Παρασκευή, 28-11-2025.

19:52'.
Είχα αφήσει ανοιχτό το τηλέφωνο τη νύχτα και με ξύπνησαν μηνύματα  από τις εφτάμιση το πρωί από τον Δαρό. Σηκώθηκα. Είχα κοιμηθεί λίγο αλλά σκέφτηκα πως ο πολύς ύπνος δεν είναι καλός και πιεσμένα δεν γίνεται.
Είχα λογισμούς και άρχισα να ζητάω έλεος από τον Κύριο για όλους, με τη σειρά. Βοήθησε.
Στις δώδεκα είχα τελειώσει τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου και την προσευχή με τις μετάνοιες.
Ανέβηκα στης μάνας μου και πήρα παραγγελία.
Αν και προσπάθησα λίγο ν' αποφύγω να καλέσω την ΚαΧα, όπως μου είπε χτες, τελικά σκέφτηκα να κάνω ταπείνωση κι αγάπη και την κάλεσα δις αλλά δεν απάντησε.
Βγήκα για ψώνια για μένα και τη μάνα μου.
Έκανα δύο μαθήματα feldenkrais. Δεν ήταν πολύ καλά.
Έφαγα για μεσημέρι σαλάτα μαρούλι, πορτοκάλι, μπανάνα και μια κονσέρβα θράψαλο με ψωμί.
Ξάπλωσα και κοιμήθηκα.
Το απόγευμα έφαγα ζάχαρη με ψωμί, μου έλειπε γλυκό. Με χάλασε αυτό κάπως.
Η ΚαΧα έστειλε μετά, το απόγευμα, που είχε ξυπνήσει γιατί κοιμόταν μέσα στη μέρα, και κάλεσε στο τηλέφωνο. Θέλει να ιδωθούμε για να μου πει πολλά, είπε, που δεν λέγονται από το τηλέφωνο.
Πάντα με ενοχλούσε αυτή η φράση κι ό,τι υπονοείται.
Με τελείωσε και μόνο μ' αυτό κι ό,τι είπε άλλα.
Μάλιστα.
Ανέβηκα στης μάνας μου για σκραμπλ.
Βγήκα στον "τράγο" για καφέ.
Θα αρχίσω την ευχή του Ιησού. Νιώθω περιορισμό και βάρος, και από το απογευματινό τηλεφώνημα. Έχω κάτι στο κεφάλι μου να με βαραίνει μ' αυτό. Και είναι μακριά από το κάλλος και πολύ κοντά στον κάλο στον εγκέφαλο. Παθολογία σκέτη. Όχι δική μου παθολογία, φορτωμένη κατάσταση από τα εισερχόμενα και τα τωρινά και τα πιθανά του μέλλοντος.

20:42'.
Προσπαθώ να συνέλθω.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό!
Δεν θα με πειράξει κανείς αν είμαι εγώ σοβαρός. Αυτό: δεν πρέπει να περιμένεις από τον απέναντι να είναι σοβαρός, αρκεί να είσαι εσύ σοβαρός.

20:51'.
Νιώθω άβολα και καπνίζω πολύ. Κύριε ελέησον!
Ζητάω από τον Θεό να μην με ταλαιπωρούν οι άρρωστοι αλλά έχω να κουβαλήσω τον σταυρό μου.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε εμένα και τους άλλους!
Τ' αυτιά μου βουίζουν.
Θέλει κάποιος να μου πει κάτι;
Γιώργο!
Ναι.
Μην ξεσυνερίζεσαι τον κόσμο. Οι άλλοι έχουν τα δικά τους. Προσπαθούν όλοι. Ζορίζονται. Να χαίρεσαι. Να δοξάζεις τον Θεό. Αυτός ξέρει, Αυτός μπορεί, Αυτός θα φροντίσει!
Αμήν. Δόξα τω Θεώ!

