Τρίτη, 23-12-2025.

20:27'.
Τη νύχτα έτρωγα μέλι και ψωμί.
Ξύπνησα στις οκτώ το πρωί και πήγα στην Αγία Αικατερίνη την ώρα που πήγαιναν και μαθητές ενός σχολείου. Με κοινώνησε ο παπά Γαβριήλ.
Ψώνισα κρέας, φρούτα και ψωμί για τη μάνα μου. Της τα πήγα.

Έκανα προσευχή και άρχισα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.
Ήρθε ο Ηλιό και πήρε το έντυπο των τελών κυκλοφορίας του αμαξιού του. Ανεβήκαμε και στη μάνα μου. Τον καλέσαμε για το μεσημεριανό τραπέζι τα Χριστούγεννα. Είπε πως η θεία του έσπασε το πόδι της και νοσηλεύεται και ταράχτηκα πολύ γιατί σκεφτόμουν τη μάνα μου.
Μην πάθει τίποτα τέτοιο.
Έκανα προσευχή μετά για να συνέλθω. Άκουσα:
Μην ανησυχείς για τίποτε!
Μην ανησυχείς για τίποτε!

Κάλεσα στο συμβολαιογραφείο. Αυτοί μας δουλεύουν κανονικά...
Έστειλα στον Δαρό για να πάμε για καφέ.
Πήγαμε στο πάρκο Τρίτση. Καλά ήταν.
Γύρισα για την σπανακόπιτά μου. Και φρούτα.
Ξάπλωσα.

Η μάνα ήρθε δύο φορές κι έλεγε πως δεν έχει ψωμί. Μάλλον δεν θυμόταν ότι αύριο είναι παραμονή των Χριστουγέννων και μπορούμε να ξαναψωνίσουμε ψωμί. Πρέπει να είχε φάει τη μισή φραντζόλα, και της είχε μείνει η άλλη μισή και της φάνηκε ότι δεν θα μας έφτανε για Χριστούγεννα. Τσαντίστηκα μ' αυτό κάπως γιατί μ' έκανε ν' αμφιβάλλω αν της πήγα ψωμί και ν' ανέβω να ψάξω εγώ στο σπίτι της για το ψωμί. Δεν ήμουν και σίγουρος ότι θα ξάπλωνα για ύπνο γιατί ήταν ήδη αργά και απόγευμα. Έτσι ενοχλήθηκα που μου κτύπαγε την πόρτα κι έβαζε το κλειδί ν' ανοίξει. Και που σηκώθηκα, ντύθηκα και ξανανέβηκα για να ψάξω.

Πρέπει να κοιμήθηκα τελικά λίγο.
Σηκώθηκα στις οκτώ το βράδυ και βγήκα στον "τράγο" για καφέ.
Είπε ο Δαρό ότι θα έρθει.

21:21'.
Ήρθε ο Δαρό, καθόμαστε τα λέμε.
Τ' αυτιά μου βουίζουν.
Θέλει κάποιος να μου πει κάτι;
Γιώργο!
Ναι.
Τί κάνεις;
Δόξα τω Θεώ! Ήταν γεμάτη κίνηση η μέρα μου σήμερα. Ευχαριστώ που ρωτάς! Ποιός είσαι;
Εγώ (με συστολή).

22:09'.
Δόξα τω Θεώ έστειλε η ΣμΜ.
Έστειλε κι ο Πέτρος.
Ανταλλάξαμε μηνύματα.
Η Φετφ έβαλε καρδούλα στο μήνυμά μου αλλά δεν απάντησε. Μη θέλω πολλά!
Ξέρει ο Θεός τί δίνει!
Δόξα τω Θεώ!

22:41'.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Δοξολογώ κι όλο σκέφτομαι ότι πρέπει να προσευχηθώ για έλεος για μένα και όλους...

22:49'.
Ήρθε στο μαγαζί ο ανιψιός μου ο Λευτέρης με φίλους του για φαΐ και ποτό. Ξαφνικά νιώθω πολύ πιο οικεία εδώ. Τους ευχήθηκα να περάσουν καλά. Εγώ ακόμα πίνω τον καφέ μου. Ο Δαρό έφαγε και έχει τσίπουρο. Δεν ξέρω αν θα πιω τίποτα. Είχα σκεφτεί να πάω στην αγρυπνία στον Άγιο Φανούριο απόψε...

23:33'.
Διάβαζα σήμερα την "Φωνή Κυρίου" της 14ης Δεκεμβρίου κι έλεγε για ανθρώπινα δικαιώματα και την εκκλησία. Δεν τα έλεγε λάθος, αν και μου φάνηκαν κάπως ρομαντικά. Παραδείγματος χάριν όταν έλεγε για την ενοριακή ζωή της εκκλησίας, λες και υπάρχει.

