Παρασκευή, 26-12-2025.

18:37'
Ξύπνησα στις οκτώ το πρωί από ένα όνειρο όπου επιδιώκονταν εισαγωγές μου σε ψυχιατρικές κλινικές. Ήταν πολύ άσχημο. Ήταν κι οι αδελφές μου στο όνειρο.
Πήγα αργά στην εκκλησία και πρόλαβα το αντίδωρο μόνο. Ανταλλάξαμε ευχές με τον παπά Νίκο.

Βρήκα κάτι ενδιαφέρον στο YouTube αλλά σκέφτηκα ότι ούτε που θέλω τίποτα άλλο πια. Μου φτάνουν όλα ως εδώ.

Ασχολήθηκα κι έφτιαξα το προφίλ μου στο blogger.
Έστειλα email στην αδερφή μου για κάτι που συζητάγαμε.
Έψαχνα μετά στο διαδίκτυο σχετικά με work based master studies in fine arts online.
Έστειλα σχετικά emails.

Ανέβηκα το μεσημέρι στης μάνας μου για να φάμε μπριζόλες. Μου ξαναείπε τα χτεσινά με την επίσκεψη των εγγονιών της.
Αντάλλαξα μηνύματα με Δαρό κι έστειλα σε ΤΚ και Παπάζ σχετικά με ΚαΧα, που ήταν στην αστυνομία με εισαγγελική και ζήτησε να ενημερωθούν οι πάντες...
Έκανα προσευχή για την ΚαΧα στους Αγίους Πάντες.
Ξάπλωσα και κοιμήθηκα.

Τώρα το απόγευμα ακούω παράκληση στην Αγία Τριάδα.
Πήρα απαντήσεις στα emails μου από Southern New Hampshire University. Θα υπάρξει και συνέχεια σχετική.

Ανέβηκα στης μάνας μου να της δέσω με επίδεσμο το χέρι γιατί σήμερα έπεσε στο δρόμο και τρίφτηκε το δέρμα στον αγκώνα της και μάτωσε. Πάλι καλά που δεν κτύπησε περισσότερο.
Την καληνύχτισα. Αργότερα έχουμε πει με Δαρό να πάμε στου Χρήστου που γιόρταζε. Μας έχει καλέσει για ποτό και μεζέ.

00:12'.
Έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου και προσευχή και ήρθε ο Δαρό και πήγαμε στου Χρήστου.
Ήταν εκεί κι η Νικολέτα και ο Δημήτρης.
Μίλαγαν τα παιδιά. Εγώ σχεδόν δεν άνοιξα το στόμα μου παρά μόνο για φαγητό.

Δεν μου έλειψε η έξοδος μου στον "τράγο", έτσι όπως είχα αποκοπεί από εκεί δύο βραδιές ήδη.
Βέβαια, αν ήμουν εκεί, το μέρος με την ενέργεια του θα είχαν πολύ διαφορετικά αποτελέσματα μέσα μου και σε ότι θα σκεφτόμουν, και για να γράψω.

Δεν ξέρω ποιόν λυπόμουν πιο πολύ από όλους μας στου Χρήστου. Δεν ξέρω και γιατί μας λυπόμουν. Δεν ήταν άσχημη η κουβέντα που άκουγα να διαμείβεται, αλλά οι εικόνες της και τα πρόσωπά μας δεν ήταν ωραία...
Δεν έρεαν πολύ. Ένιωθα σφίξιμο. Ελπίζω να μην το προκαλούσα εγώ. Ενόχλησα μάλλον όταν έβηξα από το τσιγάρο για δεύτερη φορά. Ήμουν γελοίος, απ' ό,τι φάνηκε, όταν έσπασαν ένα ποτήρι με νερό και έμεινα στη θέση μου για να μην πατήσω τα νερά. Δεν ακούστηκα καλά όταν είπα για τον πνευματικό μου.

Μας έλειψε το σκυλάκι του Χρήστου, ο Τόνι, που τον είχε αφήσει στους γονείς του. Δεν είχα καμιά όρεξη για το άγνωστό μου σκυλάκι της Νικολέτας, που θα μπορούσε να ήταν κι αυτό εκεί.
Δεν γίναμε πιο σοφοί.

Κάλεσε από τα τηλέφωνά της κι η ΚαΧα σχεδόν μεσάνυχτα.
Απάντησα αλλά δεν μίλησα και μετά έκλεισα το τηλέφωνό μου.
Δεν μπορούσα να αντέξω κάτι άλλο. Και αυτό πολύ ήταν. Λες κι είμαι εγώ ο τελευταίος μαλάκας που έμεινε...
Γυρνώντας είχα ειδοποίηση ενέργειας στην ασφάλεια του κινητού για εκκαθάριση μπόλικων σκουπιδιών.

00:19'.
Σκέφτομαι αν θα πάω στον "τράγο". Μάλλον όχι.

Ξάπλωσα στον καναπέ και σκεφτόμουν τη βραδιά, προσπαθώντας ανεπιτυχώς να καταλάβω γιατί δεν μου άρεσε, και ύστερα ξάπλωσα στο κρεβάτι και κοιμήθηκα.
Δεν άκουσα Απόδειπνο.
Ξέχασα να πάρω το χάπι μου. Δεν ξέρω γιατί.
Σα να με είχε επηρεάσει η ΚαΧα με τα δικά της.