21:08'.
Με το που αναπτερώθηκα κάπως με ό,τι ακούστηκε στ' αυτιά μου από το υπερπέραν, ξανακάλεσε η ΚαΧα και πέρα από την ειρωνεία είχε μία νέα, ιδιαίτερα αντιπαθητική, "long shot" απαίτηση, ίσα για να με αποτελειώσει σήμερα.
Την άκουσα και σκέφτηκα να μη δώσω πολλή σημασία. Μερικοί το κάνουν επίτηδες. Συνεχίζουν να σε βαράνε κι όταν έχεις πέσει.
Καπάκι έστειλε την κλαψομουνίασή του ο Δαρό.
Του έστειλα λοιπόν ό,τι άκουσα από το υπερπέραν. Ό,τι και να πω εγώ, άμα ο άλλος δεν ακούει, τί να το κάνεις;
Μάλιστα.
Δόξα τω Θεώ!
Δεν πρέπει να παραπονιέμαι. Ο ζυγός είναι χρηστός και το φορτίο ελαφρύ. Δίνει δύναμη ο Θεός!
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

21:23'.
Έστειλα λοιπόν στην ΤΚ, με όρεξη...
Δόξα τω Θεώ! Μπορεί να πιω και να φάω! Έχω πράγματα και στο σπίτι, μπορώ κι εδώ.

21:28'.
"Κουράστηκα, βαρέθηκα και θα ουρλιάξω. Δεν είσαι μόνος/μόνη" έγραφε στον τοίχο στην τουαλέτα που πήγα.
Όλο και καλύτερα αισθάνομαι, βελτιώθηκε η βραδιά, από τη στιγμή που "άκουσα" τη φωνή από αλλού, δόξα τω Θεώ!

22:19'.
Είμαι όλο και πιο χαρούμενος μέσα μου. Θα κάνω προσευχή στο Πνεύμα το Άγιο για τη συνέχεια.

22:32'.
Δεν ξέρω ακόμα τί να κάνω. Αν θα συνεχίσω εδώ χαρούμενος με φαγητό και ποτό ή αν θα πάω χαρούμενος στο σπίτι να φάω και να πιω εκεί. Συνεχίζω να δοξολογώ.
Έστειλα στην ΣμΜ και στον ΓΡοϊ. Ρωτάω "τί γίνεται;"
Θα περιμένω λίγο.

22:57'.
Ανταλλάξαμε με ΤΚ. Ευτυχώς δεν ενόχλησα που έστειλα. Τα είπαμε που είμαστε χαρούμενοι...
Σκέφτομαι πως μπορώ να πάρω πίτσα από την πιτσαρία "έλενα" δίπλα και να πάω σπίτι. Είναι νηστεία, θα την φάω μετά τις δώδεκα. Δεν βιάζομαι λοιπόν. Μπορώ να κάτσω εδώ μια ώρα να δοξολογώ χωρίς να πάρω τίποτα άλλο. Δεν θέλω τίποτα. Έχω χορτάσει με τη φωνή.
Να μην ξεσυνερίζομαι τους άλλους. Έχουν τα δικά τους. Να χαίρομαι. Να δοξολογώ τον Θεό.

23:25'.
Πήρα μπύρα και φυστίκια. Δόξα τω Θεώ!

23:56'.
Με τις πρώτες γουλιές μπύρα ένιωσα ότι είχα πιει πολύ νερό και δεν ήθελα να πιω, να φάω ήθελα.
Έκανα προσευχή στην Αγία Αναστασία τη Ρωμαία και τον Άγιο Παΐσιο να μην πάθω ραβδομυόλυση πάλι.
Και ξέσπασε καταιγίδα.
Μήπως έπρεπε να έχω φύγει;

00:35'.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Εμείς είμαστε πολύ μικροί κι αδύναμοι κι αμαρτωλοί. Εγώ πάντως είμαι πολύ μικρός, αδύναμος κι αμαρτωλός.
Παρήγγειλα την πίτσα. Την περιμένω πακέτο.

01:01'.
Γύρισα, έφαγα, πήρα χάπι, βάζω Απόδειπνο.