Σκέφτηκα την κουβέντα τη σχετική που είχαμε τις προάλλες σε καφέ με την ΤΚ και είπα να φυλάξω το φυλλάδιο, να της το δείξω και να το συζητούσαμε.
Τελικά τα είπαμε τώρα με μηνύματα. Το βρήκα το φυλλάδιο στο διαδίκτυο και το έστειλα. Της φάνηκε καλή προσπάθεια και μου το εξήγησε λίγο. Μου είπε για την τάξη του ναού που είδε τις προάλλες που είχε έρθει μαζί μου στην εξομολόγησή μου, και τις κυρίες που ασχολούνται σχετικά και το βλέπουν κοινοτικά.
Δόξα τω Θεώ!

23:41'.
Έφυγε ο Δαρό.
Δεν πήγα στην αγρυπνία. Θέλω να περάσω ακόμα ώρα μέσα στον κόσμο. Ο κόσμος ζει.
Έφαγα κάτι. Θα πάρω κάτι να πιω, αλκοόλ, δεν ξέρω τί ακόμα.

23:51'.
Πήγα τουαλέτα κι έχει φύγει κι ο Λευτέρης με την παρέα του.
Μήπως έπρεπε να έχω φύγει κι εγώ, να πάω στην αγρυπνία;
Όχι. Καλά που έμεινα. Τ' αυτιά μου βουίζουν ακόμα.
Θέλει κάποιος να μου πει κάτι; Εσύ, νωρίτερα, με τη συστολή, ποιός είσαι; Ο άγγελος μου;
Ναι (με συστολή πάλι).
Δεν σε έχω λυπήσει σήμερα, έ;
Όχι σήμερα, αλλά είσαι κι εσύ του κόσμου.
Α, κρίμα που με βλέπεις έτσι! Μπορώ αλλιώς;
Ξένον τόκον ιδόντες ξενωθώμεν του κόσμου...
Ναι, ξέρω. Δίκιο έχεις. Τί πρέπει να κάνω; Πόσο πιο πολύ να μονάσω;
"Και μέσα στην Ομόνοια γίνεσαι άγιος"...
Ναι, λες για τον Άγιο Πορφύριο... Να τον ρωτήσω. Μου επιτρέπεις;
Ναι. Μπορείς;
Άγιε Πορφύριε, εσύ που αγίασες μες την Ομόνοια!
Ναι.
Τί γίνεται με τον κόσμο, μπορούμε να είμαστε δικοί του;
Κι ο κόσμος του Θεού είναι! Αλλά ο άρχοντας του είναι ο έξω από 'δω!
Μπορώ να μην με παρασύρει ο κόσμος και η τρυφή του;
Αν αγωνίζεσαι...
Τί πρέπει να κάνω; Με βλέπεις. Μονάζω και δοξολογώ και προσεύχομαι για έλεος.
Καλά τα κάνεις αυτά. Αλλά για το καλό σου κάνε ό,τι καλύτερο μπορείς! Ό,τι γίνεται. Εσύ ξέρεις.
Δεν ξέρω τίποτα. Μόνο τον Θεό. Και θέλω να φτάσω γρήγορα σε σας!
Μην βιάζεσαι! Έχουν πράγματα να γίνουν...
Μάλιστα. Δεν μπορώ να παρηγοριέμαι με την εικόνα της πλάσης; Δεν μπορώ να νιώθω συντροφία;
Να τα κάνεις αυτά που χρειάζονται. Μην κάνεις άλλα...
Μάλιστα. Ακόμα κι όταν είμαι καλοπροαίρετος και με τον εαυτό μου;
Τον εαυτό δεν τον έχουμε! Όλους μας έχει ο Θεός!
Ναι, σωστά. Να μη θέλω τίποτα; Να μην πάρω αλκοόλ; Να μην καπνίσω άλλο; Να κάτσω εδώ και να τα λέμε, να μάθω κάτι, έ;
Όπως νομίζεις! Είσαι ελεύθερος. Εσύ ξέρεις.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό!

