Δευτέρα, 22-12-2025.

19:41'.
Θυμάμαι να ξυπνάω στις τέσσερις περίπου τα ξημερώματα και να γράφω στο ημερολόγιο ένα όνειρο αλλά όταν σηκώθηκα το πρωί δεν βρήκα τίποτα γραμμένο πουθενά.
Προσευχήθηκα να είναι μια καλή μέρα, όλα ειρηνικά και να είμαστε καλά κι ό,τι θέλει ο Θεός.
Έστειλα sms στη συμβολαιογράφο και μου απάντησε ελλιπώς, στα μισά απ' όσα ρωτούσα.
Της ξαναέστειλα. Πολύ της υπομονής έχει εξελιχθεί η υπόθεση των κληρονομικών του πατέρα μου. Ενημέρωσα τις αδελφές.

Ανέβηκα στης μάνας μου και πήρα παραγγελία για ψώνια της. Ψώνισα και δικά μου από το σούπερ μάρκετ για μέχρι μετά τα Χριστούγεννα.
Ήταν πολλά πράγματα, τρεις μεγάλες σακούλες γεμάτες, ίσα που τα έφερα στο σπίτι με το μηχανάκι.
Αύριο έχω να πάρω και κρέας και φρούτα από κρεοπωλείο και μανάβη.
Θα έρθει και ο Ηλιό αύριο το πρωί για κάτι εκκρεμότητές του. Κάλεσε.
Αντάλλαξα με τον Δαρό και σκέφτηκα την ΤΚ.

Μονάζω με τις σκέψεις μου, και πάλι καλά που αισθάνομαι καλά μετά, όπως σήμερα.
Σε συνεδρία με τον Κύριο έβαλα τα κλάματα.
Είχα διαβάσει πως βρήκαν ότι οι φωνές που ακούμε στη σχιζοφρένεια είναι σκέψεις του ασθενούς. Με χάλασε αυτό. Δεν το πιστεύω.
Κι εμείς οι ίδιοι κομμάτια του Θεού είμαστε, από Αυτόν, δικοί Του... Έ;

Έκανα προσευχή με τις μετάνοιες. Είχα λογισμούς για τη μικρότητα της ζωής μου και της δράσης μου πια, αλλά συνέχισα την προσευχή και μου πέρασαν. Ξαναήρθαν μετά. Προσπάθησα να μην τους δώσω χώρο.

Έφτιαξα μια σπανακόπιτα νηστίσιμη. Η μάνα μου προσφέρθηκε να μου ετοιμάσει το σπανάκι, να το καθαρίσει, να το πλύνει. Όταν ανέβηκα να το πάρω ακόμα παιδευόταν μ' αυτό, του έβαλε αλάτι, το στράγγισε. Με λύπησαν κάπως αυτές οι δουλειές της, έτσι όπως την έβλεπα, αλλά προφανώς η ίδια θα βρήκε κάτι να κάνει, να προσφέρει.
Έφαγα δύο κομμάτια από την πίτα και κοιμήθηκα για μεσημέρι.

Το απόγευμα έφαγα δύο μανταρίνια κι έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου και ανέβηκα και κάθησα λίγο στης μάνας μου. Ήταν ξαπλωμένη και δεν σηκώθηκε να παίξουμε σκραμπλ.
Βγήκα στον "τράγο" για καφέ.

20:03'.
Έχω αρχίσει από το σπίτι προσευχή στην Παναγία για τις πρεσβείες της. Με ξεκουράζει και με ηρεμεί αυτό.
Έστειλα και χτες βράδυ κι απόψε στη ΣμΜ, αλλά θα είναι πάνω στις φούριες του ταξιδιού και  της μετοίκησης στην Κρήτη και δεν έχει δει τα μηνύματα.

20:42'.
Δόξα τω Θεώ που μπορώ και βγαίνω... Πάλι έξω στον κόσμο κι απόψε. Δεν ήταν δύσκολη η μέρα μου και τώρα χαζεύω τους πελάτες του μαγαζιού εδώ. Ποιός τη χάρη μου! Με τη θέση μου στο πάσο στο παράθυρο, την υπερυψωμένη και με θέα, η ΤΚ είχε πει κάποτε που καθήσαμε μαζί: "Άρχοντας είσαι!"
Ναι, τόσα που θεωρούμε δεδομένα, είναι δώρα του Θεού για να συνεχίζουμε για τη μετάνοια και τη σωτηρία. Αμήν.

20:56'.
Χτες που ζυγίστηκα η ζυγαριά δεν με κολάκεψε, έδειξε το αποτέλεσμα από τους πολλούς υδατάνθρακες που κατανάλωνα. Θα προσπαθήσω δύο τρεις μέρες να κρατηθώ κάπως.

21:09'.
Δόξα τω Θεώ υπάρχουν νέοι και παιδιά! Κάπου πάμε σαν κοινωνία... Και δόξα τω Θεώ εγώ μεγάλωσα πια. Όλα έχουν ηρεμήσει και μαλακώσει. Δεν έχω να ανησυχώ. Να χαίρομαι!
Όπως μου λέει η Παναγιά.
Και ακόμα, δόξα τω Θεώ υπάρχουν παρέες! Κι ας είμαι εγώ μόνος. Δεν πειράζει.

21:24'.
Έστειλα σύνδεσμο για το ψηφιακό μου ημερολόγιο σε Δαρό, ΒασΠαπαχ, και στ' ανήψια.
Πάλι πολύ ήταν... Έγινε κάτι και σήμερα.

22:16'.
Τ' αυτιά μου βουίζουν...
Θέλει κάποιος να μου πει κάτι;
Γιώργο!
Ναι.
Μας ακούς. Μην πιστεύεις τίποτα άλλο.
Δόξα τω Θεώ!
Ναι, μας ακούς. Εμείς είμαστε. Κι είσαι κι εσύ εδώ.
Ευχαριστώ πολύ!
Να είσαι πάντα καλά!

20:48'.
Το μαγαζί είναι όλο γεμάτο και ο κόσμος χαίρεται. Πήρα κι εγώ μια μπύρα και φυστίκια.
Δόξα τω Θεώ!

23:10'.
Τα νεαρότερα ανήψια έστειλαν, δόξα τω Θεώ!
Έστειλα στην Φετφ που είδα να της αρέσουν έργα μου στο Instagram πάνω που τη σκεφτόμουν.
Δεν μου δίνει κανείς σημασία, από τους γνωστούς μου εδώ γύρω, που έχουν γυρίσει όλοι πλάτες. Δεν νομίζω να περιμένουν να μιλήσω. Τί να κάνουμε; Από την άλλη δεν με ενοχλεί κανείς. Κάτι χάνεις, κάτι κερδίζεις.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

23:29'.
Σε ένα παράλληλο σύμπαν θα μπορούσαν, έτσι όπως είναι ενεργοί στα μέσα τους, να έστελναν: "Πού είσαι;" και να έρχονταν, έχει ένα τραπέζι για δύο ακόμα. Αλλά, φαίνεται, δόξα τω Θεώ, δεν είναι για το συμφέρον της ψυχής μας. Θα ενθουσιαζόμουν και ποιός ξέρει τί θα έλεγα.
Και άφες ημίν τα οφελείματα ημών ως και ημείς αφίεμαι τοις οφείλεταις ημών...

00:32'.
Γύρισα, έφαγα ένα κομμάτι πίτα, πήρα χάπι, βάζω Απόδειπνο.