δεν έχω παράπονο, αλλά ξέρω το μεγαλείο Σου! (με δέος).
Να κάνεις υπομονή! Έχουν να γίνουν πράγματα. Θα δεις... (συγκαταβατικά).
Ας γίνει το θέλημα Σου! Δεν ξέρω τίποτα άλλο από Σένα! (αληθινά).
Ό,τι ξέρεις είναι για να σου δίνει κουράγιο! Τί άλλο θες; (με απορία).
Χαίρομαι που μιλάμε! Δεν θέλω τίποτα. Ό,τι πεις. Αμήν.
Πάλι καλά που υπάρχουν κι αυτά!
"Εγώ μπορώ και μόνη, όλοι είμαστε μόνοι, αύριο θα 'μαι μια χαρά" (το τραγούδι τώρα).

00:15'.
Να φύγω για το σπίτι, να βάλω Απόδειπνο και να μη φάω άλλο.
Φτάνει για απόψε. Έ;