00:26'.
Χριστέ μου σήμερα θύμωσα με τη μάνα μου, έτσι που επέμενε ότι δεν έχει ψωμί... Είχε ξεχάσει ότι αύριο είναι παραμονή κι όχι Χριστούγεννα. Κι αυτό γιατί από τις προάλλες σκεφτόταν ότι είναι παραμονή των Χριστουγέννων κάθε μέρα.
Έτσι και σήμερα, φαίνεται. Και θα αγχώθηκε για το αυριανό φαγητό με τον ξάδελφο, ότι δεν θα έχουμε ψωμί. Και είχε πει να πάρω χριστόψωμο. Της είπα ότι ανήμερα θα έχει χριστόψωμο κι όχι σήμερα που της πήγα κανονική φραντζόλα γιατί ήταν νωρίς. Ούτε έπρεπε να την ακούσω και να ψωνίσω από σήμερα κρέας. Μπορούσα και αύριο παραμονή, δεν το σκέφτηκα να επιμείνω επ' αυτού, την άκουσα που είπε να ψωνίσω την Τρίτη. Λοιπόν;
Να γυρίσω να της πω πάλι ότι αύριο είναι παραμονή; Μην σηκωθεί στις πέντε για εκκλησία. Δεν το κατάλαβε;
Τί φταίω; Που θύμωσα;
Κοιμόμουν... Κατάλαβε ότι με ανησύχησε, την πρώτη φορά που της άνοιξα. Τί ήρθε και δεύτερη φορά και, όταν έκανα ότι δεν την άκουγα, προσπαθούσε ν' ανοίξει την πόρτα;
Λοιπόν;
Δεν φταίω που είναι ισχυρογνώμων.
Ούτε φταίω που όλοι θέλουν κάτι και το θέλουν τώρα. Χωρίς υπομονή, χωρίς πίστη στο θέλημα και την πρόνοια Σου.
Να της πω αύριο να εξομολογηθεί ισχυρογνωμοσύνη και αδημονία; Έ; Φταίει;
Δεν φταίει. Δεν φταίω. Όλα καλά τώρα;
Είμαι ακόμα φορτωμένος! Πόνεσε το κεφάλι μου. Αυτά είναι τα Χριστούγεννα;

01:02'.
Έστειλε λοιπόν ο Δαρό μετά από αγρυπνία στην γειτονιά του που πήγε.
Μάλιστα.
Δόξα τω Θεώ!
Τώρα;

Ο Λευτέρης με την παρέα του πώς έφυγαν έτσι χωρίς να με χαιρετήσουν; Είδαν τη θέση μου άδεια και την παρέα μου να έχει φύγει και νόμισαν πως έφυγα;
Τί σκατά που περνάμε!
Δόξα τω Θεώ! Ποιός ξέρει τί άλλα γλιτώνουμε...
Ξέρει ο Θεός έλεγα νωρίτερα. Δεν ισχύει;
Ισχύει. Λοιπόν;

01:18'.
Τ' αυτιά μου ακόμα βουίζουν.
Θέλει κάποιος να μου πει κάτι;
Γράψε!
Ναι. Τί θες να γράψω; Έχω κι άλλα;
Ρε μάγκα το παράκανες, θαρρώ πολλά μου τα 'κανες, στην γκόμενα μου μην ξανακολλάς! (το τραγούδι τώρα).
Λοιπόν; Να πάω στο κέντρο να βρω μπαρ;
Πού να τρέχουμε τώρα; Τί να βρούμε; Εδώ είμαστε όλοι!
Λοιπόν; Τι έχετε να μου πείτε;
Χαλάρωσε!
Θα χρειαστώ depon; Έχω μαζί μου απόψε... Είναι κάτι ακόμα;
Περνάς άσχημα;
Όχι. Δόξα τω Θεώ!
Λοιπόν; Δεν ξέρεις πως και το βουητό μόνο στ' αυτιά σου είναι δώρο; Για να μας νιώθεις κοντά;
Ναι. Το άκουσα τις προάλλες... Ευχαριστώ πολύ!

01:35'.
Υπάρχουν και χειρότερα...
Στέλνει ο Δαρό από τα "φρουτάκια"...
Με πιάνει πάλι ο πονοκέφαλος. Να πάω να φάω κάτι στο σπίτι και πίνω εκεί, αν είναι, μια μπύρα, έ;
Να ρωτήσω.

01:46'.
Πήρα μπύρα και φυστίκια. Κάποιοι πελάτες, γνωστοί, ήρθαν τώρα... Την παρέα τους κάποτε την θεωρούσα "απαλλαγή" μου για να σηκωθώ να φύγω από εδώ. Τώρα έμεινα.

02:06'.
Ανταλλάσσουμε με τον Δαρό.
Πώς μας βλέπει ο Θεός;
Έχει τίποτα νόημα;
Δεν μας ξέρει ο Θεός καλύτερα απ' ό,τι ξέρουμε εμείς τον εαυτό μας;
Να χαλαρώσουμε τόσο που να λήξουν τα επίγεια; Γίνεται; Μάλλον όχι.
Ο Θεός δίνει δύναμη για τη μετάνοια και τη σωτηρία.
Εμείς τί κάνουμε; Πώς να πάρω depon τώρα που πίνω μπύρα;

02:45'.
Γύρισα σπίτι, δόξα τω Θεώ!
Έφτιαξα μαρούλι σαλάτα και τρώω. Βάζω Απόδειπνο.