Πέμπτη, 11-12-2025.

13:05'.
Το πρωί είχα μηνύματα από ΚαΧα και κλήση. Επείγοντα.
Κάλεσα. Είπε να συναντηθούμε.
Πήγα στα Εξάρχεια και τη βρήκα. Όντως μας δουλεύει ψιλό γαζί. Αυτό είναι το συμπέρασμα. Παίζει με τον κόσμο, για να τον σώσει, νομίζει...
Την πήγα με το μηχανάκι πάνω κάτω, της δάνεισα το κινητό μου, την άκουσα.
Δόξα τω Θεώ της έκανα καλό γιατί γρήγορα όλα τα προβλήματα της νόμισε ότι λύθηκαν κι ότι "είμαστε στην συντέλεια, όλα είναι τέλεια", όπως έλεγε.
Μάλιστα.
Τέτοια περιπέτεια, με τις συνεχείς επικοινωνίες της από 'δω κι από 'κει, για να σώσει κόσμο εννοείται, και άλλα αποκαλυπτικά, μου έχει αφήσει αρχή πονοκεφάλου. Τώρα στο σπίτι μου μπορώ να ηρεμήσω.
Μαγειρεύω μακαρονάδα κοκκινιστή με λουκάνικα, πιπεριές, κρεμμύδι.
Δόξα τω Θεώ!

21:07'.
Έφαγα, ξάπλωσα, ανέβηκα στης μάνας μου για σκραμπλ. Της πήγα μακαρονάδα. Παρατήρησε πάλι το πολύ πιπέρι.
Βγήκα στον "τράγο" για καφέ.
Ο καφές σήμερα έχει καστανή ζάχαρη, που δεν μ' αρέσει. Σαν να πίνω καλάμια είναι, δόξα τω Θεώ!
Δεν έγινε τίποτα κακό. Το μέρος είναι οικείο εδώ και πέρασε σήμερα η μέρα χωρίς πληγές.
Δόξα τω Θεώ έχουν κάτσει κι οι άσχημες φάτσα με μένα και οι παλλίκαροι με την αγριοφωνάρα τους κάθησαν δίπλα μου και μου κλείνουν το δρόμο για την τουαλέτα...
Δόξα τω Θεώ, και πάλι καλά. Κρύφτηκε κάπως η πιο άσχημη, που καρφωνόμουν πάνω της, και οι παλλίκαροι δίπλα μου κάναν χώρο να περάσω, σηκώθηκε ο ένας τόσες φορές.
Αν δοξάζεις τον Θεό και για τα στενάχωρα, βελτιώνεται η κατάσταση.

21:30'.
Πίνω καφέ και χασμουριέμαι... Ο αμυδρός πονοκέφαλος, από το πρωί, υπάρχει πάντα. Θα μου περάσει μέχρι αύριο.
Αύριο είναι μια άλλη μέρα.
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος ας είμαστε καλά τη νύχτα κι ας έχουμε καλό ξημέρωμα! Αμήν.
Δόξα τω Θεώ είμαι πάλι μόνος!
Δεν πιστεύεις στον Θεό;
Και Τον πιστεύω και Τον εμπιστεύομαι. Δίνει πάντα δύναμη για τα δύσκολα!

21:45'.
Σκέφτομαι ήδη την μακαρονάδα στο σπίτι.
Η απόλαυση συνεχίζεται... Ζω! Δεν είμαι σε ψυχιατρείο, είμαι καλά, είμαστε καλά. Δεν με πλήγωσε κανείς. Δόξα τω Θεώ!

22:02'.
Θεέ μου, ευχαριστώ για όλα. Εσύ ξέρεις, Εσύ μπορείς, Εσύ θα φροντίσεις!

22:13'.
Η ΚαΧα σήμερα ήταν γελοία με ό,τι αντάλλασσε στις επικοινωνίες της. Κι εγώ ήμουν γελοίος που βοηθούσα. Δεν το ένιωθα έτσι όταν γινόταν, το νιώθω τώρα.
Κύριε ελέησον!
Να μην ξαναγίνει ποτέ!

22:32'.
Λέω συνέχεια "δόξα τω Θεώ", αλλά δεν έχω χαρά Χριστού. Μόνο παρηγοριέμαι. Πειράζει;

22:36'.
Πέρασε δέκα και μισή...
Θέλεις να πιείς;
Θέλω να κάτσω κι άλλο...
Κάτσε χωρίς να πιείς.
Θα λέω την ευχή του Ιησού για μια ώρα.

22:43'.
Πώς να έχω χαρά Χριστού μετά απ' ό,τι έχω δει.
Είναι τίποτα αληθινό εδώ;
Εμείς είμαστε έτσι;
Το matrix χωλαίνει. Δεν χωλαίνει;
Στην υγειά του θεάτρου μας θα ταίριαζε τώρα.
Ίσως μετά τις εντεκάμιση...

23:15'.
Γύραν τα βλέφαρα μου. Νύσταξα.

23:37'.
Εντάξει, γύρισα. Ένιωσα αγαλλίαση τρώγοντας και τώρα πάλι ξαπλωμένος.
Θα βάλω Απόδειπνο.